«Abarot — kala $100 miljonaŭ». Aleś Muchin raskazaŭ pra biznes i zarobki na «Što? Dzie? Kali?»

50‑hadovy Aleś Muchin — uładalnik troch «Kryštalnych sovaŭ» i viadoŭca biełaruskaj viersii intelektualnaj hulni «Što? Dzie? Kali?». Ale pa-za teleekranam jon užo šmat hadoŭ zajmajecca pradprymalnictvam.

Biznes z abarotam u $100 miljonaŭ

U rozny čas Muchin kiravaŭ parfumiernaj kampanijaj, uznačalvaŭ biełaruskuju sietku sałonaŭ sotavaj suviazi «Jeŭrasietka», a paśla zaviaršeńnia supracoŭnictva ź joj u 2008 hodzie pierajšoŭ u kampaniju «Karavan», dzie ciapier zajmaje pasadu hienieralnaha dyrektara.

«Karavan» zajmajecca pastaŭkami ŭ biełaruskija kramy kavy i harbaty jak zamiežnych, tak i miascovych vytvorcaŭ.

Muchin aceńvaje hadavy abarot usioj hrupy kampanij, ź jakoj źviazany «Karavan», prykładna ŭ $100 miljonaŭ. U hrupu ŭvachodziać i inšyja pradpryjemstvy, u tym liku bujny zavod pa vytvorčaści kavy. Hrupa taksama vypuskaje ŭłasnuju kavu pad brendam Baristo, jakuju vyrablajuć u Biełarusi na italjanskim abstalavańni ź zierniaŭ, što pastupajuć z roznych krain śvietu.

Zrešty, vialiki abarot nie aznačaje adpaviednych prybytkaŭ. Jak tłumačyć Muchin, kankurencyja na rynku nastolki vysokaja, što kampanii zmahajucca litaralna za kožny pracent maržy.

«Ciapier narod za dva-try pracenty zmahajecca», — adznačyŭ jon.

Kolki Muchin zarablaje na «Što? Dzie? Kali?»

Asnoŭnaj krynicaj svaich dachodaŭ Muchin nazvaŭ zarobak hienieralnaha dyrektara «Karavana», adnak jaho pamier raskryvać nie staŭ. Zatoje raskazaŭ, kolki atrymlivaje za pracu na telebačańni.

Akramia ŭdziełu ŭ rasijskaj viersii «Što? Dzie? Kali?», Muchin viadzie biełaruski telekłub, dzie taksama atrymlivaje zarobak.

«Heta 1000‑1500 biełaruskich rubloŭ. Nu, 500 dalaraŭ, tak», — udakładniŭ jon.

Pavodle jaho, znaŭcam «Što? Dzie? Kali?» nikoli nie płacili za hulniu. Maksimum mohuć kampiensavać niekatoryja vydatki, naprykład na pieraloty. Hrašovyja pryzy za pytańni pa-raniejšamu atrymlivajuć telehledačy, jakija zdoleli pieramahčy znaŭcaŭ.

Praŭda, da 2017 hoda razam z «Kryštalnaj savoj» davali i hrašovy pryz. Adnak paźniej hetaja praktyka spyniłasia. Muchin dapuskaje, što heta źviazana z «kryzisnymi źjavami».

Sam jon ličyć intelektualnuju hulniu najpierš lubimym zachapleńniem i mahčymaściu samarealizacyi. Pry hetym nie admaŭlaje, što miedyjnaja viadomaść moža prynosić udzielnikam dadatkovyja mahčymaści. Naprykład, zaprašeńni pravodzić roznyja mierapryjemstvy na płatnaj asnovie.

Za «Kryštalnuju savu» prapanoŭvali $10 tysiač

Za hady ŭdziełu ŭ «Što? Dzie? Kali?» Aleś Muchin staŭ uładalnikam troch «Kryštalnych sovaŭ». Dyzajn pryza z hadami źmianiaŭsia.

«Samaja pieršaja sava ŭ mianie źjaviłasia ŭ 2004 hodzie, tady, kali ŭsio heta jašče było takoje, viedajecie, pa-saviecku — usio doraha-bahata. Heta takaja prosta pryhožaja, hłazuravanaja, roznakalarovaja sava, uvohule pryhažość nieziamnaja. Nu a dalej užo pajšli takija, skažam tak, ź mienš raśpisanaha kryštalu», — raskazvaje znaŭca.

Muchin kaža, što nikoli surjozna nie sprabavaŭ acanić košt pryza. Tolki adnojčy jamu prapanoŭvali za adnu z uznaharod kala $10 tysiač. Praŭda, heta było šmat hadoŭ tamu, i jon dahetul nie ŭpeŭnieny, nakolki surjoznaj była prapanova.

Tearetyčna Muchin dapuskaje, što moh by vystavić adnu z troch sovaŭ na aŭkcyjon, kali b vielmi spatrebilisia hrošy. Ale pakul takoj nieabchodnaści nie ŭźnikała.

Navošta patrebna erudycyja?

Na pytańnie viadoŭcy, ci dapamahaje erudycyja ŭ biznesie, Aleś Muchin adkazaŭ:

«Być kapitanam kamandy ŭ «Što? Dzie? Kali?» i pravodzić pasiadžeńnie rady dyrektaraŭ svajoj firmy — pa sutnaści, heta adno i toje ž. A erudycyja dapamahaje tabie mieć aŭtarytet siarod padnačalenych, i jany lišni raz pabiahuć nie da Pieci niešta spytać, a da ciabie. A ty budzieš lepš raźbiracca ŭ temie. A kali ty lepš raźbiraješsia ŭ temie, značyć, bolš upłyvaješ. Kali bolš upłyvaješ, značyć, bolš dachodu i bolš karyści».

Muchin pierakanany, što erudycyja patrebnaja nie tolki dla pracy i intelektualnych hulniaŭ, ale i ŭ asabistym žyćci. Pryčym jon znachodzić dla hetaha davoli niečakanaje tłumačeńnie.

«Pa-pieršaje, dziaŭčaty adrazu źviartajuć uvahu. Heta vielmi važna, asabliva kali ty jašče małady i niežanaty. I naadvarot, chłopcam taksama padabajucca razumnyja dziaŭčaty. Heta stereatyp, što ŭsie lubiać tolki niejkich błandynak z błakitnymi vačyma. Ja dumaju, što heta łuchta», — razvažaje znaŭca.

Ale hałoŭnaja karyść erudycyi, na jaho dumku, usio ž u inšym. Šyrokija viedy dapamahajuć čałavieku adčuvać siabie asobaj, a ŭ spałučeńni ź intelektam — znachodzić rašeńni ŭ składanych žyćciovych situacyjach. Ad hetaha, ličyć Muchin, vyjhraje nie tolki sam čałaviek, ale i jaho siamja, blizkija dy kalehi.

Pry hetym Muchin upeŭnieny, što erudycyja nie źniknie ŭ novych pakaleńniach praz raźvićcio internetu i štučnaha intelektu. Pavodle jaho słoŭ, štohod na adbory ŭ biełaruski telekłub prychodziać maładyja ludzi, uzrovień viedaŭ jakich jaho pryjemna ździŭlaje.

«Daloka nie fakt, što da nas biahuć samyja razumnyja. Ale kožny luty ja adčuvaju takuju śvietłuju radaść, bo prychodziać ludzi, jakich ja raniej nie viedaŭ, i baču, što tracina, a to i pałova ź ich pa ŭzroŭni intelektu całkam vartyja taho, kab hulać u Biełaruskim telekłubie. I ich prosta treba hetamu krychu navučyć, čym i zajmajucca redaktary pa pracy sa znaŭcami.

A kali jany jašče zdolejuć pieraadoleć svaju pryrodnuju saramlivaść ci zališniuju intelihientnaść i navučacca svoječasova adkryvać rot padčas chviliny abmierkavańnia — heta taksama navyk, — to prosta dzivišsia hłybini ich viedaŭ.

Tamu nie, ja dumaju, što ŭsie hetyja razmovy pra toje, što ciapier usio jość u internecie, usio možna atrymać praz ChatGPT, — zanadta ŭtapičnyja. Nie, heta nie tak. Tvorčaść taksama nichto nie admianiaŭ».

Na pytańnie viadoŭcy, jak adroźnić razumnaha čałavieka ad nierazumnaha, Muchin prapanavaŭ prosty sposab:

«Nasamreč takich kryteryjaŭ miljon. Ale mnie zdajecca, što kali čałaviek pačynaje sam siabie chvalić i raskazvać, jaki jon razumny, značyć, jon nierazumny. Voś taki praścieńki ekspres-test».

Što raić čytać

Padčas intervju Muchina taksama paprasili nazvać try knihi, jakija dapamohuć raźvić erudycyju.

Aleś spačatku rekamiendavaŭ litaraturu pra samo «Što? Dzie? Kali?» — pracy Barysa Levina, Maksima Patašova i Michaiła Lerniera. A tym, chto pracuje ŭ biznesie, jon paraiŭ źviarnuć uvahu na knihi śpiecyjalista pa mieniedžmiencie Icchaka Adyziesa. Asabliva jon vyłučyŭ pracu «Idealny kiraŭnik. Čamu im niemahčyma stać?», u jakoj aŭtar tłumačyć pryncypy kiravańnia ludźmi i arhanizacyjami.

«Heta prostyja iściny, jakija čamuści nichto nie vykarystoŭvaje», — zaŭvažyŭ znatok.

A voś treciaja parada atrymałasia žartaŭlivaj. Muchin prapanavaŭ pračytać usiu Vialikuju savieckuju encykłapiedyju. Tady, maŭlaŭ, dakładna stanieš razumnym.

Sam jon, niahledziačy na zaniataść u biznesie, nie źbirajecca raźvitvacca ź intelektualnymi hulniami. Muchin pryznajecca, što ŭdzielničaje ŭ ich nie dziela hrošaj ci ŭznaharod. Dla jaho kožnaja hulnia stanovicca novym vyklikam, mahčymaściu pravieryć siabie i pieražyć emocyi, jakija niemahčyma pradbačyć zahadzia.

Darečy, padčas intervju viadoŭca vyrašyŭ pravieryć kiemlivaść samoha znaŭcy i zadaŭ jamu pytańnie z padvocham:

«Kali b vy naradzilisia 12 hadoŭ tamu, kolki hadoŭ vam było b ciapier?»

Muchin na imhnieńnie zadumaŭsia, ale chutka adkazaŭ: «Dvanaccać».

• 4
• 1
• 1
• 3
• 0
• 0
• 0
• 0