«Alaksandr Łukašenka nie daść u kryŭdu štučnamu intelektu nikoha z tych, chto siadzić u zale, i ŭ samoj Biełarusi. Łukašenka vystaić i hetym razam, možna nie sumniavacca. Nu što štučny intelekt?.. I nie takich pieražyvaŭ».
Aśviatlajučy pracu Jeŭrazijskaha ekanamičnaha forumu ŭ Astanie, śpiecyjalny karespandent rasijskaha vydańnia «Kommiersant'» Andrej Kaleśnikaŭ šmat uvahi nadaŭ vystupu Alaksandra Łukašenki pra štučny intelekt. Jaho cytaty žurnalist supravadziŭ šmatlikimi iraničnymi zaŭvahami.
Svoj materyjał Kaleśnikaŭ nazvaŭ «Otiec i baťka», źmiaściŭšy fota Alaksandra Łukašenki i Kasym-Žamarta Takajeva. Čamu vybrana takaja nazva, čytaču stanovicca zrazumieła ŭ samym kancy artykuła.
«Jak Alaksandr Łukašenka raskazaŭ pra štučny intelekt na ŭroku infarmatyki dla kaleh», — tak hučyć lid da artykuła, a sam jon pačynajecca z nastupnaj zaŭvahi: «Andrej Kaleśnikaŭ ličyć, što chedłajnieram dyskusii staŭ taki čałaviek, jak prezident Biełarusi Alaksandr Łukašenka, jaki, jak kažuć, parvaŭ usich».
Kaleśnikaŭ zaŭvažaje, što z samaha pačatku Łukašenka imknuŭsia impravizavać:
«Nie byŭ by jon Alaksandram Łukašenkam, kab nie moh na chadu pierabudavacca i dadać hałoŭnaje ad siabie. Dy i davajcie budziem adkrytymi: navat kali b jon nie pierabudavaŭsia, to ŭsio roŭna b dadaŭ».
Pieršaje, što zrabiŭ Łukašenka, — nahadaŭ, što pa pieršaj prafiesii jon nastaŭnik. I paśla zajaviŭ, što «ŭ Biełarusi sistemnaja praca nad hetaj temaj [ŠI] viadziecca ź siaredziny 1960‑ch hadoŭ».
«Asabista ja z samaha pačatku rychtavaŭsia da taho, što Biełaruś — radzima štučnaha intelektu, i ciapier moh tolki radavacca tamu, što samyja śmiełyja zdahadki paćviardžajucca», —
iranizuje žurnalist i praciahvaje:
«Nie raźličvajučy, što słuchačy zadavalisia hłybinnymi pytańniami, prezident Biełarusi ŭziaŭ nie toje što byka za rohi, a kazu, jakoj štučny intelekt patrebny jak bajan, i spytaŭ naŭprost:
— Što ž takoje štučny intelekt? Ja chaču skazać, što pałova ŭ hetaj zale asabliva nie pahružałasia ŭ hetaje pytańnie! I ŭ siłu niejkich abstavin, nie viedajučy, što takoje štučny intelekt, ja taksama naležu da hetych ludziej!
Pryznańnie kaštavała šmat čaho.
— Ale zaŭsiody ŭ Biełarusi, — ahavaryŭsia Alaksandr Łukašenka, — ja papiaredžvaju navamodnikaŭ, ja mahu svabodna pra heta kazać, ja nie źjaŭlajusia retrahradam! Pieršyja IT-parki ŭ SND źjavilisia ŭ Biełarusi z majoj padačy!
Chto b sumniavaŭsia!
Mianie, pryznacca, adolvała navat niejkaja piaščota da Alaksandra Łukašenki. Jon znoŭ nie padvioŭ, pryčym asabista mianie jak žurnalista, jakomu zastavałasia tolki słuchać i namotvać, tak by mović, na mahnitafonnuju stužku».
Nie mienš iranična Kaleśnikaŭ adreahavaŭ na razvahi Łukašenki pra sutnaść ŠI. Kali palityk pačaŭ tłumačyć, što heta ŭsiaho tolki «vobłaść infarmatyki», Kaleśnikaŭ zaŭvažyŭ:
«Usio prosta: lekcyja pra štučny intelekt u vusnach školnaha nastaŭnika pieratvarałasia, viadoma ž, va ŭrok infarmatyki».
Kali Łukašenka zajaviŭ, što čałaviek i biez ŠI moh by vyrašyć usie hetyja zadačy, prosta na heta spatrebiłasia b bolš času, Kaleśnikaŭ sarkastyčna dadaŭ:
«Nu jakaja, nasamreč, ličbavaja honka, jakaja staŭka na jaki intelekt?.. Heta ŭsio zvyčajnaja infarmatyka. Čaho ŭsie varjaciejuć?»
Asobna Kaleśnikaŭ cytuje Łukašenku, dzie toj zaŭvažaje:
«Čas paskarajecca, i hety samy štučny intelekt, hety niaščasny kampjutar, jaki ŭžo dasiahnuŭ vielizarnych vyšyń, jon dapamahaje čałavieku ŭ hetym paskareńni…»
Žurnalist adznačyŭ:
«Štučny intelekt — infarmatyka — kampjutar… Źviony adnaho łancuha byli paznačanyja. Zło nazvana pa imieni, a značyć, užo straciła svajo djabalskaje abličča».
«Alaksandr Łukašenka mieŭ na ŭvazie nie siabie», — piša aŭtar repartažu, cytujučy słovy pra toje, što «štučnaha intelektu asabliva bajacca ludzi starejšaha pakaleńnia».
Kaleśnikaŭ dzielicca ŭražańniami:
«Alaksandr Łukašenka vystupaŭ časam jak baćka rodny, jaki, całkam jasna, nie daść u kryŭdu štučnamu intelektu nikoha z tych, chto siadzić u zale, i ŭ samoj Biełarusi, viadoma, taksama. Dyk voś tamu jon i «baćka» im usim…»
Letapisiec Pucina Kaleśnikaŭ zaŭvažaje, što padčas vystupu Łukašenka niekalki razoŭ nazvaŭ prezidenta Kazachstana Kasyma-Žamarta Takajeva «Kasymam-akie». Žurnalist piša, što «bačyŭ razhublenyja tvary kazachstanskich žurnalistaŭ» i spytaŭ u adnaho ź ich, što heta słova značyć.
«Hadajem… — pacisnuŭ jon plačyma. — Ahavaryŭsia, napeŭna, Alaksandr Ryhoravič. Choć nie adzin raz skazaŭ… «Akie» — heta «baćka»… A Kasym — imia… Nie sychodzicca ŭsio heta…»
Adnak sam Kaleśnikaŭ prapanavaŭ svajo tłumačeńnie:
«A pa-mojmu, usio sychodziłasia. Bo tam, dzie Alaksandr Łukašenka — «baćka», tam i Kasym-Žamart Takajeŭ — «otiec».
Pry kancy vystupu Łukašenka zapeŭniŭ, što ŠI nie zamienić čałavieka, a budzie tolki dapamahać jamu, vyzvalajučy ad rucinnaj pracy.
Pavodle Kaleśnikava, paśla hetaha «jašče niekatory čas Alaksandr Łukašenka pierakonvaŭ prysutnych, jakija maryli ŭchapić štučny intelekt za chvost (inakš usio…), što haniacca za im niama nijakaha sensu. Jon dla nas, a nie my dla jaho».
Praŭda, inšyja vystupoŭcy aceńvali ŠI kudy bolš surjozna.
«Heta było zanadta žorstka. Dy jašče i prezident Kyrhyzstana Sadyr Žaparaŭ zharača paraŭnaŭ štučny intelekt z pramysłovaj revalucyjaj i palotam čałavieka ŭ kosmas. Dy i Uładzimir Pucin, možna skazać, nie da miesca addaŭ naležnaje štučnamu intelektu. (…) A potym kaleh padtrymaŭ jašče i vice-prezident Kuby, i vice-premjer Armienii, i vice-premjer Vjetnama…
Ale Alaksandr Łukašenka vystaić i hetym razam, možna nie sumniavacca. Nu što štučny intelekt?.. I nie takich pieražyvaŭ».
Łukašenka: Składanaść ŠI takaja ž ujaŭnaja, jak i kitajskaj movy
Aŭtar rasijskaha «Kommiersanta» vybačyŭsia pierad Łukašenkam za toje, jak apisaŭ jahony pryjezd na parad
«Hniły viartlavy pid*ras. I *ujasos». Azaronak nazvaŭ Kaleśnikava z puła Pucina słovami, niezvyčajnymi navat dla svaich efiraŭ
«Uvažajemyj Sarhan Kiemielevič». Pucin znoŭ pierakruciŭ imia prezidenta Kazachstana
«Adhuknuŭsia na 95% abjaŭ — i ŭsie admovili». Rasijaninu nie chočuć zdavać kvateru ŭ Hrodnie8
Kamientary