«Varjackaja afiora». Łukašenka prakamientavaŭ zakryćcio litoŭskaj miažy
Alaksandr Łukašenka nazvaŭ varjackaj afioraj zakryćcio Litvoj miažy. Pra heta jon zajaviŭ na III Minskaj mižnarodnaj kanfierencyi pa jeŭrazijskaj biaśpiecy, piša BiełTA.
«Kanfierencyju čakali nie tolki my, udzielniki. Ale i našy apanienty, jakija ŭvažliva siońnia nazirajuć za Minskam. Nie ŭsie siońnia pavinny byli dabracca da Minska. Mienavita takuju metu pieraśledavali niekatoryja našy susiedzi, pravioŭšy hetuju varjackuju afioru z zakryćciom miažy. I nahodu prydumali absurdnuju. Pavietranyja šary. Navat dla takoj drobnaj krainy, jak Litva, heta drobna», — skazaŭ jon.
«Navat samyja vialikija patrabujuć ad nas vybačeńniaŭ. Maŭlaŭ, kali vinavaty, treba vybačacca. Viedajecie, kali my budziem pierakananyja, što my vinavatyja, to my vybačymsia, pytańniaŭ niama. Ale kali tudy laciać niejkija šaryki z cyharetami, to niechta ich tam prymaje. Značyć treba znajści i spynić».
«Adkazna zajaŭlaju, što ni pra jakuju nadzvyčajnuju kantrabandu havorki niama. Ale heta šmat pra što kaža pra palityčny patencyjał našaj kanfierencyi», — dadaŭ Alaksandr Łukašenka.
Ciapier čytajuć
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary