Miadźviedziaŭ u Biełarusi stanovicca ŭsio bolej — voś u jakich rajonach najpierš
Pa acenkach vučonych, u apošnija hady miadźviedziaŭ u Biełarusi stała bolej. Kali dvaccać hadoŭ tamu kolkaść biełaruskaj papulacyi buraha miadźviedzia aceńvałasia na 100—200 asobin i sustrečy čałavieka ź im u lesie nasili adzinkavy charaktar, to zaraz heta ŭžo 1,5 tysiačy asobin.

Biełaruskaja papulacyja buraha miadźviedzia naležyć da jeŭrapiejskaha padvidu i nie ličycca ahresiŭnaj da ludziej u adroźnieńnie, naprykład, ad sibirskaha, kamčackaha padvidaŭ abo amierykanskaha miadźviedzia hryźli. Biełaruskija miadźviedzi doŭha žyli na terytoryjach z vysokaj ščylnaściu nasielnictva, dziakujučy čamu žyvioły prajaŭlajuć aściarožnaść da čałavieka i nie ŭsprymajuć jaho jak achviaru. Čaściej za ŭsio darosły miadźviedź čuje čałavieka na adlehłaści 300—400 m i paźbiahaje ź im pramoj sustrečy.
Bolš za ŭsio miadźviedziaŭ žyvie va ŭschodniaj častcy Viciebskaj vobłaści, a taksama na terytoryi Barysaŭskaha i Łahojskaha rajonaŭ Minskaj vobłaści.
Što rabić, kali vy sustreli miadźviedzia? Miadźviedź moža razhaniacca da 30—40 km/h i rabić skački pa 7—8 m, tamu ŭciačy ad jaho niemahčyma. Asabliva niebiaśpiečnaja situacyja, kali čałaviek apynajecca pamiž miadźviedzicaj i jaje dziciom.
Kali ŭbačyli miadźviedzia zdalok, treba spynicca i acanić abstanoŭku. Kali źvier nie zaŭvažyŭ — cicha syści, abyšoŭšy jaho šyrokim kruhavym šlacham, abo viarnucca tym ža šlacham.
Kali miadźviedź zaŭvažyŭ vas na blizkaj adlehłaści (da 50 m):
- nie ŭciakajcie, nie pavaročvajciesia śpinaj, nie hladzicie ŭ vočy;
- zachoŭvajcie spakoj, razmaŭlajcie ŭpeŭnienym, spakojnym hołasam — dajcie zrazumieć, što vy čałaviek;
- možna vydavać huki (śvist, plaskańni);
- pavolna adychodźcie nazad śpinaj napierad na 10—20 m, paśla ŭžo bokam;
- kali vaš ruch pravakuje źviera — zamrycie i praciahvajcie havaryć spakojna.
Na hetaj stadyi bolšaść miadźviedziaŭ addajuć pieravahu syści sami.
Kali miadźviedź ustaje na zadnija łapy, zvyčajna heta cikaŭnaść, vyvučeńnie abstanoŭki, a nie pahroza. A voś kali vušy prycisnutyja, poŭść uzdyblenaja, jość askał, dryžyki — heta prykmiety hatoŭnaści da napadu.
Kali kantaktu paźbiehnuć nie ŭdałosia, rajać upaści na ziamlu, lehčy na žyvot abo skrucicca kłubkom, ruki za hałavoj, zastavacca nieruchomym jak maha daŭžej — heta moža spynić ataku. Kali miadźviedź praciahvaje napadać — vykarystoŭvać usie srodki abarony (piarcovyja bałončyki, udary ŭ vočy i nos).
Kamientary
Heta ŭžo nie była situacyja, kali možna było spužać jaho abo spakojna razyścisia.
"Biełaruskaja papulacyja ... nie ličycca ahresiŭnaj da ludziej u adroźnieńnie, naprykład, ad sibirskaha, kamčackaha padvidaŭ abo amierykanskaha miadźviedzia hryźli".
Sibirskija i kamčackija taksama bližej da biełaruskich: taksama bajacca ludziej. Roźnica ź miadźviedziami amierykanskich zapaviednikaŭ u tym, što ŭ Rasiei i Biełarusi pastajannaje palavańnie na žyvioł. Strach pierad čałaviekam pieradajecca jašče małym źviaram ad darosłych, u kožnaje nastupnaje pakaleńnie.