«Ci sapraŭdy nielha było ŭziać piasok u inšym miescy?» Pad Minskam kapali karjer — paciarpieli ptuški
Kobrynca, jaki zastaŭsia biez nahi paśla vybuchu mašyny, pasadzili za kantakt z žurnalistami. Paśla vyzvaleńnia jon raskazaŭ svaju historyju2
U karotki śpis premii Bahuševiča ŭvajšli nie tolki knihi, ale i padkasty i videaprahramy, u tym liku «Sarmacki vus»3
«U nas mizernaja kolkaść tych, chto biare svabodnyja dypłomy». Čynoŭnica Minzdaroŭja prakamientavała admienu płatnaha navučańnia ŭ miedycynskich VNU2
«Spasibo, Lena! Prodołžajtie viesti nabludienije». Aficer, jaki pisaŭ Charysavaj, paśviŭsia ŭ čatach palitemihracyi, a niekatorym dziaŭčatam navat prapanoŭvaŭ abmianiacca niudsami
U Brytanii razhareŭsia skandał vakoł trahičnaj śmierci 18‑hadovaha chłopca: palicyjanty jamu nie pavieryli
Dzianis Dudzinski naviedaŭ 100 krain — raskazvaje, jakija ŭrazili jaho najbolš. Ale samuju žadanuju krainu jon trymaje na potym
«Ni tady, ni siońnia ja nie liču, što zrabiŭ štości kiepskaje». Dziadok ščyra raskazaŭ pra byłyja adnosiny z 16‑hadovaj dziaŭčynaj
Volha Takarčuk vykazałasia pra Cichanoŭskaha: «Jon źnik, tamu što tut abasraŭsia. I treba było niejak ratavać situacyju»