«Jana apranałasia prosta i vyhladała sumlennaj». Adzinokich kitajskich mužčyn usio čaściej durać fiktyŭnymi niaviestami
U Kitai ŭsio bolš adzinokich mužčyn stanoviacca achviarami machlarstva, źviazanaha z tak zvanymi imklivymi šlubami. Asabliva heta tyčycca mužčyn starejšaha ŭzrostu, jakija žyvuć u nievialikich haradach i sielskaj miascovaści i majuć ciažkaści z pošukam žonki, piša Bi-bi-si.
Adzin z takich mužčyn — 37‑hadovy Van Čžuan. Jon užo amal straciŭ nadzieju stvaryć siamju, kali źviarnuŭ uvahu na rekłamu šlubnych ahienctvaŭ. Jaho abiacali paznajomić sa ścipłaj, haspadarlivaj i addanaj žančynaj, jakaja budzie hatovaja ŭsio žyćcio žyć u jaho siamji.
Pasiaredniki pierakonvali Vana, što žančyny z pravincyi Hujčžou vielmi aščadnyja, dobra viaduć haspadarku, a z-za biednaści svaich siemjaŭ chutka prystasoŭvajucca da novaha žyćcia paśla šlubu.
Van pajechaŭ u horad Hujan, dzie jamu pačali arhanizoŭvać znajomstvy. Za niekalki dzion jon sustreŭsia ź siamiu žančynami ŭ śpiecyjalnych pakojach dla «ślapych spatkańniaŭ». Narešcie jamu spadabałasia vośmaja. Mužčyna šukaŭ žančynu, jakaja nikoli nie była zamužam, nie mieła dziaciej i była krychu maładziejšaja za jaho.
«Da taho ž jana apranałasia vielmi prosta, — uzhadvaje jon. — Jana vyhladała zamknionaj i sumlennaj».
Jany sustrakalisia ŭsiaho čatyry-piać razoŭ, pryčym kožnaja sustreča praciahvałasia kala dziesiaci chvilin. Abmieńvacca telefonami i kantaktami im zabaraniali. Za parušeńnie praviłaŭ pahražali štrafy.
Užo praz dva-try dni Van vyrašyŭ, što znajšoŭ patrebnuju jamu žančynu, i pahadziŭsia na šlub. Jon zapłaciŭ bolš za 300 tysiač juaniaŭ (kala 44 490 dalaraŭ), a razam z bankietam i inšymi vydatkami jaho raschody skłali kala 400—500 tysiač juaniaŭ (ad 59 300 da 74 150 dalaraŭ).
Usio heta šlubnaje ahienctva navat zdymała na videa i fatahrafavała dla rekłamy. Na kadrach para vyhladała ščaślivaj: jany išli pa čyrvonaj darožcy, trymalisia za ruki i ŭśmichalisia pad ramantyčnuju muzyku.
Adnak praź niekalki miesiacaŭ paśla viasiella Vanu pačali telefanavać kalektary. Jany paviedamlali, što jaho žonka maje vialikija daŭhi. Mužčyna zapadozryŭ niešta niadobraje i pravieryŭ jaje telefon. Tak jon daviedaŭsia pra sapraŭdnaje minułaje žonki.
Akazałasia, što jana ŭžo niekalki razoŭ była zamužam, mieła troch dziaciej, raniej pracavała viadučaj u karaokie-bary, mieła surjoznaje zachvorvańnie, jakoje pieradajecca pałavym šlacham, i značnyja daŭhi. Jana taksama schłusiła pra svoj uzrost.
Žančyna prapanavała raźvieścisia, ale viartać atrymanyja za šlub hrošy admoviłasia. Kali Van pasprabavaŭ znajści ahienctva, praź jakoje ažaniŭsia, akazałasia, što jaho ofis užo zakryŭsia, a supracoŭniki źnikli.
Paśla hetaj historyi Van sam pačaŭ zdymać videa dla sacyjalnych sietak, kab papiaredžvać inšych mužčyn pra niebiaśpieku padobnych schiem. U jaho kvatery pačali źbiracca inšyja paciarpiełyja, jakija taksama sprabavali znajści źnikłych arhanizataraŭ abo viarnuć svaje hrošy.
Prablema maje bolš šyrokija demahrafičnyja pryčyny. Na praciahu dziesiacihodździaŭ u Kitai dziejničała palityka «adna siamja — adno dzicia». Akramia taho, u krainie histaryčna isnavała pieravaha chłopčykaŭ pierad dziaŭčynkami. U vyniku kolkaść kitajskich mužčyn značna pieravysiła kolkaść žančyn.
Ciapier mužčyn u Kitai prykładna na 30 miljonaŭ bolš, čym žančyn. Asabliva składanaja situacyja ŭ nievialikich haradach i addalenych sielskich rajonach. Tam žančyny mohuć vystaŭlać vysokija patrabavańni da patencyjnych žanichoŭ, bo viedajuć, što popyt na ich vialiki.
Ad mužčyn niaredka patrabujuć mieć ułasny dom, aŭtamabil, stabilny zarobak, a časam jašče i siamiejny biznes. Dadatkovym ciažaram stanovicca tradycyjny «vykup za niaviestu» — hrošy, jakija siamja žanicha pieradaje siamji žančyny.
Na hetym fonie pačali chutka raźvivacca šlubnyja ahienctvy, jakija abiacajuć znajści partniorku za niekalki dzion. Takija šluby nazyvajuć «imklivymi» abo «małankavymi».
Sam pa sabie šlubny pasiarednicki biźnies u Kitai isnuje daŭno, ale apošnimi hadami jon pieražyvaje sapraŭdny bum. Razam z hetym pavialičyłasia kolkaść machlarskich schiem. Kitajskija dziaržaŭnyja ŚMI ŭžo paviedamlali, što burny rost hetaj śfiery pryvioŭ da niezakonnych praktyk i biazładździa.
Ułady taksama źviarnuli ŭvahu na hetuju prablemu. Sa studzienia 2024 hoda pa sakavik 2025‑ha prakuratura razhladała spravy, u jakich fihuravali 1546 čałaviek, padazravanych u złačynstvach, źviazanych sa šlubnym pasiarednictvam. Ciapier pačałasia ahulnanacyjanalnaja kampanija suprać machlarstva ŭ hetaj śfiery.
U adnym z vypadkaŭ, pavodle infarmacyi žurnalistaŭ, šlubnaje ahienctva vykarystoŭvała supracoŭnic karaokie-baraŭ u jakaści «prynady». U vyniku ŭ 128 mužčyn vymanili bolš za 2,5 miljona juaniaŭ (kala 370 750 dalaraŭ).
Advakat Fań Binche ličyć, što dla baraćby z takimi schiemami patrebnyja bolš vyraznyja praviły rehulavańnia šlubnych ahienctvaŭ.
Horad Hujan staŭ adnym z centraŭ «małankavych šlubaŭ». Ahienctvy tam raźmieščanyja ŭ zvyčajnych budynkach kala handlovych vulic. Niekatoryja ich supracoŭniki śćviardžajuć, što ŭ rehijonie histaryčna było bolš žančyn, bo miascovyja siemji nie zaŭsiody stroha vykonvali palityku «adnaho dziciaci» i praciahvali naradžać dziaciej u nadziei mieć syna.
Pradstaŭniki ahienctvaŭ kažuć, što ciapier jany sprabujuć znajomić miascovych žančyn z mužčynami ź inšych pravincyj, jakija majuć hrošy, ale nie mohuć znajści partniorku ŭ svaim asiarodździ. Jany zapeŭnivajuć, što klijenty sami vybirajuć partniora i što hałoŭnaja meta — dapamahčy ludziam stvaryć siamju.
Adzin ź mieniedžaraŭ ahienctva, ź jakim pahavaryli žurnalisty, adnak, pryznaŭ, što aficyjnaj pravierki bijahrafij žančyn u ich niama. Pavodle jaho słoŭ, infarmacyju pra ich zvyčajna paviedamlajuć miascovyja svaty, jakija nibyta dobra viedajuć žančyn i ich siemji.
Jon taksama nie nazvaŭ dakładnuju canu pasłuh, zajaviŭšy, što heta kanfidencyjnaja infarmacyja. Pry hetym mieniedžar śćviardžaŭ, što bolš za 90% infarmacyi, jakuju paviedamlajuć klijenty, adpaviadaje rečaisnaści. Kali ž vyjaŭlajecca padman, pa jaho słovach, klijent moža patrabavać viartańnia hrošaj, a ahienctva moža panieści jurydyčnuju adkaznaść.
Adnak dla ludziej, jakija stracili sotni tysiač juaniaŭ, takija zapeŭnivańni mała suciašajuć.
Jašče adzin paciarpieły — 59‑hadovy Siuj Žuliń z pravincyi Cziansi. Jon vydatkavaŭ amal 500 tysiač juaniaŭ (kala 74 150 dalaraŭ), kab znajści žonku dla svajho syna. Razam jany prajechali bolš za tysiaču kiłamietraŭ da Hujana. Syn ažaniŭsia ŭsiaho praź siem dzion paśla pieršaha znajomstva z žančynaj.
Paśla rehistracyi šlubu niaviesta pačała patrabavać darahi smartfon, hrošy na svoj biznes, a taksama značnuju sumu na viasielnuju sukienku i ŭpryhažeńni. Jana taksama paprasiła kupić maładoj siamji dom. Siuj pahadziŭsia, bo chacieŭ, kab žančyna stała paŭnavartasnym členam ich siamji.
Ale mienš čym praz dva tydni paśla viasiella jana źbiehła. Paźniej jaje zatrymała palicyja i muž dy žonka zmahli raźvieścisia. Pa słovach Siuja, uładalnikaŭ ahienctva taksama zatrymali, ale jon usio jašče znachodziŭsia ŭ Hujanie i sprabavaŭ viarnuć chacia b častku stračanych hrošaj.
Advakat Fań Binche tłumačyć, što takija spravy vielmi ciažka davieści da suda. U kitajskim zakanadaŭstvie niama asobnaha artykuła, jaki niepasredna apisvaŭ by mienavita hety vid šlubnaha machlarstva.
Kab raspačać kryminalnuju spravu, paciarpieły pavinien dakazać, što žančyna ad samaha pačatku šlubu mieła namier atrymać hrošy i padmanuć mužčynu. Padazravanyja ž časta śćviardžajuć, što spačatku sapraŭdy chacieli stvaryć siamju, ale paśla vyjavili niesumiaščalnaść charaktaraŭ, pačalisia kanflikty i jany vyrašyli raźvieścisia. U takich vypadkach vielmi ciažka adroźnić sapraŭdny siamiejny kanflikt ad zahadzia spłanavanaha machlarstva.
Nie mienš składana viarnuć hrošy, jakija byli pieradadzieny fiktyŭnym ahienctvam. Takija arhanizacyi mohuć zakrycca i źniknuć adrazu paśla taho, jak nazapasiać dastatkovuju sumu.
Vanu ŭdałosia viarnuć tolki častku svaich hrošaj. Paśla pieražytaha jon užo nie ŭpeŭnieny, što kali-niebudź zmoža znoŭ ažanicca. Jon pryznajecca, što raniej jamu i tak było ciažka znajści partniorku, a ciapier jon straciŭ vialikija hrošy i amal nie dumaje pra novy šlub.
Jaho žyćcio faktyčna spyniłasia na niavyznačany čas. Mužčyna praciahvaje zajmacca razvodam, źbirać jurydyčnyja dakumienty i sprabavać damahčysia spraviadlivaści.
Historyja Vana pakazvaje, jak spałučeńnie demahrafičnaha dysbałansu, vysokich patrabavańniaŭ da žanichoŭ, vialikich vydatkaŭ na šlub i słaboha kantrolu za šlubnymi ahienctvami stvaraje spryjalnyja ŭmovy dla machlarstva. A tyja, chto traplaje ŭ takija schiemy, mohuć stracić nie tolki vialikija hrošy, ale i hady žyćcia, davier da ludziej i nadzieju na stvareńnie siamji.
Kitaj upieršyniu ŭvodzić hrašovyja vypłaty na dziaciej — 500 dalaraŭ u hod za kožnaje dzicia da troch hadoŭ
«Treba dumać nie pra rasavuju čyściniu, a pra duchoŭnaść ludziej, jakija siudy pryjduć». Hienadź Davydźka nie vieryć u śvietłuju budučyniu słavian i čakaje kitajcaŭ
Kitaj siadzić na załatoj žyle hienietyčnych danych i nie choča dzialicca
U Kitai zafiksavana pieršaje za 60 hadoŭ skaračeńnie nasielnictva
Kamientary