U Minskim mietrapalitenie raspaviali, navošta patrebna žazło ź sihnalnym dyskam i jakija znaki im padajuć
Sihnały dziejničajuć pa tym ža pryncypie, što i na naziemnaj čyhuncy.

Mnohija z pasažyraŭ mietro, napeŭna, nie raz bačyli na płatformie supracoŭnic mietrapalitena ŭ formie, jakija trymajuć u rukach žazło ź sihnalnym dyskam uviersie.
Heta mohuć być jak dziažurnyja pa stancyi, tak i dziažurnyja pa pryjomie i adpraŭcy ciahnikoŭ. Z dapamohaj takoha žazła rabotniki padziemki mohuć, naprykład, spynić ciahnik abo adpravić jaho ŭ darohu, dać kamandu na začynieńnie dźviarej.
Usio heta robicca z dapamohaj śpiecyjalnych sihnałaŭ, jakija nahadvajuć marskuju siemafornuju azbuku, paviedamlaje telehram-kanał minskaj padziemki.
U mietro sihnały dziejničajuć pavodle taho ž pryncypu, što i na naziemnych puciach. Kali ciahnik idzie ź linii ŭ depo abo viartajecca ŭ zvarotny tupik, dziažurny praviaraje, ci ŭsie pasažyry vyjšli z vahonaŭ. Jon dachodzić da chvasta ciahnika, a zatym pakazvaje dazvalalny sihnał. Mašynist bačyć jaho ŭ lusterka zadniaha vidu.
Kažuć, što ŭ supracoŭnikaŭ słužby ruchu jość prykmieta — nikoli nie kłaści sihnalny dysk čyrvonym bokam uvierch. Byccam by heta — da niaŭdałaj źmieny.
Viadoma, nie ŭsie da hetaha staviacca surjozna, ale na ŭsialaki vypadak imknucca prytrymlivacca tradycyi.

U mietrapaliten sihnalny dysk pryjšoŭ z čyhunki, dzie ŭžo vykarystoŭvaŭsia doŭhi čas. Jašče ŭ praviłach sihnalizacyi, vydadzienych u 1912 hodzie, uvodziŭsia padzieł na čyrvony i bieły sihnały dla mašynistaŭ.
Praŭda, tady mahli vykarystoŭvać śpiecyjalnyja lichtary z kalarovymi škłom, ale ahulnaja kancepcyja ŭžo prasočvałasia.
Z pavieličeńniem kolkaści čyhunak vostra paŭstała nieabchodnaść efiektyŭna kiravać manieŭravańniem sastavaŭ, kab pryvieści ŭsio da adnastajnaści.
Ciapier čytajuć
«A 4‑j hadzinie nočy my zrazumieli, što sierviery prosta vyčyščanyja». Jarasłaŭ Ivaniuk raskazaŭ padrabiaznaści pra ataku na anłajn-biblijateku «Kamunikat»
Kamientary