Грамадства11

23-гадовы палітвязень у апошнім слове: «Хачу называцца беларусам, жыць у гэтай краіне і нешта рабіць для яе»

Учора ў Гомельскім абласным судзе да трох гадоў калоніі асудзілі адміністратара культурна-гістарычнага тэлеграм-канала Rezystans палітзняволенага Мікіту Слепянка. Юнака абвінавацілі ў стварэнні экстрэмісцкага фармавання і кіраванні ім (ч. 1 арт. 361-1 КК).

На судзе Мікіта выступіў з моцным апошнім словам: 

«Я за кратамі ўпершыню. Даводзіцца бачыць у гэтай клетцы маладых людзей: мне 22 гады, а ім па 20, па 18. Іх лічаць тэрарыстамі, экстрэмістамі, дэструктыўнымі элементамі. Я не ведаю, чаму такія людзі аказваюцца тут, чым яны кіруюцца і ці ставіць хаця б нехта сябе на наша месца.

Як чалавек, які знаходзіцца тут, я магу сказаць, што мы такія ж беларусы, як і тыя, хто па той бок кратаў — маладое пакаленне, каму жыць у гэтай краіне і будаваць яе, рабіць нешта для яе, ствараць свае сем'і, захоўваць сваю незалежнасць — сапраўдную і нефармальную, захоўваць сваю мову, культуру, гісторыю. Для гэтага нам даводзіцца сядзець тут, бо мы проста выказалі сваё меркаванне. Мы — людзі, якім тут так ці інакш жыць і так ці інакш нешта казаць. Выказваем кожны па-свойму, каб людзі ў краіне сапраўды ведалі, што думае сучасная моладзь.

Я хацеў бы сказаць, што ёсць і іншая моладзь — прагрэсіўная, шчаслівая, якая абсалютна не бачыць ніякіх праблем. Але, пры гэтым, ведаючы большасць сваіх знаёмых і назіраючы тут, у турме — я так разумею, што большасць людзей не мае асаблівых планаў і не ведае, чаго хоча ад гэтага жыцця. Але калі гаворка пра мяне — то я дакладна ведаю, чаго хачу ад жыцця: я хачу называцца беларусам, жыць у гэтай краіне і сапраўды нешта рабіць для яе. Не толькі для самога сябе, але і для сваёй краіны, якую я сапраўды люблю і з'яўляюся патрыётам. Ці будзе ў мяне такая магчымасць — гэтага я ведаць не магу. Хацелася б верыць, што так. І хацелася б верыць, што калі я выйду адсюль — Беларусь будзе заставацца Беларуссю. Нягледзячы ні на што».

Да разгляду апеляцыйнай скаргі вы можаце падтрымаць палітвязня грашовымі пераводамі, пасылкамі або бандэролямі з рознымі прысмакамі і прыемнымі дробязямі.

Адрас для падтрымкі: СІЗА-3. 246003, г. Гомель, вул. Кніжная, 1А, Мікіта Антонавіч Слепянок.

Каментары1

  • Satan
    07.09.2022
    Ага-ага. Будешь сейчас рабиць... шить на зоне спецовку для ментов. Гордость - это хорошо, уважаю. Если это не тупая гордость. Бо живя у Польшчы сделаешь куда больше для Беларуси, чем сидя на зоне

Цяпер чытаюць

«Паша, я табе не веру». Севярынец расказаў, як выпадковая дзяўчына матывавала яго назаўсёды перайсці на беларускую мову4

«Паша, я табе не веру». Севярынец расказаў, як выпадковая дзяўчына матывавала яго назаўсёды перайсці на беларускую мову

Усе навіны →
Усе навіны

Ціханоўская расказала пра першую сустрэчу з Калеснікавай7

Севярынец расказаў пра першую сустрэчу з сям'ёй пасля вызвалення2

Камандзір РДК Дзяніс Капусцін жывы. Яго смерць была інсцэніроўкай9

«Байсол» назваў суму, якую ўдалося сабраць за 2025 год2

Вырасла сума базавай адзінкі1

50 гадоў споўнілася культаваму беларусьфільмаўскаму «Бураціну»6

Яшчэ адна краіна перайшла на еўра7

Стала вядома імя аднаго з памілаваных 30 снежня

Агент беларускай разведкі прызнаўся, што мінулы год быў «проста п**дзяцовым»15

больш чытаных навін
больш лайканых навін

«Паша, я табе не веру». Севярынец расказаў, як выпадковая дзяўчына матывавала яго назаўсёды перайсці на беларускую мову4

«Паша, я табе не веру». Севярынец расказаў, як выпадковая дзяўчына матывавала яго назаўсёды перайсці на беларускую мову

Галоўнае
Усе навіны →

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць