U biblijatecy Akademii navuk uspomnili pra biełaruskaha piśmieńnika. Ale movu, na jakoj jon pisaŭ, paśladoŭna praihnaravali
Da 115‑hodździa biełaruskaha piśmieńnika Vasila Vitki na sajcie Centralnaj navukovaj biblijatecy imia Jakuba Kołasa źjaviŭsia materyjał pra jaho. Z adnaho boku heta pazityŭna, ale z druhoha — padychod da afarmleńnia materyjału, miakka kažučy, ździviŭ.
Mała taho, što sam artykuł pra Vasila Vitku napisany vyklučna pa-rusku (navat farmalny pierachod na biełaruskamoŭnuju viersiju sajta da źmieny movy nie pryvodzić — jana zastajecca ruskaj), ale i ŭ jakaści ilustracyj da jaho padabranyja vyklučna vydańni jahonych tvoraŭ u pierakładzie na hetu movu.
Choć sam Vasil Vitka i vieršy, i prozu pisaŭ pa-biełarusku.
Pry hetym u telehram-kanale biblijateki dla jaho čytačoŭ čamuści ŭ dužkach navat dajecca pierakład nazvy dziciačaha časopisa «Viasiołka», hałoŭnym redaktaram jakoha 17 hadoŭ byŭ Vasil Vitka, na ruskuju movu — «Raduha». Vierahodna, tyja, chto viadzie kanał, upeŭnienyja, što jahonyja čytačy biełaruskaj movy ŭžo nie viedajuć. Možna było b, viadoma, padumać, što heta robicca dla patreb šyrokaj internacyjanalnaj aŭdytoryi kanała — ale ž na jaho padpisanyja ŭsiaho 346 čałaviek!
Krajnaść absurdu — što i sam Vasil Vitka pa-rusku ŭ telehram-kanale i častkova na sajcie — «Vasilij Vitka», choć u psieŭdanimach imiony nikoli nie pierakładajucca. Što vidać, darečy, navat na vokładkach ruskamoŭnych pierakładaŭ jahonych knih, dzie aŭtar — «Vasil Vitka».
Navat unučka Vasila Vitki, viadomaja mastactvaznaŭca Julija Čarniaŭskaja, sama i ŭ pobycie, i ŭ tvorčaści pieravažna ruskamoŭnaja, była takim padychodam niepryjemna ŭražanaja i pieršaja vykazała svajo abureńnie.
«Nie, ja, kaniešnie, udziačnaja. Ale čamu nie na biełaruskaj? I knižki taksama ŭ pierakładzie na ruskuju. Navošta?», — zadała Čarniaŭskaja pytańnie ŭ fejsbuku.
U Słucku pastavili pamiatny znak z pamyłkaj u imieni piśmieńnika, ale čynoŭniki jaje nie pryznajuć
«Usie syšli, syšła epocha. Niama Karatkieviča, niama Bryla, niama Hileviča». Žycharka doma pa vulicy Karła Marksa, 36 zhadvaje pra svaich susiedziaŭ i ich losy
«Viarnicie mnie maju rodnuju movu»: u Breście aburylisia ruskamoŭnymi tabło ŭ tralejbusach
Adkaz čytaču z Tomska pra toje, čamu vaš «jarki režysior» nam nieprymalny
«Biełaruś źnikaje» — tyktok plujecca z nahody pierajmienavańnia prypynkaŭ
Ciapier čytajuć
Łukašenka zajaviŭ pra hatoŭnaść pryjechać u Kijeŭ92
Kamientary