Вядомы беларускі дырыжор Іван Касцяхін больш не працуе ў Нацыянальным тэатры оперы і балета. Яму не працягнулі кантракт, які скончыўся яшчэ 1 красавіка 2022 года, але публічна пра гэта не паведамлялася.
Іван Касцяхін пацвердзіў гэтую інфармацыю Zerkalo.io. Паводле яго слоў, за месяц да заканчэння кантракту яго выклікаў намеснік генеральнага дырэктара па бяспецы, рэжыме і кадрах Алег Урбан. Па сцвярджэнні Касцяхіна, у тэатральным асяроддзі кажуць, што Урбан да гэтага працаваў у адной з сілавых структур. Намеснік дырэктара паказаў дырыжору загад аб непрацягненні кантракта.
— Пасля гэтага я павінен быў працаваць яшчэ месяц, весці шэсць спектакляў, у тым ліку на наступны дзень «Макбет», які ўжо быў адрэпетаваны. Цягам 10 хвілін гэты чалавек у пагонах змяніў расклад і прыбраў мяне з усіх спектакляў. Дарэчы, ніводзін чалавек з дырэкцыі мне ў гэтым так і не прызнаўся. Пасля гэтага я не стаў чакаць месяц і сышоў сам, — расказаў дырыжор.
Пасля сыходу з тэатра Касцяхін застаўся ў прафесіі:
— Цяпер вяду работу над праектам, на які не хапала часу раней. Ёсць таксама некалькі задумак на новым месцы, але яны патрабуюць часу для рэалізацыі.
Іван Касцяхін — вядомы беларускі дырыжор. Ён выдатна скончыў Рэспубліканскі ліцэй пры Беларускай акадэміі музыкі і Беларускую акадэмію музыкі.
У 2000-м стаў ідэйным натхняльнікам стварэння студэнцкага камернага аркестра Sonante. Будучы яго нязменным кіраўніком і дырыжорам, на працягу некалькіх гадоў даў дзясяткі канцэртаў па Беларусі і за мяжой.
У 2002—2005 гадах быў галоўным дырыжорам Мінскага дзяржаўнага духавога аркестра «Няміга». Правёў дзясяткі праграм, у асноўным — класічнай накіраванасці, эксперыментаваў з перакладаннямі для аркестра найскладанейшых поліфанічных твораў духоўнай музыкі ад Іагана Себасцьяна Баха да Кшыштафа Пендэрэцкага. Стаў першым выканаўцам шэрагу твораў беларускіх кампазітараў.
З 2003 года працаваў дырыжорам Нацыянальнага тэатра оперы і балета Беларусь. Адначасова супрацоўнічаў з шэрагам іншых калектываў.
Усяго з Опернага былі звольненыя больш за 10 чалавек.
Цяпер чытаюць
«Я больш не анархіст». Мікола Дзядок — пра турму, Бога і расчараванне ў ідэалогіях23
Каментары