Vosień u Nacyjanalnym parku «Prypiacki» — asablivy čas. Ź vieraśnia i da siaredziny kastryčnika tut možna pačuć uražalny roŭ aleniaŭ — hučnyja kryki samcoŭ, jakija ŭ šlubny pieryjad zmahajucca za ŭvahu samak.
Heta nie tolki niezvyčajnaje pryrodnaje vidovišča, ale i sapraŭdnaje hukavoje šou, jakoje zavablivaje ŭ park turystaŭ i amataraŭ pryrody.
Vosieńniu ŭ aleniaŭ pačynajecca pieryjad honu. Samcy stanoviacca bolš aktyŭnymi i svaim mahutnym rovam demanstrujuć siłu, zavablivajuć samak i supierničajuć pamiž saboj.
U hety čas nazirać za žyviołami možna navat dniom, adnak najbolš aktyŭnymi jany byvajuć na zołku i ŭviečary.
Nacyjanalny park «Prypiacki» ličycca adnym z dobrych miescaŭ dla nazirańnia za aleniami. Šukać ich varta ŭ lasach i na adkrytych palanach, asabliva kala rek i bałot.
Nacyjanalny park taksama arhanizuje admysłovyja ekskursii. Daśviedčanyja hidy dapamahajuć vybrać adpaviednyja miescy dla nazirańnia i raskazvajuć pra pavodziny žyvioł.
Kab nie spudzić aleniaŭ, rekamiendujecca:
- adziavacca ŭ nieprykmietnaje adzieńnie pryrodnych koleraŭ — zialonaha, karyčnievaha abo šeraha;
- zachoŭvać cišyniu i nie rabić rezkich ruchaŭ;
- vykarystoŭvać fotaaparat z dobrym zumam, kab nazirać za žyviołami z adlehłaści;
- nie padychodzić da aleniaŭ blizka, bo ŭ šlubny pieryjad samcy mohuć pavodzić siabie ahresiŭna.
Roŭ aleniaŭ — adno z samych zachaplalnych vosieńskich pryrodnych vidoviščaŭ Biełarusi, jakoje varta pačuć choć by raz.
Chto z palitviaźniaŭ vyjšaŭ na svabodu 16 vieraśnia POŬNY ŚPIS23
Kamientary