Pieršaja encyklika papy Lva XIV: ŠI nie pavinien stać Vaviłonskaj viežaj
Papa Leŭ XIV u paniadziełak, 25 maja, pradstaviŭ svaju pieršuju encykliku pad nazvaj «Magnifica humanitas: pra abaronu čałaviečaj asoby ŭ epochu štučnaha intelektu». «Hałoŭny vybar — heta nie vybar pamiž «tak» ci «nie» technałohijam, a chutčej pamiž budaŭnictvam Vaviłona abo adnaŭleńniem Ijerusalima», — napisaŭ jon.
U svajoj pieršaj encyklicy pantyfik zaklikaŭ «razzbroić» ŠI, kab zaścierahčy čałaviectva ad ryzyk, źviazanych z hetaj technałohijaj. «Razzbroić» značyć nie adprečyć technałohii, a nie dapuścić ich panavańnia nad čałaviectvam», — patłumačyŭ svaju pazicyju Papa.
U svaim prahramnym zvarocie da Katalickaj carkvy Leŭ XIV taksama zaklikaŭ vyzvalić štučny intelekt ad manapolnaha kantrolu «tolki niešmatlikich transnacyjanalnych karparacyj» i pieraściaroh ad vykarystańnia hetaj technałohii dziela dasiahnieńnia hieapalityčnych ci kamiercyjnych vyhad, piša Deutsche Welle.
Ryzyka, pavodle słoŭ Papy, zaklučajecca ŭ tym, što ludzi buduć źviedzieny «da roli zvyčajnych vincikaŭ u sistemie, skiravanaj na ŭsio bolšuju efiektyŭnaść».
Papa Leŭ vykarystaŭ dva biblijnyja vobrazy, kab apisać vybar, pierad jakim staić čałaviectva.
«Hałoŭny vybar — heta nie vybar pamiž «tak» ci «nie» technałohijam, a chutčej pamiž budaŭnictvam Vaviłona abo adnaŭleńniem Ijerusalima», — napisaŭ jon.
U Biblii Vaviłonskaja vieža simvalizuje hrandyjozny naviazany źvierchu prajekt, dzie rašeńni prymajucca pad upłyvam ambicyj, dziela prybytku lubym koštam i jaki imkniecca ŭsich zrabić adnolkavymi, piša Papa ŭ svaim tekście. Pry adnaŭleńni ž Ijerusalima roznyja ludzi pracavali razam, kab adbudavać razburanyja mury i viarnucca da brackaha suisnavańnia, dadaŭ Papa.
«Nievialikija, ale nadzvyčaj upłyvovyja hrupy zdolnyja kiravać infarmacyjnymi patokami i spažyvieckimi pavodzinami, dyktavać chod demakratyčnych pracesaŭ i ŭździejničać na ekanamičnuju dynamiku», — źviarnuŭ uvahu pantyfik.
Tamu, pavodle jaho słoŭ,
«krajnie važna, kab ukaranieńnie ŠI — asabliva ŭ tych śfierach, dzie havorka idzie pra hramadskaje dabro i fundamientalnyja pravy, — supravadžałasia dakładnymi kryteryjami i efiektyŭnymi achoŭnymi miechanizmami».
Papa prapanavaŭ raspracavać «etyčny kodeks» dla ŠI, zasnavany na kryteryjach ahulnaj sacyjalnaj spraviadlivaści, a taksama zabiaśpiečyć rehulavańnie pracesaŭ apracoŭki karystalnickich danych.
Adnak, padkreśliŭ jon, hetyja miery akažucca bieskarysnymi, «kali maralnyja ramki buduć vyznačacca tolki vybranymi».
Naziralniki rascanili hetaje vykazvańnie jak krytyku na adras amierykanskich technałahičnych miljarderaŭ.
U svajoj encyklicy Papa taksama rezka raskrytykavaŭ «kulturu siły», jakaja narmalizuje vajnu i zaachvočvaje pieraŭzbrajeńnie. Jon zaklikaŭ pieraadoleć teoryju «spraviadlivaj vajny» — daktryny, jakaja vykarystoŭvałasia dla apraŭdańnia hłabalnych kanfliktaŭ. Vajskovaja siła moža prymianiacca tolki dla «samaabarony ŭ samym strohim sensie», upeŭnieny pantyfik.
Leŭ XIV taksama pieraściaroh ad prymianieńnia zbroi na asnovie ŠI.
«Nie isnuje ałharytmu, zdolnaha zrabić vajnu maralna prymalnaj», — padkreśliŭ jon.
Kamientary