«Паша, я табе не веру». Севярынец расказаў, як выпадковая дзяўчына матывавала яго назаўсёды перайсці на беларускую мову
«Паша, ты такі беларускі патрыёт, расказваеш, якая цудоўная будзе Беларусь, але сам нават не размаўляеш па-беларуску».
Па словах палітыка і былога палітвязня Паўла Севярынца, беларуская мова ў яго жыцці прысутнічала пастаянна. Вялікі ўплыў на гэта зрабілі яго бацькі, якія кожнае лета адпраўлялі дзяцей у вёску Унорыца (Рэчыцкі раён) на Дняпры.
«Гэта цудоўны край, проста такі раёк на старажытным шляху з варагаў у грэкі. Проста на беразе ракі стаіць хата. Можаце сабе ўявіць: робіш дзесяць крокаў — перад табой Дняпро. Гэта цуд. І людзі там размаўляюць па-беларуску. Зараз, цяпер там ужо шмат дачаў, там ужо амаль не засталося тых людзей… але тады гэта вось была крыніца беларускасці», — з цеплынёй расказвае Павел.
Па яго словах, у хаце бацькоў-філолагаў таксама было шмат кніг на беларускай мове. Бацька часта пераходзіў у размове на беларускую. Але, як адзначае Севярынец, дзеці ў сям'і раслі рускамоўнымі:
«Вакол усё было па-руску, школа, натуральна, была па-руску, нічога беларускага не было ў нас да сур’ёзнай адлігі ў пачатку 90-х».
Канчатковы пераход на родную мову, як згадвае Севярынец, адбыўся дзякуючы выпадку ў лістападзе 1994 года. Тады Павел быў студэнтам і жыў у інтэрнаце. Аднойчы яго папрасілі дапамагчы суседцы, зямлячцы з-пад Полацка, данесці сумку да вакзала.
«Пра нешта трэба размаўляць па дарозе. Ну я пачаў размаўляць пра тое, якая класная Беларусь, вось зараз мы атрымалі незалежнасць, яна будзе цудоўная, класная», — згадвае Павел і адзначае, што размова вялася на рускай мове. У выніку ўжо каля вагона дзяўчына шчыра прызналася, што не верыць яго словам.
«Напрыканцы я ўжо падаю ёй сумку, яна садзіцца ў цягнік і кажа:
«Паша, ведаеш, усё ты хораша кажаш, але я табе не веру».
— «А чаго ты не верыш?»
— «Ты вось тут такі беларускі патрыёт, усё расказваеш, якая цудоўная будзе Беларусь, але сам нават не размаўляеш па-беларуску».
Я кажу: «Так. Ад заўтра я пачынаю размаўляць па-беларуску».
Яна кажа: «Ай, ладна, залівай», — згадвае падрабязнасці палітык.
Па словах Севярныца, па вяртанні ў інтэрнат ён адразу патэлефанаваў бацькам:
«Званю — тады яшчэ жэтончыкі былі — бацькам, кажу: «Тата, мама, з заўтрашняга дня я пачынаю размаўляць па-беларуску. Давайце размаўляць па-беларуску».
Папярэдзіў Павел і сваіх суседзяў па пакоі:
«Хлопцы трошкі ў шоку, але кажуць: «Ну, ладна, Паша, нармальна, мы толькі за». І ўсё».
«Вось з гэтага дня, гэта лістапад быў 1994 года, я і размаўляю па-беларуску. І тут ужо ніякіх супярэчнасцяў. Ты размаўляеш па-беларуску, ты за Беларусь — усё цудоўна», — падагульняе Севярынец.
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
ПАДТРЫМАЦЬ
Пракуратура пра смерць Мелказёрава: журналіст меў хранічную хваробу17
Каментары