Чаму прадукты з заменнікамі цукру значна даражэйшыя? Патлумачылі на прадпрыемстве
На Мінскім малочным заводзе №1 падрабязна патлумачылі, чаму прадукты без цукру каштуюць даражэй і чаму вытворчасць не можа хутка і поўнасцю перайсці на заменнікі цукру, піша выданне Telegraf.news.
Па словах спецыялістаў прадпрыемства, асноўная прычына — не проста кошт заменнікаў, а складанасць самога тэхналагічнага працэсу.
Цукар у малочных дэсертных прадуктах (напрыклад, у глазіраваных сырках) выконвае адразу тры важныя функцыі: ён дае смак, стабілізуе структуру прадукту і адначасова працуе як натуральны кансервант. Калі яго прыбраць, гэтыя функцыі трэба замяніць іншымі інгрэдыентамі, і гэта робіць рэцэптуру значна больш складанай.
Спецыялісты адзначаюць, што нельга проста «выкінуць цукар і пакінуць усё як ёсць» — прадукт страціць звыклую кансістэнцыю, тэрмін прыдатнасці і часта нават форму. Таму пры замене замест аднаго інгрэдыента даводзіцца выкарыстоўваць некалькі розных кампанентаў, каб аднавіць баланс смаку і ўласцівасцяў. Гэта патрабуе больш часу на распрацоўку і выпрабаванні, а таксама павялічвае сабекошт.
Менавіта таму прадукты без цукру ў сярэднім прыкладна на 30% даражэйшыя за класічныя. Да гэтага дадаецца і тое, што самі заменнікі цукру часта даражэйшыя за звычайны цукар, асабліва калі гаворка ідзе пра якасныя і бяспечныя для масавай вытворчасці інгрэдыенты.
Яшчэ адзін важны момант — попыт. На заводзе падкрэсліваюць, што каля 90% продажаў усё яшчэ прыпадае на традыцыйныя прадукты з цукрам. Гэта значыць, што попыт на «безцукровыя» варыянты ёсць, але ён адносна невялікі і лічыцца нішавым. Таму поўны пераход прадпрыемства на іх эканамічна неапраўданы: вытворцу давялося б укладваць вялікія сродкі ў перабудову рэцэптур і ліній, але масавага росту продажаў пакуль няма.
Асобна спецыялісты звяртаюць увагу і на тое, што цукар застаецца «натуральным і звыклым» падсалоджвальнікам для большасці спажыўцоў. Таму многія людзі выбіраюць менавіта класічныя варыянты, нават калі разумеюць, што яны больш каларыйныя.
Безцукровыя прадукты ў асноўным арыентаваныя на дзве групы: людзей з дыябетам і тых, хто свядома скарачае спажыванне калорый. Але нават у гэтых групах попыт не настолькі вялікі, каб ён змяніў агульную структуру вытворчасці.
У выніку вытворцы робяць выснову, што галоўнае — не поўная адмова ад цукру, а кантроль яго колькасці. Праз гэта яны спасылаюцца і на рэкамендацыі міжнародных арганізацый: цалкам выключаць цукар не абавязкова, важна не перавышаць разумныя нормы і трымаць збалансаваны рацыён.
Цяпер чытаюць
Віталь з-пад Вілейкі, які падпаліў хату з уласнымі дзецьмі, завербаваўся ў расійскае войска. І прапаў на першым жа баявым заданні5
Каментары