Nie tolki ŭ Litvie. U Polščy pačała skaračacca kolkaść biełarusaŭ ź dziejnymi DNŽ
Polšča źjaŭlajecca samym papularnym kirunkam emihracyi biełarusaŭ, ale chvala pajšła na spad.
Pavodle aficyjnych źviestak na pačatak žniŭnia 2026 hoda, u Polščy naličvajecca 138 253 hramadzianina Biełarusi z dazvołami na žycharstva lubych typaŭ.
Na pačatak 2026‑ha DNŽ u Polščy byŭ u 141 290 hramadzian Biełarusi.
Histaryčny ž maksimum byŭ zafiksavany ŭ vieraśni 2025 hoda, kali ŭ Polščy naličvałasia 145 717 biełarusaŭ ź dziejnymi DNŽ lubych typaŭ.
Admietna, što na pačatak 2020 hoda ŭ Polščy było ŭsiaho 14 193 hramadzianina Biełarusi z DNŽ usich typaŭ. Mienavita masavyja represii i vajna spravakali chvalu masavaj emihracyi.
Za pieryjad z 2020 pa 2025 hod kolkaść biełarusaŭ z DNŽ u Polščy vyrasła ŭ 10 razoŭ, a kali paraŭnoŭvać z 2015-m, to ŭ 35 razoŭ.
Statystyka pakazvaje, što rekordny pryrost naziraŭsia ŭ 2021—2023 hadach, paśla čaho rost pačaŭ zapavolvacca, a ŭ 2025 hodzie spyniŭsia, i kryvaja pajšła na spad.
Zamiest DNŽ biełarusy ŭsio čaściej atrymlivajuć hramadzianstva Polščy
Na pieršy pohlad moža padacca, što ŭ Polščy pačała davoli istotna skaračacca kolkaść biełarusaŭ. Ale heta nie zusim tak. Reč u tym, što mnohija vypadajuć z hetaj statystyki praz toje, što atrymlivajuć polskaje hramadzianstva. Naprykład, tolki za 2025 hod kala 6500 biełarusaŭ atrymali polski pašpart. Ahułam ža za apošnija čatyry hady 20 tysiač hramadzian Biełarusi stali hramadzianami Polščy.
Tym nie mienš možna kanstatavać, što chvala masavaj emihracyi, zapuščanaja ŭ 2020—2022 hadach, spyniłasia.
Adtok biełarusaŭ u inšyja krainy ŭ 2025—2026 hadach pierastaŭ być masavym, choć całkam i nie spyniŭsia. Praŭda, vyjazdžali ŭ inšyja krainy biełarusy i da 2020 hoda.
Pry hetym statystyka ZUS (anałah biełaruskaha FSAN) pakazvaje, što ličba biełarusaŭ, jakija pracujuć u Polščy, raście. Heta moža adbyvacca jak za košt taho, što na rynak pracy vychodziać padrosłyja dzieci mihrantaŭ, tak i praz toje, što ludzi jeduć tudy mienavita na zarobki i pracujuć pa pracoŭnaj vizie.
Naprykład, mnohija dalnabojščyki pracujuć mienavita pa vizie, pryčym hadami, bo ŭ Polščy heta papularnaja źjava, kali ŭ čałavieka niama namieru zastavacca ŭ Polščy.
Pa stanie na kaniec maja 2026 hoda ŭ sistemie naličvajecca 143030 hramadzian Biełarusi. U paraŭnańni z krasavikom ich kolkaść vyrasła na 1201 čałavieka, a ŭ paraŭnańni z kancom maja 2025 hoda — na 6418 čałaviek.
Biełaruskaha Siniuju Baradu adpuścili z rasijskaj turmy pamirać doma6
Biełaruskaha Siniuju Baradu adpuścili z rasijskaj turmy pamirać doma
«Ja staŭ ščaślivy». Praca na budoŭli prynosić dobryja hrošy, a hramadskaja aktyŭnaść — maralnuju siłu. Były kalinoviec Kuś raskazaŭ pra toje, jak viarnuŭ unutranuju raŭnavahu1313
Kamientary
Eta pozicija oficialno zafiksirovana v Katiechizisie Katoličieskoj Cierkvi (p. 2352) i tradicionnom učienii cierkovnoho Mahistieriuma.
Bohosłovskije pričiny pozicii Cierkvi
Katoličieskoje bohosłovije rassmatrivajet čiełoviečieskuju sieksualnosť nie prosto kak istočnik fizičieskoho udovolstvija, a kak śviaŝiennyj dar. Otricatielnoje otnošienije k masturbacii objaśniajetsia śledujuŝimi faktorami:
* Razryv s piervonačalnym zamysłom: V christianskom ponimanii sieksualnosť imiejet dvie nieotdielimyje funkcii — objediniajuŝuju (sojuz supruhov) i prokrieativnuju (otkrytosť k roždieniju dietiej). Masturbacija sovieršajetsia vnie supružieskoho sojuza i iskusstvienno isklučajet obie eti cieli.
* Ehocientričnosť vmiesto samootdači: Katoličieskoje učienije hłasit, čto połovoj akt dołžien byť aktom vzaimnoho darienija siebia druhomu čiełovieku v brakie. Masturbacija žie napravlena isklučitielno na samoho siebia i sobstviennoje udovletvorienije.
* Otčuždienije ot riealnosti: Masturbacija často śviazana s fantazijami ili pornohrafijej, čto, po mnieniju Cierkvi, prievraŝajet čiełovieka ili jeho obraz v objekt potrieblenija i iskažajet vosprijatije ličnosti.
Stiepień ličnoj viny i pastyrskij podchod
Vmiestie s tiem Katoličieskaja cierkov́ čietko razdielajet objektivnuju tiažiesť samoho hriecha i subjektivnuju stiepień otvietstviennosti (viny) čiełovieka.
V Katiechizisie podčierkivajetsia, čto pri ocienkie ličnoj viny śviaŝieńnik i duchovnik dołžny učityvať individualnyje obstojatielstva:
> «Čtoby sostaviť spraviedlivoje suždienije o moralnoj otvietstviennosti konkrietnych lic i napraviť pastyrskoje diejstvije, śledujet priniať vo vnimanije emocionalnuju niezriełosť, siłu słoživšichsia privyčiek, sostojanije trievohi ili druhije psichołohičieskije i socialnyje faktory, kotoryje mohut śniziť ili dažie śviesti k minimumu moralnuju vinu».