Biełaruska nabyła stohadovuju chatu pad Brestam — i ciapier chavajecca ad myšej
Volha Pałujan vyrašyła adnavić stohadovuju chatu, što znachodzicca na chutary pad Brestam. Pra svaje pryhody žančyna raskazvaje ŭ tyktoku.
Chata, jakuju vybrała Volha, znachodzicca za 18 km ad Bresta. Žančyna apisvaje ŭ svaich videa stan chaty słovami «pad znos». Razam z chataj joj dastaŭsia i ładny kavał ziamli — 25 sotak va ŭłasnaści i jašče 25 sotak u arendu.
Volha raskazvaje, jak u jaje žyćci źjaviŭsia hety chutar:
«My z mamaj zachacieli sabie chatku ŭ vioscy. Nam spatrebiłasia piać chvilin, kab natchnicca i paleźci ŭ bazy. My šukali pustuju chatu ŭ dziaržavy za 42 rubli, ale znajšli chutar za 25 tysiač.
U niejki momant BMW z čornymi nozdrami i mlavym pozirkam syšoŭ u minułaje. Ciapier u siamji jość vializny ŭčastak, jaki nie kasili hadoŭ piać, i chata, u jakuju strašna zachodzić navat udzień! Ale žyć ciapier dakładna cikaviej».
Promieniała svoju BECHU na CHUTOR i nie žaleju Mienia zovut Ola Połujan, ja iz Briesta. Viedu błoh o 100 letniem chutorie i triech diekrietach v 41 hod * Podpišiś - ciel 10K✨
Mašyna, jakuju pradała Volha, — salidny BMW X1 2021 hoda. Žančyna atrymała jaho ŭ padarunak ad muža. Jana nie raskazvaje ŭ videa dakładna, čamu pradała mašynu, ale, miarkujučy pa kantekście, hrošy za mašynu pajšli na kuplu doma ci jaho adnaŭleńnie.
Akramia staroj chaty, na placy jość dva cahlanyja budynki 1990— 2000‑ch hadoŭ pabudovy. Jość i inšyja plusy.
«U nas niama abaviazkaŭ pravieści rekanstrukcyju za hod. I samaje hałoŭnaje, my šukali miesca biez susiedziaŭ za płotam. Pa pierymietry darosłyja drevy — alešyna i biaroza», — kaža novaja haspadynia chaty.
Da taho, jak uviazacca ŭ adnaŭleńnie staroha doma, Volha abjechała ŭsiu Jeŭropu, naradziła troch dziaciej i stvaryła try biznesy, a taksama kruta źmianiała karjeru — ad architektarki ŭ kandytarki.
Volha nie žartuje, kali kaža, što ŭ jaje novy dom byvaje strašna zachodzić. U adnym sa svaich rolikaŭ jana raskazvaje historyju nie dla słabaniervovych:
«My znajšli ŭ našaj stohadovaj chacie na chutary dva sklapy i adzin paddašak, całkam zahačany starymi rečami. Mianie raśpirała cikaŭnaść, što tam. Pra sklep ja pakul navat nie dumała, a z paddaškam sprava pravaliłasia, bo ŭsio dziacinstva ja pražyła ŭ padobnaj chacie, i z tych hadoŭ zastałasia žudasnaja fobija.
Ja bajusia myšej. Kali ja zalezła na paddašak i pahladzieła źvierchu ŭniz pad leśvicu, tam stajała vialikaje hłybokaje biełaje viadro, a tudy, vidać, niejki čas padali myšy i nie zmahli vyleźci. Uvieś šlach nazad mianie žudasna muciła, i ja nie viedaju, jak pieradužać hety strach i praciahnuć raspačatuju spravu».
Z kamunikacyjami ŭ toj chacie taksama nie ŭsio prosta. Pavodle słoŭ Volhi, śviatło ŭ chacie jość, darohi da jaje čyściać — užo niabłaha. Ale pry hetym vada na dzialancy tolki sa śvidraviny, hazu taksama niama. Volha płanuje rabić jašče adnu śvidravinu i pravieści ŭ chatu kanalizacyju.
Obzor našieho chutora Podpisyvajsia -ciel 10K Dalšie budut prieobražienija, vied́ viesna užie na porohie
Biełaruska papiaredžvaje čytačoŭ, da čaho treba być hatovym, kali kuplaješ stohadovuju chatku ŭ vioscy:
«Budźcie hatovyja prapracavać tut usie svaje dziciačyja strachi — myšy, ciemra, sklapy, paddaški. Druhoje — padrychtujcie bahata palčatak i masak: pył, pavucińnie, staraja izalacyja, myšynyja chady.
Staraja chata — heta nie vintaž, heta toje, da čaho nielha dakranacca hołymi rukami. Časam jon vyciahvaje z vas toje, što vy chavali z samaha dziacinstva».
Ciapier žančyna płanuje adnaŭlać chatu. Siarod płanaŭ — źniać błakitnyja farbavanyja doški, jakija ciapier pakryvajuć fasad chaty, i viarnuć jaje stary vyhlad.
V našich płanach śniať vsie krašiennyje doski i vosstanoviť piervozdannyj vid «Biełaruskaj Chaty» kak 100 i 200 let nazad Koniečno ždiem viesnu, a poka posmotrieli čto nas ždiet Dumajem nie vsie tak płocho kak pokazałoś srazu i srub «ŽIVOJ»
Ale pierš za ŭsio treba vyvieźci z chaty ŭsio niepatrebnaje. Niadaŭna, prybirajučysia tam, Volha znajšła tam staryja listy. Što rabić u takim vypadku? Žančyna vyrašyła ich spalić — jana pryznajecca, što było baluča:
«Usie kažuć — dy što tam, śmiećcie, vykińcie. Nichto nie kaža, što ty budzieš trymać u rukach dziciačyja sšytki z akuratnym počyrkam, sukienku, jakuju niechta zachoŭvaŭ na vychad, viazanyja kapturki i šparhałki z tekstami pra marksizm. I kožnaja reč hladzić na ciabie jak mały čałaviek.
Ja dumała, treba budzie vyvieźci śmiećcie. Akazałasia — spalić svaimi rukami čyjuści historyju».
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆ
Kamientary
Minsk-mir biez otdiełki - tvoj priedieł miečtanij? Tohda čto ty tut diełaješ?)
Udači damie, ja jejo priekrasno ponimaju!
Sam vosstanavlivaju staryj dom v połuživoj dierievnie.
Ni s čiem niesravnimyje oŝuŝienija, kohda iz bańki da s bokałom piennoho, da podyšať śviežim vozduchom!....
Vy užie zadołbali! Nravitsia jej, ty tut pri čiom ?
Za svojej žienoj smotri!