Прэзідэнты для міру і прэзідэнты для вайны: Абама, Турчынаў і Яцанюк не служылі ў арміі
Глядзіш украінскія тэлеканалы: там бясконцая балталогія. Шматгадзінныя шоу Шустэра, трансляцыі з Рады. Міністры, генералы, кандыдаты спаборнічаюць у красамоўстве. Тым часам у Крыме трэці дзень запар рэалізуецца сцэнар уварвання, аналагічны таму, які быў у 1968 годзе ў Чэхаславаччыне, у 1979 у Афганістане.
Захоплены аэрапорт, а «ўрад» — як калісьці Гусак і Кармаль — звярнуўся да Расіі па дапамогу.
Бываюць, як брытанцы кажуць, war time diplomats і peace time diplomats. Так і прэзідэнты бываюць для мірнага і для ваеннага часу. Адны — каб кіраваць будаўніцтвам, другія — каб кіраваць абаронай.
І Абаму добра ў ролі прэзідэнта па змаганні з крызісам, і Турчынаў з Яцанюком добра пачуваюцца ў ролі спікераў. А тут гаворка пра выклік, якога не бывала ў іх папярэдняй біяграфіі.
Рэйган ці Маккейн лепш разумелі б Пуціна ў гэтай сітуацыі. А вось Абаму, Турчынава і Яцанюка аб'ядноўвае адзін момант у біяграфіі: ніводзін з іх не служыў у арміі. Як і большасць еўрапейскіх прымальнікаў рашэнняў.
Гэты факт, думаю, будзе вызначальным у разгортванні падзей вакол Крыма. Рэакцыя Украіны і ЗША на рэалізацыю Расіяй сілавога сцэнара ёсць і будзе стрыманай, запозненай і абарончай. Свет гатовы мець справу з fait accompli, здзейсненым фактам.
Свет будзе спрабаваць уздзейнічаць на сітуацыю фінансамі ў момант, калі Расія мае ў сваім распараджэнні болей свабодных грошай, чым Захад.
Захад і Украіна не хочуць ваяваць. А Расія і хоча, і гатовая. У такой сітуацыі пытанне толькі ў тым, дзе Пуцін вырашыць спыніцца: на Перакопе, на мяжы расейскамоўных і ўкраінскамоўных рэгіёнаў ці ў Кіеве.
Канечне, Пуцін раней быў палітыкам-рэалістам, таму хочацца спадзявацца на лепшае.
Бо калі распачынаецца вайна, на змену «прэзідэнтам для міру» непазбежна прыходзяць «прэзідэнты для вайны» — так, як на змену Чэмберлену прыйшоў Чэрчыль. І таму вынік войнаў залежыць у большай ступені ад наяўнасці ў бакоў рэсурсаў і арганізацыі, а не ад персаналій.
-
Бяляцкі: Далучэнне да Еўрасаюза — гэта не пытанне «хачу — не хачу», гэта пытанне выжывання беларусаў як народа
-
Турарбекава: Галоўнае пытанне цяпер у тым, на якую частку суверэнітэту пагодзіцца Лукашэнка
-
На магіле Вячкі Станкевіча на помніку — ні слова па-беларуску. Вось пра што гэта кажа наконт эмігрантаў, эміграцыі і «беларускасці ўнукаў»
Цяпер чытаюць
Ціханоўская: Перамены ў Беларусі — гэта пытанне часу. Вось асноўныя тэзісы яе выступу на канферэнцыі «Новая Беларусь»27
Ціханоўская: Перамены ў Беларусі — гэта пытанне часу. Вось асноўныя тэзісы яе выступу на канферэнцыі «Новая Беларусь»
DDoS-атака ідзе на сайты адразу некалькіх беларускіх СМІ. Магчыма, яна звязаная з шостай гадавінай народнага ўздыму 2020‑га і канферэнцыяй «Новая Беларусь», што адкрылася сёння66
Каментары