Statkievič: Kali znoŭ pačnucca masavyja pratesty, jany ŭžo nie buduć takimi mirnymi, jak u 2020‑m. A ES pravilna pierastaŭ vieryć kazkam Łukašenki

Mikoła Statkievič akreśliŭ svaju palityčnuju pazicyju ŭ intervju niamieckamu vydańniu Zeit.

Mikoła Statkievič: Dla mianie niemahčyma pakinuć krainu. Heta było b toje samaje, što kinuć miljony biełarusaŭ, jakija pa-raniejšamu tut žyvuć. Viedajecie, na vulicy da mianie pastajanna padychodziać ludzi, paciskajuć ruku, dziakujuć mnie.

ZEIT: I siońnia taksama?

Statkievič: Tak. Tak šmat ludziej vyjechała paśla masavych pratestaŭ 2020 hoda. Ujavicie, jak pačuvajucca tyja, chto zastaŭsia tut. U kaho siabry, znajomyja, dzieci źjechali. Byccam u hetaj krainie zusim niama nadziei, niama budučyni. Ale nieprymańnie režymu Łukašenki ŭsio roŭna vialikaje. Ja chaču zastavacca z tymi biełarusami, jakija tut, i čakajuć tolki novaha šancu niešta źmianić.

ZEIT: Masavyja pratesty letam 2020 hoda byli žorstka zadušany, i ludziej i siońnia sadziać za ŭdzieł u ich.

Statkievič: Siońnia možna atrymać dziesiać hadoŭ turmy ŭžo za łajk ci repost. Cełyja siemji traplajuć u turmu. Ale hetyja žudasnyja represii isnujuć tolki tamu, što režym baicca novych pratestaŭ. Ludzi nienavidziać Łukašenku jašče bolš, i jon heta adčuvaje. Ja dumaju, Łukašenka śpić načami horš za mianie.

ZEIT: Čamu vy tak ličycie?

Statkievič: Kali znoŭ pačnucca masavyja pratesty, jany ŭžo nie buduć takimi mirnymi, jak u 2020-m, kali pratestoŭcy navat prybirali za saboj śmiećcie.

ZEIT: Jak Jeŭropie treba pavodzicca z Alaksandram Łukašenkam? Izalavać i sankcyjavać, jak ES, ci ŭsio ž šukać dyjałoh, jak ZŠA?

Statkievič: Zachad zanadta doŭha paddavaŭsia na chitryki Łukašenki. Ja liču, što Jeŭrapiejski sajuz narešcie znajšoŭ racyjanalny padychod u adnosinach da Łukašenki.

ZEIT: Viadomyja apazicyjaniery, naprykład Maryja Kaleśnikava, papiaredžvajuć, što takaja palityka ES moža padšturchnuć Biełaruś u abdymki Pucina. Vy ŭsio roŭna ličycie palityku izalacyi pravilnaj?

Statkievič: Hetuju staruju kazku pra toje, što Łukašenka nibyta choča vyrvacca z abdymkaŭ Pucina, Zachadu raskazvali šmat hadoŭ. Ale jak mohuć sijamskija bliźniaty adździalicca adzin ad adnaho? Razam z tym ja suprać izalacyi biełaruskaha nasielnictva. Ludzi pavinny mieć mahčymaść bačyć niešta inšaje, akramia Biełarusi i Rasii, i naviedvać svajakoŭ u ES.

ZEIT: A palityka sankcyj?

Statkievič: Dumaju, heta pytańnie da majoj chatniaj jurystki. Maryna, kolki hadoŭ zaraz dajuć za zaklik da sankcyj? (śmiajecca)

ZEIT: Vy vyhladajecie spakojnym i poŭnym nadziei. Vam nie strašna ad taho, što jašče moža adbycca?

Statkievič: Ja ŭžo daŭno ŭsimi siłami zmahajusia za svabodu svajoj krainy. Dziela hetaha ja ŭžo prynios šmat achviar i nie spyniusia na paŭdarozie. Kolki razoŭ ja moh pamierci. Ale siońnia ja mahu hladzieć u akno i bačyć drevy i nieba — toje, čaho ja hadami nie bačyŭ. I ja razam z majoj lubimaj žonkaj. Kožny dzień dla mianie — padarunak.

Čytajcie taksama: 

Statkievič pra «Noč muziejaŭ» u Minsku: My zrazumieli, što ludzi apładziravali nie saksafanistu, a nam z žonkaj

Statkievič — amierykanskamu dypłamatu na miažy: Vam patrebny tolki dobry pijar, a ja dziela hetaha pavinien admovicca ad radzimy?

Statkievič: Usie sproby vycisnuć mianie ź Biełarusi byli marnyja. Ja nie pakinu krainu

• 19
• 0
• 2
• 1
• 0
• 0
• 0
• 7