Koŭna. Horad hety čysta litoŭski. Usiudy čutno, jak lijecca volnaj chvalaj ich rodnaja hutarka. Narod litoŭski — ciapier śviadomy narod. Kaliś jon, jak i my, byŭ ciomny i curaŭsia svajoj movy i zvyčajaŭ, ale apošnim časam zrazumieŭ canu ŭsiaho svajho rodnaha, abudziŭsia ź viekaviečnaha snu i padniaŭ vysoka svajo nacyjanalnaje znamia. Jany ŭžo ciapier nie stydajucca svajoj movy.
Koŭna. Horad hety čysta litoŭski. Usiudy čutno, jak lijecca volnaj chvalaj ich rodnaja hutarka. Narod litoŭski — ciapier śviadomy narod. Kaliś jon, jak i my, byŭ ciomny i curaŭsia svajoj movy i zvyčajaŭ, ale apošnim časam zrazumieŭ canu ŭsiaho svajho rodnaha, abudziŭsia ź viekaviečnaha snu i padniaŭ vysoka svajo nacyjanalnaje znamia. Jany ŭžo ciapier nie stydajucca svajoj movy.
U Koŭni majuć vielmi važnaje tavarystva Saule. Štohod z kursaŭ hetaha tavarystva vychodziać narodnyja vučycieli — śviadomyja hramadzianie i patryjoty. Jany iduć u kurnyja chaty svaich bratoŭ, niasuć aśvietu. Ech, braty! Ciažka žyć na čužoj staroncy, siarod čužych ludziej i zvyčajaŭ. Tut tolki paznaješ, što takoje rodnaja mova i jak jaje treba šanavać. Ech! Tak, zdajecca, staŭ by siarod Niomanu i palacieŭ by ptuškaj na Baćkaŭščynu Biełaruś!
Pavał Alaksiuk
«NN». №4, 27 studzienia 1911 h.
«Ciapier mnie čužaja sama kancepcyja ŭžyć niešta, čaho ty nie viedaješ». Vialikaja hutarka ź Ivanam Šyłam pra biznes, zarablańnie z dapamohaj ŠI, žančyn i botaks15
Kamientary