«Человек — пи…ец природы»: выйшла кніга прозы і паэзіі старшыні БТРК Генадзя Давыдзькі
Пры канцы года мінскае выдавецтва «Кніжны дом» выпусціла кнігу вершаў, мініяцюр і фраз старшыні Белтэлерадыёкампаніі Генадзя Давыдзькі. Кніга «Лов слов» выйшла накладам 525 экзэмпляраў.
Газета «Советская Белоруссія» ў рэцэнзіі на кнігу адзначыла, што Генадзь Давыдзька адкрывае ў сабе «новыя грані таленту».
«Наша Ніва» таксама знайшла пад цвёрдай вокладкай «Лова слов» шмат цікавага. Пачнём з паэзіі.
Верш «Пёс»
Он выгуливает пса. Чудеса!
Пес по скверику несется!
Рад он воздуху и солнцу!
В лужу, травку и песок
Прыг да скок, прыг да скок!..
Шерсть отряхивает рьяно —
Брызги словно из фонтана.
Пес полаял на лягушку,
Облизал подол старушки.
Он за кошкою гонялся,
Перед сукой унижался.
Он подрался, помирился,
На него хозяин злился,
Стукнул по уху его.
Псу не больно, ничего!
Он не то готов стерпеть,
Только б дома не сидеть
В душной маленькой квартире
Между кухней и сортиром
На девятом этаже
Иль в хозяйском гараже,
Где бензины и резины,
Банки, тряпки и корзины…
«О, хозяин, я так рад!
Не смотри на циферблат!»
Но прогулки срок отмерен,
Пес бредет послушно к двери.
Против власти не попрешь…
Как на нас он всех похож!
Узгвадваюцца ў яго паэзіі і даволі пазнавальныя персанажы:
«Тихо движется планета,
Замер в страхе мир иной.
Встал хирург над пациентом,
Как Григорич над страной…
И как глянул на страдальца,
Как усами шевельнул!..
Куры вздрогнули на яйца,
И Всевышний взял отгул».
Калі казаць у цэлым, то ў кнізе мноства выдатных рыфмаў і вобразаў: «долго будут помнить зайцы проктологические пальцы», «нагнись к навозной куче — пойми, что ты не лучше», «бросать и начинать. Устать и глупость написать», «нет ни мух, ни тараканов, пусто в сердце и в стакане».
Сапраўдныя шэдэўры сустракаюцца ў раздзеле «Мініяцюры». Чаго варты хаця б гэты ўрывак: «Я хотел бы быть мощным джипом. И чтобы дикая от жажды жить красавица держала меня за баранку, а я упругой кожей своего сиденья обнимал бы сзади ее бедра. Чтобы она трогала мой клаксон, и я бы отзывался бархатным ревом прирученного монстра».
Апошні раздзел кнігі мае назву «Фразы». Давыдзька ў прадмове да яго піша, што збіраў гэтыя цытаты шмат гадоў. «У нейкі момант яны здаюцца дасціпнымі ці «тонка падмечанымі», штосьці смешным». Прапануем некалькі з іх увазе чытачоў «Нашай Нівы».
Беларускага Сінюю Бараду адпусцілі з расійскай турмы паміраць дома6
Беларускага Сінюю Бараду адпусцілі з расійскай турмы паміраць дома
«Я стаў шчаслівы». Праца на будоўлі прыносіць добрыя грошы, а грамадская актыўнасць — маральную сілу. Былы каліновец Кусь расказаў пра тое, як вярнуў унутраную раўнавагу1313
Каментары