Uviečary 24 lutaha ŭ siadzibie BNF Pavał Sieviaryniec i jahonyja adnadumcy ŭšanavali pieramožcaŭ kursa «Dy-džei Adradžeńnia».
Z dvaccaci ŭdzielnikaŭ u pieramožcy vybiłasia roŭna pałova. Kožny z «dy-džejaŭ» atrymaŭ siertyfikat, a najlepšaja trojka jašče i nievialikija padarunki. Naprykład, absalutnamu pieramožcu, Paŭłu Dziusiekavu, uručyli partfiel.
Praŭda, hetyja dy-džei nie kruciać płytki na viečarynach. Niezrazumiełuju nazvu Pavał Sieviaryniec, viadoŭca kursaŭ tłumačyć tak: «Nazva pajšła ad ordenu džedajaŭ… Džedai-dy-džei… Dy-džei Adradžeńnia dobra hučyć i zadaje kirunak, bo našy kursanty — heta moładź u asnoŭnym. Jany vystupajuć pierad ludźmi, vučacca hetamu, kab prasoŭvać biełaruščynu i biełarusizacyju».
Nasamreč, kursy nierazryŭna źviazanyja z relihijaj. Kancepcyja takaja: «Biełaruskaja forma — chryścijanski źmiest». Chryścijanskaja viera była amal što abaviazkovaj umovaj dla ŭdzielnikaŭ. A na samich kursach naviedvalniki prachodzili ŭ tym liku i relihijnyja testy, naprykład, treba było pieraličyć usie dziesiać prykazańniaŭ. Taksama jany vučylisia vystupać pierad ludźmi, ładzili biełaruskamoŭnyja viktaryny ŭ škołach i dziciačych sadkach, imprezy i kancerty.
«Ja zapisaŭsia na kursy, bo liču, što baraćba za niezaležnaść Biełarusi viadziecca siońnia mienavita ŭ śfiery kultury, — kaža adzin ź pieramožcaŭ Pavieł Prakapovič. — I ja chaču prasoŭvać našu kulturu, nakolki ja zdolny heta rabić».
Sama cyrymonija ŭznaharodžańnia nahadvała małabiudžetnaje relihijna-palityčnaje šou. Pačałasia jana charavym čytańniem «Ojča naš», zatym pieramožcy atrymali svaje siertyfikaty. Niekatoryja «łaŭreaty» ładzili prezientacyi, raskazvajučy ab svajoj hramadskaj dziejnaści, chtości śpiavaŭ pieśni, čytaŭ vieršy. Časam usio heta było zanadta surjozna, skažam tak.
Skončyłasia ŭsio kalektyŭnym fotazdymkam pieramožcaŭ, vystupam chryścijanskaha hurtu «Laudans» i sałodkim stałom.
Kamientary