Cichanoŭskaja ŭsio ž zmahła adkryć bankaŭski rachunak u Polščy
Jana adkryła rachunak u polskim banku PKO — paśla taho, jak pakazała svaje suviazi z Polščaj.
Pra heta biełaruskaja lidarka raspaviała ŭ adkaz na pytańnie «Biełsatu» padčas kanfierencyi «Novaja Biełaruś».
«U mianie atrymałasia adkryć bankaŭski rachunak paśla niekalkich sprobaŭ, jakija pravalilisia. Ale tolki paśla taho, jak ja pakazała svaju suviaź z Polščaj, kali my adkryli tut rachunak dla pracy Ofisa. Tolki tady mnie dazvolili zrabić bankaŭski rachunak», — apaviała kiraŭnica APK.
Sa słovaŭ Cichanoŭskaj, u Polščy jana žyvie na padstavie dazvołu na žycharstva. Taksama jana maje polski prajazny dakumient, jaki vydajecca asobam, u jakich niama nacyjanalnaha pašpartu.
«Ja vielmi ŭdziačnaja Polščy za toje, što jana prapanoŭvaje takija dakumienty ŭsim biełarusam, jakija apynulisia tut nie pa svajoj voli», — dadała Cichanoŭskaja.
Biełaruskaja lidarka skazała, što demsiły viedajuć pra prablemy biełarusaŭ z adkryćciom rachunkaŭ u polskich bankach, adnak zaznačyła, što treba pamiatać, što polskija banki — pryvatnyja, i dziaržava nie moža zahadvać im, adkryvać ci nie adkryvać rachunki.
Cichanoŭskaja raspaviadaje, što ŭ banku RKO, u jakim joj zrabili rachunak, z razumieńniem staviacca da biełarusaŭ:
«Ja sama sutyknułasia z tym, što šmat zaležyć ad supracoŭnika, jaki ŭ ciabie prymaje dakumienty. U mianie byŭ supracoŭnik, jaki vielmi spačuvaŭ, što byvaje tak, što biełarusam nie adkryvajuć rachunki, i što vielmi chaciełasia b dapamahčy, ale jość peŭnyja abmiežavańni».
Kiraŭnica APK padzialiłasia, što paśla taho, jak jana apaviała, što nie moža adkryć rachunak, šmat ludziej pisali joj svaje historyi, prapanovy i padkazki, jak možna zrabić kartku, i vykazała mierkavańnie, što varta zrabić niejkuju instrukcyju, apavioŭšy ŭ joj pra dośvied inšych ludziej i jak usio ž taki možna znajści vyjście ź situacyi.
Kamientary
"polskij projezdnoj dokumient, kotoryj vydajotsia licam, u kotorych niet nacionalnoho pasporta"
ludi miesiacami i užie niekotoryje hodami ždut takoj dokumient, i tišina.
no samoje piečalnoje v tom, čto dažie pri połožitielnom riešienii o vydačie, jeho NIEVOZMOŽNO zabrať, nie imieja na rukach luboho diejstvujuŝieho dokumienta. i ja nie znaju nikoho, kto smoh by otkryť sčiet v bankie s prosročiennym pasportom.
Ofis zaniat čiem uhodno, no nie tiem, čto riealno priamo siejčas nado ludiam.