Беларуска пазнаёмілася анлайн з інданезійцам і праз тры месяцы выйшла за яго замуж, папярэдне прыняўшы іслам
Вольга і Аван пазнаёміліся ў 2019 годзе ў праграме для вывучэння замежных моў. Праз тры месяцы перапіскі Вольга разам з мамай паляцела ў Інданезію, каб згуляць вяселле. Сёння сям'я жыве ў Гродне і выхоўвае траіх дзяцей.
Беларуска Вольга і інданезіец Аван ужо сем гадоў вядуць YouTube-канал «Awan & Olya», які мае больш за 43 тысячы падпісчыкаў.
Як згадвае Вольга, у 2019 годзе яна зарэгістравалася ў праграме HelloTalk, дзе людзі з розных краін практыкуюць замежныя мовы. Гэтай праграмай карыстаўся і інданезіец Аван. Па словах жанчыны, і яна, і будучы муж хацелі палепшыць англійскую.
Аван — родам з Палабуханрату, прыморскага горада ў інданэзійскай правінцыі Заходняя Ява. Як ён згадвае, сваё першае паведамленне ён адправіў Вользе ноччу 30 мая 2019 года. Адказала яна толькі на наступны дзень.
Спачатку маладыя людзі размаўлялі пра хобі, працу і штодзённыя справы. Аван расказваў пра Інданезію. Як аказалася, абаім падабаецца рок-музыка. Праз некаторы час мужчына папрасіў у субяседніцы яе нумар WhatsApp. Па словах Вольгі, з таго моманту яны штодня гаварылі па відэасувязі, і «паступова ўсё стала сур'ёзна».
Вяселле праз тры месяцы
У жніўні 2019 года маладыя людзі загаварылі пра шлюб і пачалі збіраць неабходныя дакументы, хоць да таго часу яшчэ ні разу не бачыліся ўжывую. Дамовіліся, што Вольга прыляціць у Інданезію.
10 верасня Аван разам з сябрамі сустрэў будучую жонку і яе маці ў аэрапорце Джакарты. Абедзве жанчыны ўпершыню прыехалі ў Інданезію. Відэа іх першай сустрэчы з Аванам пазней набрала больш за мільён праглядаў.
З аэрапорта госці накіраваліся ў Палабуханрату — родны горад Авана на ўзбярэжжы акіяна. Там адбылося знаёмства з сям'ёй жаніха. Праўда, паразумецца маці маладых было няпроста. Мама Вольгі размаўляе толькі па-руску, а мама Авана — па-інданезійску і па-сундску. Таму перакладчыкамі давялося стаць самім маладым: Вольга перакладала з рускай на англійскую, а Аван — з англійскай на мову сваёй маці.
У тую ж паездку пара пабралася шлюбам. Па словах Вольгі, цырымонія прайшла ў мячэці па мусульманскай традыцыі, і там жа яна прыняла іслам.
Той дзень Вольга згадвае з усмешкай. Гасцей было вельмі шмат, і ўсе хацелі з імі сфатаграфавацца. Як прызнаецца жанчына, яна адчувала сябе зоркай. Было вельмі горача, а ўся ежа аказалася вострай. Па словах Вольгі, яны з мамай елі пераважна рыс з курыцай і пілі шмат вады. Яе таксама здзівіла, што інданезійскія госці не танцуюць усе разам, як гэта прынята ў Беларусі.
Пасля трох тыдняў у Інданезіі Вольга вярнулася дадому ўжо замужняй. Аван, па яго словах, застаўся на радзіме афармляць дакументы. Трэба было легалізаваць пасведчанне аб шлюбе ў трох міністэрствах, зарэгістраваць шлюб у беларускім пасольстве і атрымаць візу.
У канцы 2019 года ён нарэшце прыляцеў у Беларусь. Маладыя пасяліліся ў Гродне, дзе жывуць Вольга і яе бацькі. Па словах мужчыны, ён адзіны інданезіец у горадзе.
Сямейнае жыццё
У 2020 годзе ў сям'і нарадзілася дачка Аміна, праз тры гады — сын Ільяс, а ўлетку 2026 года — трэцяе дзіця. Домам і дзецьмі, расказвае Аван, яны займаюцца ўдваіх. Пакуль адзін купае, корміць ці ўкладвае дзяцей, другі робіць іншую хатнюю працу.
Вольга не хавае, што мужу ў Беларусі нялёгка. Па яе словах, ён вельмі сумуе па радзіме і бацьках. Сяброў у Авана амаль няма, бо замежнікі ў Гродне пераважна студэнты, якія праз пяць-шэсць гадоў раз'язджаюцца. Да таго ж, дадае жанчына, беларуская ежа для мужа недастаткова вострая.
У 2022 годзе сям'я паўгода пражыла ў Інданезіі, але вырашыла вярнуцца ў Беларусь. Ад думкі пра пераезд пара не адмовілася, але, па словах Вольгі, вернецца да яе хіба тады, калі дзеці падрастуць.
У Быхаве паставілі выродлівы помнік жанчыне. Разам са скульптурай у Касцюковічах ён можа стаць сімвалам культурнай дэградацыі Беларусі пры Лукашэнку6262
Каментары