U Minsku ŭsio ž nazvali prypynki ŭ honar «palaka-revanšysta» i «rusafoba», suprać jakich marna vajavała Bondarava
Bondarava sprabavała sfalsifikavać apytanku nakont nazvaŭ prypynkaŭ hramadskaha transpartu ŭ Łošycy, tajkom pisała danosy i isteryła praz «nakrutki» na sajcie administracyi. Ale nie dapamahło — ułady prysłuchalisia da mierkavańnia bolšaści minčukoŭ, jakija prahałasavali za imiony dziejačaŭ biełaruskaj kultury.
Letaś na sajcie administracyi Leninskaha rajona Minska vynieśli na abmierkavańnie pytańnie najmieńnia prypynkaŭ hramadskaha transpartu, prapanavaŭšy vykazacca nakont imionaŭ kampazitara Stanisłava Maniuški i hieohrafa Arkadzia Smoliča, u honar jakich nazvanyja susiednija vulicy. Prarasijskija aktyvisty piać dzion cicha nakručvali hałasy suprać, ale paśla taho, jak pra apytanku daviedałasia šyrokaja hramadskaść, situacyja chutka paviarnułasia naadvarot.
Jak paźniej vyśvietliłasia, heta była ŭžo druhaja apytanka na sajcie. Pieršaja, u jakoj bolšaść padtrymała prapanavanyja nazvy, była «cichieńka» źniataja Bondaravaj i jaje paplečnikami paśla skarhi ŭ administracyju. Paśla hetaha źjaviłasia novaja apytanka, dzie prarasijskija aktyvisty hałasavali suprać, vydajučy svajo mierkavańnie za mierkavańnie bolšaści, jakaja byccam by nie chacieła, kab u Minsku «ŭviekaviečvali imiony vorahaŭ dziaržavy».
Ale ich vysiłki akazalisia daremnymi: usiaho za dzień biełarusy zdoleli paviarnuć situacyju ŭ advarotny bok. Za imiony Maniuški i Smoliča prahałasavała bolš za 9500 čałaviek, abo bolš za 88% udzielnikaŭ. Bondarava zapisała videa ź isterykaj, abvinavačvajučy «bota-fiermu» ŭ «nakrutkach» i aburajučysia, što vynik padaduć jak «narodny vybar». Nie mohučy pieramahčy biełaruskaje hramadstva ŭ sumlennym hałasavańni, jana znoŭ padała skarhu ŭ administracyju rajona, u jakoj vykryvała «palaka i revanšysta» Stanisłava Maniušku, «nacyjanalista i savietafoba» Alesia Dudara (jaki ŭ apytancy ŭvohule nie fihuravaŭ. — NN) dy «rusafoba» Arkadzia Smoliča.
Zdavałasia, što da Bondaravaj prysłuchalisia — apytanku chutka prybrali z sajta, i nijakich navin pra praciah hetaj historyi nie źjaŭlałasia. Da taho ž było składana zrazumieć, dzie mienavita znachodziacca hetyja prypynki, bo vulica Stanisłava Maniuški ŭ dakumientach płanavańnia prachodziła jak «Prajektavanaja №1», a vulica Viktara Turava — jak «Prajektavanaja №2». Adnak ciapier stała viadoma, što prysłuchalisia da zdarovaha sensu i mierkavańnia bolšaści: dva prypynki atrymali nazvu «Stanisłava Maniuški», a treci — «Arkadzia Smoliča».
Kamientary