«Chleŭ zhareŭ, ale ž kolki i vosaŭ lasnuła». Piensijanier chacieŭ źniščyć hniozdy nasiakomych pajalnaj lampaj
U Mahiloŭskim rajonie piensijanier vyrašyŭ pazbavicca ad asinych hniozdaŭ u svaim chlavie pry dapamozie pajalnaj lampy. Ad vosaŭ jon sapraŭdy pazbaviŭsia, ale spaliŭ razam ź imi i chleŭ, paviedamlaje pres-słužba MNS Biełarusi.
66-hadovy žychar vioski Budoŭla Mahiloŭskaha rajona znajšoŭ u svaim chlavie asinyja hniozdy i vyrašyŭ pazbavicca ad niepažadanych susiedziaŭ davoli niezvyčajnym sposabam: prynios pajalnuju lampu i staŭ palić joj vosaŭ razam ź ichnim žytłom. Ale ŭ niejki momant nie dahladzieŭ, i ahoń pierakinuŭsia na chleŭ.
U vyniku chleŭ daščentu zhareŭ razam z asinym hniazdom i samimi vosami. Atrymałasia jak u toj narodnaj prymaŭcy: «Chleŭ zhareŭ, ale kolki i myšej lasnuła». Tolki zamiest myšej — vosy.
I dobra jašče, što ahoń nie pierakinuŭsia na chatu i sam mužčyna nie paciarpieŭ.
Ciapier čytajuć
«Dzima, moj mikraskop za paŭmiljona jeŭra staić u tvajoj klinicy. Abstalavańnie skraŭ ty». Zasnavalnik «Novaha zroku» raskazaŭ pra adnosiny ź siamjoj Abielskich1919
«Dzima, moj mikraskop za paŭmiljona jeŭra staić u tvajoj klinicy. Abstalavańnie skraŭ ty». Zasnavalnik «Novaha zroku» raskazaŭ pra adnosiny ź siamjoj Abielskich19
«Da lejtenanta pryjechała maładaja žonka, pabačyła, što adbyvajecca ŭ zonie, i zastreliłasia». Vyjšła zaklučnaja častka ŭspaminaŭ Ryhora Biarozkina pra HUŁAH i saviecki Minsk1818
Kamientary