Na fonie abvastreńnia adnosin ES i ZŠA Alaksandr Łukašenka zaklikaŭ Jeŭrapiejski sajuz pačać supracoŭnictva z Uschodam, zajaviŭšy, što ščaście Jeŭropy znachodzicca ŭ supolnym ź Biełaruśsiu i Rasijaj domie.
«My, viadoma, nie radujemsia, što ŭ Jeŭropie prablem bolš, čym u nas (havorka pra mocnyja śniehapady i maroznaje nadvorje, tłumačyć Biełta). I što jany nikudy nie dzienucca, kab kuplać z Uschodu haz. A nie tolki z zachodniaha paŭšarja ŭ piać razoŭ daražej, čym Rasija zaŭsiody prapanoŭvała. My nie radujemsia. Ale ja, ščyra kažučy, zadavoleny tym, što, narešcie, Jeŭropa zrazumieła, dzie ich ščaście. Zadoŭha da ŭsiakich prablem, jakija ŭ ich skłalisia, publična kazaŭ ab tym, što miesca Jeŭropy razam z nami, z Rasijaj. Heta naš dom, tut treba šukać ščaście», — skazaŭ jon.
«Nie zrazumieli [tady]. A kali i zrazumieli, duchu nie chapiła i sił, kab heta realizavać. Siońnia ŭžo Mierc [kancler Hiermanii] zajaviŭ ab tym, što treba ŭłasnuju palityku pravodzić, i kali amierykancy ŭviaduć pošliny, to jany hatovy adkazać im vialikimi pošlinami», — skazaŭ Łukašenka.
«Moža być, Jeŭropa, narešcie, zrazumieła, što joj treba być subjektam mižnarodnych adnosin. Moža być. Daj boh. Ja nie chaču, kab była kanfrantacyja z amierykancami. Ale Jeŭrapiejski sajuz — heta mahutnaje abjadnańnie, technałahičnaje. Nu budźcie vy hodnyja taho, kab zvacca Jeŭrapiejskim sajuzam, tut ža razumnyja ludzi žyvuć. Vielizarnaja kolkaść ludziej. Davajcie supracoŭničać, što my kosa hladzim adzin na adnaho, — skazaŭ Łukašenka. — My chočam być nie niejkaj raździalalnaj linijaj, my chočam być mostam pamiž Uschodam i Zachadam, jak zaŭsiody heta było. Tolki nas [Biełaruś i Rasiju] dzialić nie treba. Nas užo ciažka padzialić. U abaronnym płanie my z Rasijaj tut jak adzinaje cełaje, i na nas hladzieć asobna — na Biełaruś, asobna na Rasiju — niama nijakaha sensu».
Kamientary