«Ciabie b baćka praklaŭ»: maci fihuranta «małočnaj spravy» prabiłasia na spatkańnie ź im, kab ślozna paprasić nie supracoŭničać sa śledstvam
Užo bolš za hod ciahniecca śledstva pa «małočnaj spravie», u jakoj centralnyja padazravanyja — pamočnik Alaksandra Łukašenki Ihar Bryło i dyrektar «Babuškinaj krynki» Hienadź Skitaŭ. Pieršy nie škaduje ni siabie, ni inšych, a druhi hulaje ŭ partyzana. Čamu? Miascovyja nazyvajuć nietryvijalnuju pryčynu.
«Naša Niva» ŭžo paviedamlała pra toje, što dvoje zatrymanych pa adnoj «małočnaj spravie» nibyta pasobnikaŭ — Bryło i Skitaŭ — u niavoli pavodziać siabie absalutna pa-roznamu.
Bryło, jak kažuć, «biespardonna hruzić siabie i inšych».
«Kolki maich znajomych sadžali pa jakich zaŭhodna pryčynach, ale nichto jašče tak siabie nie zakapvaŭ», — kazaŭ «Našaj Nivie» surazmoŭca z Barysava, jakomu viadomy chod rasśledavańnia.
Čytajcie taksama: «Hruzić siabie i inšych»: były pamočnik Łukašenki Ihar Bryło biare na siabie vinu ŭ pramysłovych abjomach
U toj ža čas Skitaŭ nibyta i źjaŭlajecca zaminkaj — nieachvotna pryznajecca, nie supracoŭničaje sa śledstvam. Z čaho na sudzie — kali b hetuju spravu tudy puścić prosta ciapier — skłałasia b uražańnie, što heta pamočnik Łukašenki Bryło razbeščvaŭ byłoha kryminalnika Skitava, a nie naadvarot.
Častkova niežadańnie Skitava davać pakazańni sapraŭdy možna patłumačyć pryncypami jahonaha raniejšaha žyćcia — da epochi Łukašenki jon byŭ viadomy pad proźviščam Elkind i jeździŭ na błatnoj piedali.
Elkind-Skitaŭ byŭ znajomy z kołam barysaŭskich kryminalnych aŭtarytetaŭ.
Ale nam stała viadoma i pra inšy faktar jaho niematy. Jon ličycca vyznačalnym u kołach barysaŭskich drobnych kamiersantaŭ i prosta ludziej, niekali znajomych sa Skitavym, jakich samich zakruciła ŭ vir hetaj kryminalnaj spravy.
Jany ŭ roznych formach, ale z adnolkavym źmiestam raskazvajuć «sapraŭdnuju» pryčynu maŭčańnia Skitava. Kali adkinuć vidavočnyja prycharošvańni z dadumkami, pakinuć tolki sutnaść, to vychodzić voś jak.
Niezadavolenaje tempami pryznańniaŭ Skitava śledstva nibyta vyrašyła schilić jaho da pryznańnia apošnim arhumientam — zadziejničać jaho 81-hadovuju maci, kab jana pierakanała syna paskoryć rasśledavańnie svaim pryznańniem. Maŭlaŭ, tolki tady, moža być, jon jašče paśpieje abniać jaje na voli.
Ale padčas arhanizavanaha spatkańnia sastarełaja maci Skitava nie tolki nie stała ŭhavorvać syna supracoŭničać sa śledstvam, a naadvarot — zajaviła jamu, što kali b byŭ žyvy baćka Hienadzia, to toj by praklaŭ syna navat za tyja paru drobnych epizodaŭ, pad jakimi jon pastaviŭ svoj pryznalny podpis.
Paśla hetaha šakavany Skitaŭ nibyta syšoŭ u «hłybokuju admovu», pierastaŭ uvohule razmaŭlać sa śledčymi i adroksia ad raniejšych niešmatlikich pryznalnych pakazańniaŭ, arhumientujučy heta tym, što nie choča być praklatym svajoj maci.
«Małočnuju spravu» rasśledujuć užo bolš za hod. Asnoŭnyja fihuranty — były ministr sielskaj haspadarki i pamočnik Łukašenki pa Viciebskaj vobłaści Ihar Bryło, a taksama były dyrektar «Babuškinaj krynki» Hienadź Skitaŭ. Niekali Hienadź Skitaŭ uznačalvaŭ Barysaŭski miasakambinat, dzie tady jašče prosta vieterynar Ihar Bryło byŭ jahonym padnačalenym.
Čytajcie taksama: Byŭ Elkind, staŭ Skitaŭ. Historyja dyrektara «Babuškinaj krynki» i zakuliśsie impieryi kiraŭnictva spraŭ Łukašenki
«Jana nie vyhladała ščyraj, była ŭ mascy». Paŭlučenka pra sustreču Kaleśnikavaj ź biełaruskimi žurnalistami12
Kamientary