Дачка заснавальніка партала tut.by Юрыя Зісера Яўгенія Чарняўская паведаміла ў сацсетках, што ўлады Беларусі «адхапілі» ў яе дамен tut.by, а таксама іншыя з ім звязаныя дамены, што належалі сям'і Зісера і заснаванай ім кампаніі: afisha.by, jenny.by, newstut.by, rebenok.by, tutby.by.
Паводле слоў Чарняўскай, справу правялі за паўтара тыдня ў аднабаковым парадку, а каб неяк гэтаму супрацьстаяць, патрэбна была яе асабістая прысутнасць у Беларусі. Сама жанчына даўно жыве ў Ізраілі, а нядаўна за мяжу выехала і яе маці, удава Юрыя Зісера Юлія Чарняўская.
Фармальным парушэннем паслужылі няправільныя пашпартныя звесткі ў асабістым кабінеце hoster.by, якія дыстанцыйна выправіць не ўдавалася. Звароты ў службу падтрымкі hoster.by выніку не мелі. Як вынікае з паведамлення, 29 снежня 2023 года ААЦ прыняў рашэнне пра ануляванне запісу аб рэгістрацыі даменных імёнаў afisha.by, jenny.by, newstut.by, rebenok.by, tutby.by і tut.by.
Заснавальнік партала tut.by і ўладальнік даменаў Юрый Зісер памёр пасля цяжкай хваробы 17 мая 2020 года, а сам партал, найбольш папулярны ў Беларусі, быў знішчаны ўладамі ў ліпені 2021 года. Частка кіраўніцтва была арыштаваная, генеральная дырэктарка партала Людміла Чэкіна і галоўная рэдактарка Марына Золатава ў сакавіку 2023 года былі асуджаныя на 12 гадоў зняволення. Супрацоўнікі, якім удалося выехаць за мяжу, аб'яднаныя цяпер вакол сайта «Люстэрка».
Цяпер чытаюць
У 2020 годзе ябацька Аміна «актыўна галасавала» за Лукашэнку. А цяпер не разумее, чаму родная маці на яе данесла, а міліцыя затрымала29
Каментары
"Ой [саркастычна], и белорусская газета об этом написала?! [подумаешь достижение] Я читаю Хартию 97 и тутбай, там тоже много интересного", -- гэта не хто-небудзь і не дзе-небудзь выпальвае ў адказ на абсалютна здавалася б нейтральную фразу пра артыкул на НН, датычна бізнесу Тапузідзіса.
Працягвайце дубліцыраваць НН на рускай. Я вам перашкодзіць не магу. Але і фэйкі пра падтрымку беларускамоўных чытачоў у вас не пройдуць.
Вывучаючы мову, чалавек працуе са слоўнікам, а вы нівелюеце высілкі беларускамоўнага да ўзроўню абсалютна абыякавых да беларускай мовы людзей. Украінцы робяць інакш. На іх сайтах няма глабальнага свіча РУС, а толькі лакальныя "читать по-русски". Гэта разумна. Ёсць цяжкасьці са скарачэньнямі, абрэвіятурамі, фразеялагізмамі. Але тут ініцыятыва перадаецца чытачу на ўзроўні артыкула, а не глабальна на ўвесь сайт.
Стаўленьне прадстаўнікоў сямейства Зісера да беларускай ад пачатку было грэблівым, проста з той нагоды, што ніхто з іх сам гэтаю моваю не вылодаў, не імкнуўся яе вывучаць, а кіраваўся толькі сваімі асабістымі інтарэсамі. Атрымаць адукацыю на рускай, працаваць у сістэме адукацыі, карыстаючыся рускай, і раптам даць сябе ператварыць у рыбу на беразе, якая хапае паветра ротам у пошуках слова. Гэта не для такіх цаніцеляў свайго сацыяльнага статусу, як пакойны Зісер і іншыя.