Žančyna adpraviłasia na bałota pa ŭradžaj žuravin. Svajoj znachodkaj jana padzialiłasia ŭ tyktoku, pakazaŭšy praces zboru jahad u viasnovym lesie, paviedamlaje Narachanka.by.
Padstavaj dla zboru kisłych jahad stała žadańnie pryhatavać kvašanuju kapustu. Pavodle słoŭ žančyny, tak strava atrymlivajecca značna smačniejšaj. Niahledziačy na viasnu, jahady zachavalisia ŭ dobrym stanie.
— Siadžu doma i dumaju: chočacca kvašanaj kapusty, — raspaviadaje hierainia. — A ja zaŭsiody lublu rabić jaje z žuravinami. Voś ja na bałocie, i jahada tut, jak ni dziŭna, jość. Vielmi pryhožaja.
Pakolki pajezdka była spantannaj, žančyna nie ŭziała z saboj śpiecyjalnuju taru i źbirała ŭradžaj u polietylenavy pakiet. Nievialikaj kolkaści jahad pavinna chapić dla chatnich narychtovak.
Zbor žuravin viasnoj — viadomaja praktyka dla žycharoŭ miaścin ź vialikimi bałotami. Pierazimavałaja jahada, jakuju nazyvajuć «padśniežnaj», cenicca za pavyšanaje ŭtrymańnie cukru i adsutnaść rezkaj kisłaty, charakternaj dla vosieńskaha ŭradžaju. Adnak takija žuraviny horš zachoŭvajucca, tamu ich imknucca vykarystoŭvać adrazu dla kulinarnych metaŭ.
Ciapier čytajuć
«Dahetul zadajusia pytańniem, čym Pratasievič mianie začaravaŭ». Vialikaje intervju Sofji Sapiehi — častka druhaja12
Kamientary