«Цяпер яны грамадзяне Расіі». Што кажа бацька, які звёз дзяцей беларускі ў Луганск
Больш за паўгода двое хлопчыкаў знаходзяцца ў чужой краіне. Дзецям паспелі змяніць грамадзянства. Іх маці безвынікова дабіваецца вяртання сыноў дадому.

Нядаўна «Точка» распавядала гісторыю Вольгі Шабаевай, якая ўжо некалькі месяцаў змагаецца за сваіх дзяцей. Яе былы муж-украінец пасля разводу звёз сыноў у Луганск, змяніў ім грамадзянства і не збіраецца аддаваць іх маці. Праз некалькі дзён пасля выхаду публікацыі ў рэдакцыю звярнуўся экс-муж Вольгі, каб распавесці сваю версію падзей.
Аляксей Шабаеў патлумачыў, чаму ён звёз дзяцей і як мае намер дзейнічаць далей.
«Усё было не так»
Мужчына адразу кажа, што зварот былой жонкі ў СМІ яго моцна закрануў, «таму што ўсё гэта няпраўда». Нават цікавіцца, ці не заплаціла яна за папярэдні матэрыял, каб ачарніць яго імя.
У Аляксея Шабаева нямала прэтэнзій да Вольгі. Ён адразу пазначыў, што не хоча выносіць «гэты бруд», але на працягу некалькіх дзён слаў фота і відэа, якія павінны былі паказаць, што з сябе ўяўляе яго былая.
Пра сямейнае жыццё і прычыны разрыву мужчына распавядае шмат і падрабязна. Кажа, былі нават здрады з яе боку, што і прывяло да разводу.
І ўсё ж Аляксей запэўнівае, што спрабаваў наладзіць адносіны з жонкай. І яшчэ год пасля пачатку шлюбаразводнага працэсу яны жылі разам.
«Але чамусьці Волю пераклініла, і яна мяне выгнала. Прычым выгнала, напісаўшы заяву ў міліцыю пра сямейны канфлікт. Але я яе ніколі і пальцам не чапаў», — кажа ён.
«Дзецьмі займаўся толькі я»
У пачатку сакавіка 2025 года пара ўсё ж такі раз'ехалася. Як кажа мужчына, сыны з гэтага моманту жылі з ім. Паводле яго слоў, ужо тады хлопчыкі неахвотна камунікавалі з маці.
«Вольга заўсёды была ў раз'ездах. Яна была мамай выхаднога дня. Так, прымала ўдзел у выхаванні, калі прыязджала, але фактычна з дзецьмі ўсё жыццё я. Паліклінікі, школы, нават паходы ў цырульню — усё я», — заяўляе Аляксей.

Спрэчак аб месцы пражывання сыноў у бацькоў тады не ўзнікала. Але, паводле слоў суразмоўцы, былая жонка яму пастаянна пагражала.
«Яна казала, што калі я буду прэтэндаваць на сумесна нажытую маёмасць, то яна мяне дэпартуе», — кажа мужчына.
Як менавіта былая жонка магла гэта зрабіць, Аляксей адказаць не можа. Але адзначае, што пасля яе заявы ў міліцыю стаў разумець, што ўсё магчыма.
Грашовыя пытанні
У версіі, выкладзенай былой жонкай, больш за ўсё мужчыну закранула тэма грошай — ён вельмі доўга абвяргае яе словы.
«Яна кажа, што я не працаваў. Але гэта не так. Усе запісы ў працоўнай кніжцы ёсць (я яе прадастаўляць не буду, проста для інфармацыі). Потым я стаў весці з жонкай бізнэс — чатыры гады была агульная справа. Усё сумесна нажытае, уключаючы высокадаходны бізнэс, засталося ў яе. А яна там кажа, што я на нейкія грошы прэтэндую», — абураецца Аляксей.
Адмаўляе ён і абвінавачванні ў гульнявой залежнасці. Кажа, што працаваў адміністратарам гульнявога праекта. Гэта быў проста яго заробак. А акрамя яго, ніякіх ставак і камп'ютарных гульняў.
Закранула яго і тое, што Вольга распавяла пра грашовую спрэчку. Паводле слоў Аляксея, ён не прэтэндаваў на двайную кампенсацыю, а хацеў атрымаць тое, што яму належала.
«У нас была спрэчка па аўтамабілі. Мы куплялі дарагую Mazda з салона, каштавала каля $70 000. І фактычна ўвесь лізінг за яе я выплаціў сам», — запэўнівае суразмоўца.
Як сцвярджае мужчына, ён перапісаў кватэру коштам $130 000 на былую жонку — вызначылі гэта ў шлюбным дагаворы. Таму што тады меркавалася, што дзеці будуць жыць з ёй.
Паводле яго слоў, з былой жонкай на словах абмеркавалі і вырашылі, што ў выпадку разводу яна кампенсуе яму за жыллё $20 000. Аўтамабіль у шлюбны дагавор не ўключалі.
«Я атрымаў ад яе $17 000. Але не за машыну — гэта тое, што яна мне абяцала менавіта за кватэру. Мы заключылі чыста джэнтльменскі дагавор. А грошы за аўтамабіль я вырашыў запатрабаваць праз суд, калі падаў на падзел маёмасці, ужо з'ехаўшы з дзецьмі. Я вельмі шмат аддаў за машыну і лічу, што правільна зрабіў», — кажа Аляксей.
Нагадаем, суд у гэтым іскавым патрабаванні палічыў, што ніякай дадатковай кампенсацыі або часткі ад маёмасці мужчыну больш не належыць.
Пераезд у Луганск
Разышоўшыся з жонкай, мужчына нейкі час здымаў кватэру ў Новай Баравой.
«І, дарэчы, аплачваў яе сам, з тых $17 000, што мне выплаціла Вольга. А яна кажа, нібыта мама мне здымала жыллё. Потым ужо, калі дзеці сталі радзей хацець ехаць да маці (ад бацькі. — Tochka.by), пасыпаліся новыя пагрозы наконт дэпартацыі», — працягвае Аляксей.
На фоне гэтага мужчына канчаткова вырашыў, што вернецца ў Луганск і прыме там расійскае грамадзянства. Але перад гэтым збіраўся з'ездзіць з дзецьмі на мора.
«Яна [Вольга] сцвярджае, што нібыта я звёз іх без яе згоды. Але яна сама дала мне пісьмовы дазвол на выезд дзяцей за мяжу. І наогул, была выдатна апавешчаная, што ў мяне ёсць намер, каб сыны жылі са мной. І нават заўсёды была не супраць», — кажа Аляксей.

Вольга ж настойвае: яна давала дазвол вывезці дзяцей на адпачынак, нават не падазраючы, што ў далейшым зробіць яе муж. Спрабуем яшчэ раз удакладніць гэты момант у былога мужа.
— Так, мы спачатку ехалі на мора. Яна нас праводзіла.
— Вы папярэджвалі маці, што паедзеце ў Луганск і што задумваецеся аб змене грамадзянства?
— Не, мы спачатку ехалі ў Луганск. І яна ведала, што я еду атрымліваць грамадзянства. Я з гэтым намерам і ехаў. Але я сказаў, што пасля гэтага мы з дзецьмі паедзем на мора.
— А ці ішла гаворка аб тым, што вы збіраецеся даць расійскае грамадзянства і дзецям?
— Была гаворка аб тым, што дзеці будуць жыць са мной.
— У Луганску?
— Ды ў прынцыпе. Якая розніца? Проста сама сітуацыя дайшла ўжо да таго, што я быў вымушаны з'ехаць, таму што мне шчыльна пагражалі дэпартацыяй. Гаворкі пра Луганск не было, але яна была, па сутнасці, ускосная, таму што Вольга выдатна ведала, што я буду жыць там.
Пры гэтым Аляксей запэўнівае, што былая жонка таксама збіралася памяняць грамадзянства дзецям — на румынскае. І нават сабрала патрэбныя дакументы і заплаціла грошы. І ўсё без ведама бацькі.
А яшчэ мужчына настойвае, што на момант ад'езду з Беларусі ён і не думаў забіраць сабе дзяцей. Кажа: проста хацелі з'ездзіць на мора.
«Мы з дзецьмі пагаварылі. Яны сказалі адназначна: мы хочам застацца з табой. Вось і ўсё. Мы пачалі афармляць дакументы. На мора не паехалі ў мэтах эканоміі, таму што наперадзе былі вельмі вялікія выдаткі: апрануць-абуць іх, уладкаваць пакоі», — заяўляе Аляксей.
Як запэўнівала Вольга, пра тое, што дзеці больш да яе не вернуцца, яна даведалася толькі ў дзень іх планаванага прыезду дадому пасля адпачынку.
Яе былы муж настойвае: ён паведаміў раней, за тыдзень да даты, калі павінен быў адвезці сыноў у Мінск.
«Мне далі расійскі пашпарт прыкладна праз тры тыдні пасля таго, як я прыехаў у Луганск. Ну а потым дзеці выказалі намер застацца са мной. І я пачаў афармляць грамадзянства і ім», — распавядае мужчына.
Суд за судом
Аляксей заяўляе, што зараз не можа наўпрост камунікаваць з Вольгай, яна ўсюды яго заблакавала.
Бацькі размаўляюць праз тэлефоны дзяцей. Прычым, як сцвярджала беларуска, часам ад былога мужа прыходзяць не самыя цэнзурныя паведамленні — у месенджары, да якога ёсць доступ у дзяцей.
«А як мне камунікаваць з ёй, калі я ўсюды заблакаваны? Таму так, такое бывала. Але і з яе боку тое ж самае. Пасля нашай з ёй перапіскі я ўсё выдаляю, дзеці не чытаюць гэта. Я бяру ў сына тэлефон па выхадных, таму што маніторыў, што робіць дзіця, каб не было нічога лішняга», — тлумачыць Аляксей.
Ён сцвярджае, што нармальна камунікаваць з былой жонкай не выходзіць.
«Яна ніколі не спрабавала дамовіцца са мной. А калі прыязджае сюды, ад яе ідуць тысячы заяў ва ўсе інстанцыі. Гэта толькі стварае мне і дзецям праблемы», — лічыць Аляксей.
Паводле яго слоў, ён нават не ведаў, што ў Беларусі Вольга ўжо звярталася і ў міліцыю, і ў суд.
«Я наогул судзіцца не хацеў, я хацеў усё нармальна абмеркаваць», — запэўнівае мужчына.
Аднак як толькі Вольга падала іск аб вызначэнні месца жыхарства дзяцей, то аналагічны падрыхтаваў і Аляксей. Прычым з патрабаваннем аліментаў ад былой жонкі.
«Маё патрабаванне было напісана выключна з пункту гледжання адказных дзеянняў на яе іскавую заяву. Так мне параіў адвакат. Яна таксама патрабавала аліменты ў сваім іску», — кажа Аляксей.
Ён пацвярджае, што раней гэтае пытанне не падымалася. Маўляў, яго былая жонка нават у распісцы паказала, што не стане прасіць грошай на ўтрыманне дзяцей ад экс-мужа. Адной з умоў была тая самая кватэра.
Зараз Аляксей хоча ад былой жонкі $2000 у якасці аліментаў. Такую суму ён агучыў у сваіх іскавых патрабаваннях.
Праблему ў камунікацыі паміж дзяржаўнымі органамі Луганска і Мінска мужчына адмаўляе, кажа, што адпраўляў былой жонцы ўсе патрэбныя лісты. Таксама запэўнівае, што пра суды ў Луганску маці ведала першапачаткова. А прапускала пасяджэнні не таму, што была не ў курсе, а нібыта знаходзілася ў іншых краінах, падарожнічала.
«Паверце, луганскі суд у курсе ўсяго, Вольга прывозіць усе дакументы: і што ў Мінску працэс прыпынены, і наконт нейкай канвенцыі. На заканадаўчым узроўні тут усё правільна праходзіць. Цяпер хлопчыкі — грамадзяне РФ, іх абараняюць як грамадзян Расіі, яны жывуць з бацькам», — кажа мужчына.
«Яна помсціць дзецям»
Аляксей таксама запэўнівае, што ніякім чынам не перашкаджае камунікацыі дзяцей з маці.
«Яна прыязджала, яны хадзілі разам у кафэ, у дзіцячыя забаўляльныя пакоі. Прычым я нават не прысутнічаў. І па тэлефоне могуць без праблем камунікаваць. Я дзецям даю поўную свабоду: хочаце — тэлефануйце маме, не хочаце — не трэба. Яна пра гэта выдатна ведае», — кажа мужчына.

Паводле яго слоў, на некаторыя сустрэчы маці не прыязджала нават пасля канкрэтных дамоўленасцяў. А аднойчы і зусім вярнулася ў Беларусь, да таго як пабачылася з сынамі.
«Вось вы ў яе спытайце: чаму яна так робіць? Яна наогул вельмі моцна помсціць дзецям. Зараз хлопчыкі ставяцца да мамы нармальна. Але пасля кожнай сустрэчы яны ўсё менш хочуць з ёй бачыцца, таму што кожны раз Вольга ладзіць ім сапраўдны допыт на камеру», — сцвярджае Аляксей.
Ён падкрэслівае, што не супраць мірнага абмеркавання, аднак думае, што з былой жонкай ужо немагчыма пра што-небудзь дамовіцца. І працягвае настойваць: дзеці павінны жыць з ім. Паводле яго слоў, і самі хлопчыкі казалі маме, што хочуць застацца з татам.

Якой будзе камунікацыя сыноў з маці, калі луганскі суд стане на бок бацькі, Аляксей адказаць не можа. Кажа, Вольга і далей зможа бачыцца з дзецьмі, але ў яго родным горадзе.
«Усё будзе залежаць ад яе дзеянняў, яе адэкватнасці», — падсумоўвае мужчына.
Што ж далей?
Сама Вольга Шабаева сцвярджае, што працягне дабівацца вяртання сваіх дзяцей дадому, нягледзячы на ўсе перашкоды і паклёп з боку былога мужа.
Чарговая дата судовага пасяджэння ў Луганску — 27 лютага.
Жанчына па-ранейшаму спадзяецца на дапамогу беларускага боку, які можа вярнуць сваіх грамадзян на радзіму.
Каментары