Paśla biełaruskaj vioski Šnajderaŭ bolš nie biantežyć pytańnie ŁHBT. Siamja z Hiermanii, jakaja stała hierojami prapahandy, viartajecca ŭ ES
Čatyry hady tamu Hanna i Patryk Šnajdery pajechali ŭ Biełaruś, kab ratavacca ad «ŁHBT-prapahandy» i łakdaŭnaŭ. Čamu ž ciapier jany jeduć nazad u Hiermaniju?
U 2024‑m na telekanale «Biełaruś-1» vyjšaŭ siužet pra Hannu i Patryka Šnajderaŭ — siamju, jakaja pierabrałasia ŭ Biełaruś ź ES. Hanna — ukrainka, jakaja pierajechała ŭ Hiermaniju, kali joj było 15. Padčas studenctva jana sustreła budučaha muža Patryka Šnajdera, u ich naradziłasia dačka Marlena.
A potym, pavodle taho siužeta, dobryja padziei dla Šnajderaŭ u Hiermanii skončylisia. Hanna raskazvała prapahandystam pra žachi žyćcia na Zachadzie:
«U Hiermanii i ŭ Jeŭropie pačałasia vielmi vialikaja prapahanda ŁHBT. Naprykład, u dziciačych sadkach byli brašurki pra toje, što ty možaš być kim chočaš.
Idzieš pa vulicy, a tam ahromnisty płakat, dzie stajać dva chłopcy raździetyja. Jany ŭ štanach, źvierchu ničoha niama, i adzin adnamu ruku zasunuŭ u štany».
Ciarpieć heta było niemahčyma, i Šnajdery pierabralisia ŭ Aŭstryju. Tam jany pasialilisia ŭ pryhožym turystyčnym haradku ŭ harach, ale ž praz try miesiacy paśla ich pryjezdu pačałasia pandemija kavidu.
Nastupnyja dva hady akazalisia nie nadta cikavymi — praz łakdaŭny, kaža Hanna, siamja žyła ŭ rytmie «pracuješ-jasi, pracuješ-jasi». U hutarcy z prapahandystami žančyna aburałasia, što kali zimoj treba było kupić dziciaci boty, ich nie puskali ŭ kramu, bo Hanna z rodnymi nie mieli ni vakcyny ad kavidu, ni śviežych testaŭ. Miarkujučy pa sacsietkach Hanny, vakcynam jana nie nadta daviaraje.
«My zrazumieli, što heta była duraść, i my b nie chacieli, kab našy dzieci raśli ŭ takim hramadstvie», — dzielicca žančyna ŭražańniami.
Tady Hanna i Patryk pačali šukać sabie novuju krainu, i ich začapiła, što ŭ Biełarusi nie było łakdaŭnaŭ. Znajšli błohierku, jakaja pierajechała žyć u biełaruskuju viosku, i ź ciaham času vyrašyli i sami pierabiracca. Niedzie padčas padarožžaŭ u ich naradziłasia druhaja dačka, Amielija.
Dla žyćcia vybrali Słucki rajon, nabyli chatu ŭ vioscy Aharodniki. Pierajechali nieŭzabavie paśla pačatku poŭnamaštabnaj vajny va Ukrainie — u svaich storys Hanna nazyvała jaje «kanflikt» u dvukośsi.
Chatu jany rekanstrujavali: pavodle abjavy ab prodažy, jakuju niadaŭna apublikavała Hanna, u chacie jany zrabili kamin, pabudavali novy vanny pakoj, prybiralniu i vierandu. Hanna prytrymlivajecca viehanstva, i ŭ biełaruskaj vioscy jana pačała rabić viehanskija desierty na zamovu.
Zdajecca, poŭnaja idylija. Ale ž 18 žniŭnia Hanna apublikavała ŭ instahramie videa, dzie raskazała — siamja adjazdžaje ź Biełarusi. Što zdaryłasia?
Asnoŭnaja pryčyna — hrošy, kaža Hanna:
«Raniej ja dumała, što žyć ź niedastatkovaj kolkaściu srodkaŭ budzie nie tak ciažka. Maŭlaŭ, kali dom abstalavany ŭsim, kali jość svoj aharod, hetaha ŭ cełym dastatkova, možna niedzie trochi zarablać i žyć.
Ale ciapier ja razumieju, što nie chaču prosta isnavać. Ja chaču taksama dazvolić svaim dzieciam padarožničać, dazvolić svaim dzieciam nabyć toje, što jany sabie chočuć i ŭjaŭlajuć, a nie stajać i ličyć kožnuju kapiejku».
Hanna raskazvaje pra svaje zarobki ŭ Biełarusi. Najbolš, kaža ŭkrainka, jana zarabiła ŭ sakaviku, kali try dni handlavała. Tady ŭ jaje atrymałasia 1000 rubloŭ za miesiac.
Pa prafiesii Hanna — miedsiastra, ale ŭładkavacca na pracu ŭ Biełarusi akazałasia niaprosta:
«Kali ja ŭ pačatku pracavała na paŭstaŭki, ja zarablała 350 rubloŭ. Ciapier, praz čatyry hady, ja b na tym ža samym miescy mahła zarabić niedzie 750 rubloŭ. Ale ja nie mahu iści bolš čym na paŭstaŭki praź dziaciej i nieabchodnaść hatavać jeści.
Dla Patryka pracavać niedzie na budoŭli ź jaho drennaj ruskaj padsobnikam i atrymlivać niedzie 1500 rubloŭ — heta ni pra što. U Minsku my b, napeŭna, zarablali ŭ dva razy bolej».
Hanna padličyła, što navat kali jany z mužam siabie maksimalna nahruziać pracaj, jany zarobiać nie bolš za 2500 rubloŭ na dvaich. A za hetyja hrošy, kaža žančyna, siamja z čatyroch čałaviek nie zdoleje narmalna žyć, heta prosta isnavańnie.
«Ja nie žadaju abmiažoŭvać siabie ŭ praduktach, ja chaču nabyvać sabie śviežuju sadavinu i harodninu. My viehany, viehanskaja ježa tut nie raspaŭsiudžanaja i davodzicca ŭsio rabić samim, času na siabie absalutna nie budzie.
Ježa ŭ kramach kaštuje adnolkava i ŭ Minsku, i ŭ Słucku, tamu, napeŭna, nam treba było z samaha pačatku jechać u Minsk. Ale my chacieli być dalej ad vialikich šumnych haradoŭ, chacieli śviežaje pavietra, chacieli viosku i svoj aharod.
Vyjšła tak, što my, mahčyma, zrabili niapravilny vybar», — pryznaje Hanna.
U tehach žančyna pakinuła frazu «pierajezd nazad u Hiermaniju». Vyhladaje, što paśla biełaruskaj vioski pytańnie ŁHBT siamju Šnajderaŭ bolš nie biantežyć.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆ
Kamientary