Бізнэсовец Сяргей Ботвіч, якога асудзілі за «агентурную дзейнасць» і «шпіянаж» у Беларусі, абвясціў галадоўку

— Лекаў, якія яму неабходныя, у Беларусі няма, а родным прынесці яму патрэбныя прэпараты не дазваляюць. Галадоўка для яго — гэта смяротная рызыка, — паведаміла крыніца, падкрэсліваючы: тое, што Ботвіч вырашыў пайсці на галадоўку, сведчыць пра тое, што іншых варыянтаў у яго не засталося.

Сяргей Ботвіч — бізнэсмен, які хоць і не мае беларускага грамадзянства, але нарадзіўся і жыў у нашай краіне. У 80‑я ён паехаў у Францыю па абмене студэнтамі (вучыўся ў Мінскім інстытуце замежных моў).

Пазней атрымаў французскае грамадзянства, а пасля і літоўскае. Сяргей займаўся бізнэсам у Беларусі, Расіі, Францыі і Літве — галоўным чынам гэта быў турызм і аптовы экспарт вугалю з Усходняй Еўропы ў краіны Балтыі і Заходняй Еўропы.

У 2014 годзе ён вырашыў пабудаваць завод па вытворчасці драўнянага вугалю на сваёй малой радзіме пад Свіслаччу (ён нарадзіўся ў аграгарадку Новы Двор, што ў Свіслацкім раёне Гродзенскай вобласці). У праект ён уклаў каля мільёна даляраў.

У нейкі момант бізнэс Ботвіча пачаў развальвацца. Невядома, што менавіта здарылася, але вугальны завод так і не быў пабудаваны, а на прадпрымальніка ў чэрвені 2018 года завялі крымінальную справу. Паводле даных з баз «Кіберпартызан», фабула крымінальнай справы супраць мужчыны гучыць так:

«Ботвіч Сяргей <…> наўмысна, з карыслівых намераў, не збіраючыся выконваць узятыя на сябе абавязкі, шляхам абману і злоўжывання даверам, на аснове ўдзелу ў інвестыцыйным праекце па будаўніцтве завода па вытворчасці вугалю, завалодаў грашовымі сродкамі ТАА «Эрабль груп» памерам 734 тысячы еўра».

Вытворчасць па ім была спынена. Прычына — немагчымасць правядзення следчых дзеянняў, без якіх не можа быць прынята рашэнне аб заканчэнні папярэдняга следства (п. 5 ч. 1 ст. 246 КПК) — хутчэй за ўсё, з-за знаходжання мужчыны за мяжой. Але не таму, што Ботвіч уцёк. Гэта хутчэй была проста юрыдычная падстава. У тым жа 2018 годзе, паводле базы «Пасажырпаток», Ботвіч 19 разоў бываў у Беларусі, адзін раз у 2019-м, тры разы ў 2020-м. Апошні раз ён уехаў у Беларусь у 2021 годзе і быў затрыманы.

— Потым былі паўтара года ў адзіночнай камеры, абвінавачанні ў працы спачатку на французскую, а пасля на літоўскую разведку. Закрыты суд. 13 гадоў. Непрызнанне віны, — падзяліліся з «Люстэркам» дэталямі тыя, каму Ботвіч расказаў сваю гісторыю.

Па іх словах, доказаў шпіянажу не было, акрамя слоў аднаго сведкі, якога «затрымалі разам з сям’ёй на памежным пераходзе «Прывалка» і непасрэдна там пагрозамі прымусілі даць паказанні на Ботвіча, пасля чаго дазволілі паехаць у Літву».

— Сяргей Ботвіч ужо з калоніі «Воўчыя норы» звяртаўся з скаргамі ў Генеральную пракуратуру Беларусі, патрабуючы растлумачыць, у чым суть абвінавачання, бо нідзе не сказана, што ён канкрэтна зрабіў. Калі агентурная дзейнасць і шпіёнства, то якія сакрэтныя дадзеныя ён спрабаваў здабыць? У канчатковым выніку мусіць жа быць склад злачынства на прызначаныя 13 гадоў. У адказ ён атрымаў адпіску, што ўсе гэтыя даныя сакрэтныя і таму яму не могуць паведаміць, за што канкрэтна ён ужо столькі гадоў сядзіць, — перадаюць словы Ботвіча вызваленыя асуджаныя.

Яны выказалі занепакоенасць тым, што, улічваючы стан здароўя Ботвіча, часу ў яго насамрэч можа быць вельмі мала.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 1
• 1
• 0