Малітва
Часе ты наш навазорны,
Ты ў нас такі бездакорны
I працавіты млынар!
Дзякуй, што мелеш ня зёрны
На хлеб нам надзённы, а горнеш
Нас, сваіх любых ахвяр,
У жарало ненажорных
Чорных, скрываўленых жорнаў,
Каб новы сьпячы з нас штандар:
Чорна-чырвона-чорны!
Тутэйшыя
Калісь з імпэтам нетутэйшым тут
Мы аўгіевых стайняў гной і бруд
Выносілі, каб з холаду й сутоньня
На сонца вывесьці бялюткіх коней.
Дзе тыя коні? Як заўжды — ў палоне.
А ўжо зіма нам пасівіла скроні…
І наш запал, юначы наш імпэт —
У небе чорным мэтэора сьлед.
Рыфмар
Твой прытул, трыпутнік,
Як і мой — дарога…
Вечны ты пакутнік,
Але ж бачыў многа.
Глянь, бялюткай сьцежкай
Чорная кабета
Ў змрок вядзе з усьмешкай
Рыфмара-паэта.
Хоць ён гольма голы,
Але ніштаваты,
I такі вясёлы,
Бы на неба ўзяты.
Эпітафія
Навошта гэтак ты хварэў на вершы,
Ня спаў начмі, трымцеў, занепадаў,
Сягаў у сьвет, жахліва-нетутэйшы,
А тут сам пра сябе зусім ня дбаў?
Няўжо, каб пры размове двух эстэтаў
Адзін, з пасьмешкай, у другога запытаў:
— А Хведар Ніцка… Ведаеш, хто гэта?
— Так, быў такі. Здаецца… вершыкі складаў!
Друкуецца паводле літаратурнага альманаха беларусаў замежжа «Беларус». Набыць яго можна праз сайт.
Сейчас читают
«Беларусь они видят частью России». Что значит подъем «Альтернативы для Германии», насколько далеко это может зайти и как себя позиционировать белорусам

Комментарии