«Dyktaturu ŭ Biełarusi błytajuć z paradkam, jaki Zachad nie moža tryvać», — kazaŭ raniej prydvorny kampazitar Valer Šmat. A ciapier radujecca adpačynku ŭ Jeŭrasajuzie.
Kampazitar Valer Šmat nastolki addany Łukašenku, što navat napisaŭ muzyku dla «Bałady ab dyktataru». Prezientavali jaje ŭ 2024 hodzie. Padčas patryjatyčnaha forumu ŭ honar Dnia narodnaha adzinstva art-hurt «Biełarusy» (jaho zasnavaŭ Šmat) zrabiŭ Łukašenku siurpryz i praśpiavała tamu baładu.
Tam jość takija radki: «Strana — jeho alma-matier s aromatom śviežieho chleba. Ułybnietsia spokojno diktator, hladia v rodiny mirnoje niebo».
Šmat — aktyŭny prychilnik Łukašenki i pieryjadyčna atrymoŭvaje ad režymu bonusy. Tak, u 2014 hodzie jon atrymaŭ miedal Francyska Skaryny, u 2019 — nahrudny znak «Za ŭniosak u raźvićcio kultury Biełarusi». Hurt «Biełarusy» ŭdzielničaje ŭ dziaržaŭnych mierapryjemstvach.
Ale ž jakraz ciapier Valer Šmat razam z žonkaj Alesiaj Kuźniacovaj (jana hienieralnaja dyrektarka Muzyčnaha pradziusarskaha centra «Załatyja hałasy») radujecca adpačynku ŭ tym samym Jeŭrasajuzie, dzie «nie mohuć tryvać paradku».
Niekalki dzion tamu kampazitar u instahramie pachvaliŭsia, što jany byli ŭ Miłanie i naviedali tvorčuju sustreču ŭ znakamitym teatry La Scala. Ciapier ža para ŭ Paryžy — hulaje pa Manmartry i hladzić na Paryž z vyšyni Sakre-Kior.
Ale ž biez pryhod nie abyšłosia. U stalicu Francyi siamja jechała ciahnikom: «U Francyi my ŭpieršyniu, ale zadača byccam by zrazumiełaja: dabracca da kvatery i zasialicca. I voś tut usio i pačałosia. Piša haspadynia: paśla papiaredniaha hościa ŭ kvatery patop, i ŭsia kvatera zalitaja vadoj. Nie, basiejn my, viadoma, abmiarkoŭvali. Ale ŭ Minsku, paśla padarožža — i dakładna nie ŭ zabraniravanych apartamientach. Jedziem, nie viedajem, ci budzie ŭviečary dzie pasialicca, słuchajem abjavy na nieznajomaj movie i supakojvajem siabie: nam ža ŭsio roŭna vychodzić na kancavoj stancyi. I raptam ton abjaŭ mianiajecca. Uvieś vahon ustaje i pačynaje vychodzić. A my nie razumiejem ni słova».
Biełarusam dapamoh nieznajomy chłopiec, jaki pa-anhlijsku rastłumačyŭ: dalej ciahnik nie pojdzie — zdareńnie ź ciahnikom. Tamu treba vyjści ŭ niejkim haradku, znajści aŭtobus, potym znoŭ zrabić pierasadku i dabracca da Paryža.
U pieršy aŭtobus, zrazumieła, uvieś ciahnik nie zmoh źmiaścicca. Ale jeŭrapiejec nie kinuŭ biełaruskaha kampazitara ŭ biadzie: «Kryścijan, prahramist, jaki pracuje ŭ Paryžy, prajechaŭ z nami amal uvieś maršrut i pravioŭ da centra. Pa darozie rastłumačyŭ, jak pracuje transpart, dzie kuplać bilety, praviarać płatformy i čamu sumki lepš trymać pierad saboj. Dziakuj, Kryścijanie! Vielmi niečakana ŭ nieznajomym horadzie adrazu sustreć takuju dapamohu».
Paśla hetaha muž z žonkaj znajšli novaje žyllo i pačali atrymlivać asałodu ad adpačynku ŭ samym ramantyčnym horadzie śvietu.
Šmat piša, što Paryž vielmi pryhožy. A biełaruskija prapahandysty, naprykład, viadučaja ANT Maryna Karaman staviać łajki.
«Ja, moža, i nie mahu pajechać u vaš zasrany Paryž…» Lebiedzievu zusim nie bambić u adpačynku
«Nu kajf ža!» Kamientatarka «Biełaruś 5» Daryna Zapolskaja adpačyvaje ŭ Francyi FOTA
«Bierlin uziaty». Zakachanyja žurnalisty BT adpačyvajuć u Hiermanii FOTY
Režysiorka kancertaŭ dla Łukašenki śviatkavała Novy hod i Rastvo ŭ Vialikabrytanii — šmat FOTA
Ciapier čytajuć
Cichanoŭski: Cichanoŭskaj možna było ŭ 2020‑m nie pabajacca turmy. I, moža, u biełarusaŭ byŭ by šaniec104
Kamientary