«Гары ў пекле, гніда!» Як Саладуха хадзіў скардзіцца ў КДБ на народную любоў
Былы палітвязень Ігар Лосік расказаў у сваім тэлеграм-канале забаўную гісторыю пра тое, як праўладны спявак Аляксандр Саладуха ў кабінеце следчага КДБ спачатку расцвіў, як майскі бэз пасля дажджу, а пасля ледзь не самлеў.
Зараз раскажу вам, як Аляксандр Саладуха хадзіў у КДБ скардзіцца на тэлефонных троляў. Гісторыя — са слоў былога кэдэбэшніка, які цяпер сам сядзіць за палітыку. Ужо адзін гэты сюжэт варты экранізацыі.
Мінск, 2020 год. Кабінет следчага КДБ.
Дзверы павольна адчыняюцца. Кабінет азарае асляпляльнае святло. Гэта беласнежная ўсмешка штучных зубоў Сашы Саладухі.
На парозе — сам артыст у суправаджэнні двух сыноў, нібы група падтрымкі і адначасова група сведак.
З парога — лёгкі паклон і без найменшай паўзы:
— Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь, Аляксандр Саладуха! А вось, дарэчы, мой дыск з аўтографам.
Следчы на секунду страчвае сувязь з рэальнасцю, затым асцярожна пытаецца пра прычыну візіту.
Саладуха, драматычна ўздыхнуўшы, пачынае скардзіцца:
— Гэтыя змагары проста абрываюць мне тэлефон! Абражаюць, сарамацяць, жыць і працаваць зусім немагчыма!
І тут нібы па замове — званок.
Саладуха ўскідвае палец:
— Вось! Глядзіце! Зараз самі ўсё ўбачыце! Уключаю на гучную сувязь!
З трубкі чуецца мужчынскі голас, мяккі, амаль дрыжачы ад хвалявання:
— Аляксандр Антонавіч?
— Так, слухаю вас.
— Божа мой, як я рады, што дазваніўся… Вы не ўяўляеце, як я вас абажаю. Я ведаю на памяць усе вашы альбомы. Мы з мамай былі на дзясятках вашых канцэртаў. Вы цудоўны артыст. Мама вас таксама вельмі любіць…
Твар Саладухі пачынае павольна расцвітаць, як майскі бэз пасля дажджу.
Ён пераможна глядзіць на следчага, распраўляе плечы, усмешка становіцца яшчэ бялейшай.
На гэтым фоне сыны ўжо пачынаюць падазрона хіхікаць.
Голас у трубцы працягвае, густа паліваючы ялеем:
— Божа, які я шчаслівы, што дазваніўся… Мне так шмат трэба вам сказаць… Але самае галоўнае, каб вы ведалі…
Паўза.
І затым, як стрэл у цішыні кабінета:
— Гары ў пекле, гніда.
Саладуха — у паўпрытомнасці.
Сыны паміраюць ад смеху пад сталом.
Следчы КДБ, верагодна, упершыню за службу не ведаў, прымаць заяву ці выклікаць дактароў.
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску5757
Каментары