Rezkija vykazvańni doktara z Kaściukovičaŭ: mierkavańni karystalnikaŭ pra jaho ŭčynak razyšlisia
«Čysta doktar, jaki pryniaŭ realnaść. I jon bolš čym pravy» — «Jak ludzi mohuć pisać, što jon maje racyju?! Kudy kocicca śviet?»
Alaksiej Hrejcar nie vyznačaŭsia pośpiechami ŭ vučobie: pavodle bałaŭ jon byŭ trecim z kanca siarod svaich adnakurśnikaŭ-chirurhaŭ. Tym nie mienš, adpracavaŭšy ŭsiaho dva hady ŭ Kaściukovickaj centralnaj rajonnaj balnicy, jon zaniaŭ pasadu zahadčyka traŭmatałahičnaha adździaleńnia. Heta vynik vializnaha deficytu kadraŭ u biełaruskaj miedycynie.
Małady doktar aktyŭna vioŭ sacyjalnyja sietki, dzie ŭ publičnych dyskusijach dazvalaŭ sabie davoli sprečnyja vykazvańni. Faktyčna jon staviŭ pad sumnieŭ nieabchodnaść akazańnia dapamohi niekatorym pacyjentam, užyvaŭ hrubuju leksiku i žorstka ź ich žartavaŭ. Historyja atrymała rozhałas. Akaŭnt Hrejcara, ź jakoha pisalisia kamientary, byŭ vydaleny, a z sajta balnicy źnikła infarmacyja pra jaho jak pra zahadčyka adździaleńnia.
Rolik u TikTok pra maładoha doktara pahladzieła bolš za miljon karystalnikaŭ. Kamientatary pad videa padzialilisia na dva supraćlehłyja łahiery.
Tak pa faktach usio
Šmat chto ličyć, što Hrejcar maje racyju:
«A ŭ čym jon nie pravy?», «I dzie jon pamylaŭsia?!)», «Usio jon kazaŭ pravilna», «Dyk pa faktach usio».
Mnohija ŭpeŭnienyja:
«Doktar vydaŭ bazu, jakuju nichto nie ahučvaje ŭhołas».
«Jak ža ja ź im zhodny», — dadaje niechta jašče.
«Pryhažun, małojca! A ŭsia biada — heta biaspłatnaja miedycyna. Nikoli jana nie budzie dobraj», — vykazvaje svajo zachapleńnie čarhovy kamientatar.
«Čysta doktar, jaki pryniaŭ realnaść. I jon bolš čym maje racyju», — zaŭvažaje nastupny.
Karystalniki źviartajuć uvahu na sistemnyja prablemy:
«Na prykładzie toj ža chutkaj dapamohi: prymušajuć raspylacca na ŭsiakuju ahidnuju drobiaź, što adbiraje siły i mahčymaść dapamahčy inšym ludziam».
Niekatoryja kamientatary zastupajucca za maładoha śpiecyjalista, źviartajučy ŭvahu na składanyja ŭmovy pracy i padzialajučy prafiesijnyja abaviazki i prava na asabistaje mierkavańnie pa-za miežami balnicy:
«Dy jany šmat pracujuć za kapiejki, staŭleńnie žachlivaje, deficyt kadraŭ vielizarny, ale pry hetym na jaho cisnuć za jahonaje mierkavańnie. U maim razumieńni heta na pracy jon doktar i abaviazany vykonvać prafiesijnuju etyku. A doma jon moža vylivać i pisać usio, što dumaje. Dy i da kamientaroŭ u mianie pytańniaŭ niama. Dyktar ahučvaje adno, na ekranie — inšaje».
«To-bok usie mohuć pisać u internecie što chočuć, a kali ty doktar — nie možaš? Tut ničoha nie skazali nakont jaho pracy ŭ realnym žyćci. Kožny piša što choča, a dla daktaroŭ niejkija inšyja praviły?» — davodzić inišy.
Na pohlad jašče adnaho biełarusa, prablema nie ŭ asobie, a ŭ samoj sistemie achovy zdaroŭja:
«Hety doktar nie maje racyi pa formie, ale maje racyju pa sutnaści… Nie ŭsie kamientatary, jakija jaho asudžajuć, viedajuć, u jakich umovach pracujuć daktary. A ŭmovy hetyja prydumlajuć u ministerstvach, dzie časta da praktyčnaj miedycyny dačynieńnia nie majuć, ale «viedajuć, jak lepš»».
«Doktar tak nie pavinien rabić»
Chapaje i krytyčnych vodhukaŭ.
Kamientar «Klučavyja słovy «treci z kanca». A staŭ zahadčykam adździaleńnia» nabraŭ bolš za 5300 łajkaŭ.
Ludzi dziviacca tamu, jak chutka małady vypusknik ź nizkaj paśpiachovaściu zaniaŭ kirujučuju pasadu, i zadajucca pytańniem: niaŭžo daśviedčanych daktaroŭ zusim nie zastałosia?
«Treci z kanca. Lepš za lubuju charaktarystyku», «Mnie strašna za našu miedycynu. Chirurh treci z kanca — i zahadčyk?» — aburajucca ludzi.
Na zaŭvahi pra toje, što Hrejcar kaža praŭdu, inšyja adkazvajuć:
«Što mienavita praŭda? Niachaj tabie papadziecca taki doktar», «Što pravilna? Što daktary lekavać ludziej nie chočuć?»
Mnohija ŭpeŭnienyja, što status doktara patrabuje inšaha ŭzroŭniu kultury:
«Doktar tak nie pavinien rabić».
«Jak ludzi mohuć pisać, što jon maje racyju?! Kudy kocicca śviet?» — zaŭvažaje niechta ŭ kamientarach.
Kamientary