Niebaraka ź Lachavičaŭ źnik «na SVA» ŭžo na treci dzień, a ŭ baraćbie za hrabavyja sčapilisia siastra, sužycielka i žonka — z čatyrma dziećmi, ale čužymi

36‑hadovy Mikałaj Ancipaŭ ź Lachavič naniaŭsia vajavać za Pucina ŭ v/č 12322, u tankavaje padraździaleńnie. Kantrakt padpisaŭ u Razani, paśla karotkaj vučebki ŭ Varoniežy — na front.

Dakładna nieviadoma navat, jaki pazyŭny jon vybraŭ: ci to «Ancip», ci to «Strała». Na svajo pieršaje bajavoje zadańnie pajšoŭ 29 žniŭnia 2026 hoda, a ŭžo 1 vieraśnia ŭ rodnaj čaści jaho pryznali źnikłym bieź źviestak. 

Hetaja zvyčajnaja historyja niezvyčajnaja tym, što ŭ baraćbie za hrabavyja syšlisia adrazu try žančyny. Rodnaja siastra Ancipava — Taćciana, a taksama žonka-rasijanka i sužycielka-rasijanka. 

Padrabiaznaści historyi viadomyja ad Taćciany. Jana šukaje padtrymki i ałharytmaŭ dziejańniaŭ u profilnych čatach dla svajakoŭ zahinułych. Kaža, što jaje brat choć pa dakumientach i žanaty, ale z žonkaj nie žyvie ŭžo bolš za čatyry hady. Čamu?

«Jany paznajomilisia, kali ŭ jaje ŭžo było dvoje dziaciej, užo i ŭ SOPie (sacyjalna niebiaśpiečnym stanoviščy — NN) była, a Kola na jaje niedachopy jon nie źviartaŭ uvahi.

Potym jany raśpisalisia, praz hod naradziłasia dačka, ale paśla testu DNK akazałasia, što moj brat nie baćka. 

A ŭ krasaviku 2022‑ha hetaja žonka kinuła Kolu i pajechała žyć u inšy nasieleny punkt i stała pražyvać ź ich supolnym kumam, ad jakoha naradziła čaćviortaje dzicio, ale brat zapisaŭ jaho na siabie!» — śćviardžaje Taćciana. 

Praŭda, sa słoŭ biełaruski, praz paŭhoda tuju rasijanku pazbavili baćkoŭskich pravoŭ za amaralnyja pavodziny, a ŭsich dziaciej adpravili ŭ dziciačy dom.

«Brat ź joj nie chacieŭ kamunikavać, bačyć nie chacieŭ, jamu ŭsie navokał kazali, što treba raźvieścisia — jana sužycielstvavała ź inšymi mužčynami!» — piša siastra i dadaje, što, na žal, hetaha nie ŭdałosia zrabić, bo ŭ Mikałaja, pa jaje słovach, nie było hrošaj na razvod. 

Paralelna Ancipaŭ syšoŭsia ź inšaj žančynaj.

«I sioleta, u mai, pajechaŭ da jaje ŭ Razań u hości i zastaŭsia žyć ź joj. A praz try tydni padpisaŭ kantrakt na «SVA», — piša Taćciana. 

Nibyta bratu abiacali, što budzie prosta zvarščykam, a ŭ realnaści dali aŭtamat i adpravili ŭ adzin kaniec.

«I voś, z 1 vieraśnia jon źnikły bieź źviestak. Hetaja žančyna z Razani jaho lubić i čakaje. A voś žonka, daviedaŭšysia, što Kola źnik na «SVA», u adkrytuju ŭsim kaža, što čakaje vypłaty. Jon joj nie patrebny! Jana čakaje vypłaty! A sužycielnicy ničoha nie naležyć!», — rvie dušu Taćciana ŭ profilnych čatach. Jana raźličvaje atrymać hrabavyja sama, a potym padzialicca z «sapraŭdnym» bratavym kachańniem. 

Pa jaje słovach, pytańnie ab tym, kab narešcie raźvieścisia, pryjšło bratu ŭ hałavu tolki niepasredna pierad bajavym vychadam. Ničoha zrabić jon nie paśpieŭ.

Sprabujučy ŭrehulavać situacyju, siastra pajšła źbirać dokazy pa vioskach. U toj vioscy, dzie Mikałaj žyŭ sa svajoj novaj žančynaj, jana sabrała podpisy ab tym, što ŭsio tak i było.

A ŭ tuju, dzie žyvie pazbaŭlenaja baćkoŭskich pravoŭ rasijanka, Taćciana pajechała źbirać podpisy pad śviedčańniem, što taja žyła nie z bratam, a ź inšymi mužčynami. Ale vyjšaŭ abłom — starasta vioski napisaŭ pazityŭnuju charaktarystyku.

Jak ličyć siastra — u spadziavańni, što taja žančyna padzielicca ź im mahilnymi, kali ŭsio ž ich atrymaje. A taja, nibyta, u adkrytuju hłumicca z sapraŭdnaj svajački, padkreślivajučy što jak by tam ni było, ale jana — zakonnaja žonka lachavickaha niebaraki. 

Biełaruska źbirajecca skardzicca ŭ prakuraturu. 

Usiaho ŭ składzie rasijskaha vojska na zachopnickaj vajnie va Ukrainie zahinuła ci prapała bieź viestak užo bolš za 500 biełarusaŭ, spakušanych abiacańniami lohkaha zarobku. Jak padličyli vajennyja ekśpierty, siaredni čas žyćcia rasijskaha najomnika na froncie składaje niekalki miesiacaŭ, a ŭ šturmavych padraździaleńniach — niekalki tydniaŭ.

Ekśpierty padličyli, što ŭsiaho Rasija za čatyry hady vajny straciła kala 400 tysiač vajskoŭcaŭ zabitymi, bolš za miljon byli paranienyja.

• 0
• 0
• 11
• 17
• 1
• 0
• 1
• 0