Poźnier: Zachad chacieŭ spravakavać Pucina, a Rasija ŭ vyniku pieramoža

Uładzimir Poźnier šyrokuju viadomaść atrymaŭ jašče ŭ 1980‑ia jak viadučy saviecka-amierykanskich telemastoŭ. U 1990‑ia pracavaŭ na amierykanskim CNBC, a z 2008 da 2022 hoda vioŭ aŭtarskuju prahramu na rasijskim «Pieršym kanale».

U intervju jutub-kanału Frontline Poźniera paprasili patłumačyć jaho raniejšyja słovy ab tym, što bolšaść rasijan vieryć, što vajnu z Ukrainaj spravakavaŭ Zachad.

Poźnier pačaŭ svajo tłumačeńnie z amierykanskaj źniešniaj palityki paśla raspadu SSSR. Jon zhadaŭ tak zvanuju «daktrynu Vułfavica» — prajekt kiraŭnictva pa abaronnym płanavańni ZŠA, raspracavany ŭ Pientahonie ŭ 1992 hodzie.

Pavodle žurnalista, hałoŭnaja ideja hetaha dakumienta palahała ŭ tym, što va ŭmovach adnapalarnaha śvietu ŭsie krainy pavinny padparadkoŭvacca intaresam ZŠA jak adzinaj zvyšdziaržavy, a Rasii ni ŭ jakim razie nielha dazvolić «viarnucca» i znoŭ stać vialikaj dziaržavaj.

Adnym z klučavych faktaraŭ Poźnier nazvaŭ pašyreńnie NATA na ŭschod. Na jaho dumku, u 1990‑ia Rasija nie ŭjaŭlała pahrozy dla susiedziaŭ, tamu pryniaćcie ŭ aljans byłych krain Varšaŭskaj damovy było pamyłkaj. Jon śćviardžaje, što ŭ Maskvie pierśpiektyvu dałučeńnia Ukrainy da NATA ŭsprymali ŭžo jak ekzistencyjnuju pahrozu.

«Davajcie nie zabyvać: Ukraina maje miažu z Rasijaj, jak Mieksika sa Złučanymi Štatami. Ci dazvolili b Złučanyja Štaty Mieksicy raptam stać krainaj, jakaja nie źjaŭlajecca praamierykanskaj? (..) Takim čynam, rasijski punkt hledžańnia byŭ — słušny jon ci nie, sprava nie ŭ hetym, — što ŭstupleńnie Ukrainy ŭ NATA źjaŭlajecca ekzistencyjnaj pahrozaj dla Rasii.

I Pucin šmat razoŭ kazaŭ: «My hetaha nie dazvolim». Dyk voś, ci dumaŭ Zachad, što jon blefuje, ci Zachad dumaŭ, što jon havoryć surjozna?

Ja asabista liču, što Zachad viedaŭ, što jon havoryć surjozna, i chacieŭ spravakavać jaho. Ci varta było jamu paddavacca na hetuju pravakacyju? Heta inšaje pytańnie, ale jany chacieli jaho spravakavać».

Pa słovach Poźniera, vajna «dakładna nie zrabiła Rasiju bolš mahutnaj, dakładna nie dapamahła Rasii», jana stvaryła antyrasijskuju atmaśfieru va ŭsim śviecie.

«I što Rasija ad hetaha vyjhrała?», — zadaŭ rytaryčnaje pytańnie Poźnier i praciahnuŭ:

«Viadoma, na poli boju Rasija ŭ vyniku pieramoža, u hetym niama nijakich sumnievaŭ. Prosta značna bolš ludziej, značna bolš uzbrajeńnia i hetak dalej. Ale što nasamreč aznačaje pieramoha?»

U svaich dalejšych razvahach 92‑hadovy žurnalist nie pahadziŭsia ź mierkavańniem, što ŭjaŭleńnie rasijan pra spravakavany Zachadam kanflikt možna patłumačyć vyklučna prapahandaj:

«Tak, prapahanda adyhryvaje svaju rolu, ale ja sapraŭdy liču, što ŭ hetym kankretnym sensie tut jość adčuvańnie, što Rasiju nibyta spravakavali, nibyta ŭciahnuli siłaj u hetuju historyju».

Jon paraŭnaŭ staŭleńnie Maskvy da mahčymaha siabroŭstva Ukrainy ŭ NATA z reakcyjaj ZŠA na raźmiaščeńnie savieckich rakiet na Kubie ŭ 1962 hodzie.

«Što vy robicie, kali nie chočuć vas słuchać?»

Kali viadučaja zapytała Poźniera, ci mahło «źniščeńnie Ukrainy» być adkazam na mierkavanuju pahrozu z boku NATA, toj parazvažaŭ:

«A jaki adkaz na heta, kali vy nie idziacie na vajnu? Jak vy spynicie [heta], kali ŭ vas jość adčuvańnie, što vašaj krainie sapraŭdy pahražaje toje, što moža adbycca? Što vy robicie, kali jany nie chočuć vas słuchać, kali vy kažacie: «Pasłuchajcie, nie rabicie hetaha, kali łaska. Vy ž razumiejecie, što my nie možam hetaha dazvolić», a jany ŭsio adno iduć napierad i robiać heta? […] Vy prosta siadzicie skłaŭšy ruki i kažacie: «Dobra»? Vy zhadžajeciesia z hetym. Heta, viadoma, prykmieta słabaści, a heta taksama vielmi drennaja reč u palitycy».

Pry hetym Poźnier padkreśliŭ, što sam nie biarecca vyrašać, ci varta było pačynać vajnu: «U mianie niama adkazu na heta. Dziakuj bohu, što mnie nie davodzicca prymać takija rašeńni».

«Rasija vałodaje vielizarnaj pieravahaj»

Havoračy pra toje, čym moža skončycca ciapierašniaja vajna, Poźnier pryznaŭ, što nie viedaje adkazu.

«Ja sapraŭdy nie viedaju. (…) Vidavočna, što Rasija vałodaje vielizarnaj pieravahaj va ŭzbrajeńni i ŭ žyvoj sile. I ja nie ździŭlusia, kali, skažam, praź miesiac ci kala taho ŭkrainski front abvalicca.

I što tady? Jak ustalavać tryvały mir paśla ŭsich hetych hadoŭ? Jakija tyja ŭmovy, jakija kožny z bakoŭ hatovy ci vymušany pryniać?»

Pavodle mierkavańnia Poźniera, adzinym vyjściem z tupika źjaŭlajucca ŭzajemnyja kampramisy, padobnyja da tych, na jakija pajšli Džon Kienedzi i Mikita Chruščoŭ padčas Karybskaha kryzisu 1962 hoda, kali savieckija karabli raźviarnulisia ŭ abmien na sakretny vyvad amierykanskich rakiet z Turcyi.

«Voś heta byli dva dziaržaŭnyja dziejačy, jakija pahadzilisia zrabić krok nazad i navat, u adnym vypadku, stracić tvar, što było ŭ vypadku Chruščova. I ja adčuvaju, što adziny sposab skončyć hetuju vajnu — heta dla abodvuch bakoŭ u toj ci inšaj formie zrabić krok nazad. I nie tolki dla bakoŭ… heta nie prosta Ukraina i Rasija, tamu što NATA adyhryvaje nadzvyčaj aktyŭnuju rolu ŭ hetaj vajnie. Možna skazać, što heta amal proksi-vajna», — ličyć Poźnier.

«Zajava suprać vajny moža być niebiaśpiečnaj dla mianie»

U Poźniera spytali, čamu jon publična nie vystupiŭ suprać vajny.

«Ja viedaju, viedaju, što mianie za heta krytykujuć. Skažu dźvie rečy. Pa-pieršaje, ja liču, što lubaja zajava nakont vajny ŭ hetym vypadku nie dapamoža i vajnu nie spynić. Jana moža być niebiaśpiečnaj dla mianie, ale heta druhasnaje. Mnie 92 hady, ja pražyŭ doŭhaje i poŭnaje žyćcio, i ja sapraŭdy ničoha nie bajusia. Ale ŭ mianie jość svajaki, i ja nie chaču, kab jany paciarpieli praz toje, što ja mahu skazać.

Ale, što važniej, ja praŭda nie dumaju, što maje słovy majuć značeńnie. Vy kažacie, što ja važny hołas u Rasii. Mnie zdajecca, heta peŭnaje pierabolšańnie. Tak, ja viadomy žurnalist, i ludzi hladzieli maju prahramu jakraz tamu, što ja, jak by heta skazać, imknuŭsia nikoli nie vykazvać svajoj dumki. Važny nie ja. Važny čałaviek, u jakoha ja biaru intervju, abo tema, pra jakuju ja havaru.

Ja šmat jezdžu, i mianie šmat razoŭ pytalisia na Zachadzie, i nie tolki tam: «A što vy dumajecie pra heta?» A ja adkazvaŭ: «Nie dumaju, što heta tak važna. Vam prosta chočacca siensacyi, kab napisać: Uładzimir Poźnier skazaŭ toje, hetaje i jašče štości». U takuju hulniu ja nie hulaju», — adkazaŭ jon.

• 5
• 29
• 6
• 56
• 1
• 0
• 13
• 0