Miasa svojskaha kabana siamja ź vioski Pierchavičy Baranavickaha rajona zasaliła jašče ŭ sakaviku.
U kastryčniku śvininu ačyścili ad śpiecyj i soli, ukrucili ŭ materyju i paviesili sušyć nad piečkaj. Praź niekalki dzion kumpiak źniali i padzialili na dźvie častki.
Pałovu zabrała z saboj starejšaja dačka‑studentka, druhuju stali jeści astatnija siamiejniki. Starejšaja pieršaj i zaniadužała. Adčuŭšy słabaść i suchaść u rocie (pieršyja simptomy batulizmu), jana vyrašyła pajechać da baćkoŭ. Tam dziaŭčynie zusim źnijakavieła: pradmiety pačali dvaicca pierad vačami, dychać stanaviłasia ŭsio ciažej. Chvoruju zabrała «chutkaja», i ŭžo ŭ lakarni joj pastavili dyjahnaz «batulizm».
Kali miedyki abśledavali ŭsiu siamju, vyśviatliłasia, što niebiaśpiečnaja chvaroba začapiła ŭsich, piša hazieta «Intex‑press».
Ciapier bolšaść svajakoŭ vyjšła na svajo. Maci i małodšaja dačka ŭžo viarnulisia dachaty, baćka rychtujecca da vypiski ź infiekcyjnaha adździaleńnia.
Tolki stan starejšaj dački lekary aceńvajuć jak ciažki. Ciapier za žyćcio dziaŭčyny zmahajucca daktary reanimacyjnaha adździaleńnia haradskoj bolnicy.
Ciapier čytajuć
«Ja staŭ ščaślivy». Praca na budoŭli prynosić dobryja hrošy, a hramadskaja aktyŭnaść — maralnuju siłu. Były kalinoviec Kuś raskazaŭ pra toje, jak viarnuŭ unutranuju raŭnavahu5
«Ja staŭ ščaślivy». Praca na budoŭli prynosić dobryja hrošy, a hramadskaja aktyŭnaść — maralnuju siłu. Były kalinoviec Kuś raskazaŭ pra toje, jak viarnuŭ unutranuju raŭnavahu
«Hałandski architektar», jaki adbudavaŭ Vostruju bramu i pastaviŭ sabie dom-krepaść u Hajciuniškach, akazaŭsia nijakim nie hałandcam. Ale jaho spadčyna zachaplaje1010
Kamientary