«Jak skroź ziamlu pravaliŭsia». Trecija sutki iduć pošuki źnikłaha padletka ŭ Biarezinskim rajonie
Maksim Ziańkovič źjechaŭ na rovary ŭ nieviadomym kirunku ź vioski Karbaŭskoje Biarezinskaha rajona.
Prykmiety padletka takija: na vyhlad kala 14 hadoŭ, rost 170 sm, chudarlavaha ciełaskładu, vočy śvietłyja, vałasy śvietła-rusyja, chvalistyja. Byŭ apranuty ŭ ciopłuju bałonievuju kurtku ciomna-zialonaha koleru, na kapiušonie mieŭsia miech, ciomny holf, ciomnyja spartyŭnyja štany. Na štaninie mieŭsia prynt z vyjavaj tvaru biełaha koleru. Krasoŭki — čornyja z sałatavym nadpisam Air Mach, šapka šeraja z čornaj pałasoj.
Žurnalisty Onliner.by pahutaryli ź dziadulem Maksima, u jakoha źnikły chłopčyk haściavaŭ na vialikich vychodnych.
— My ź Vikaj (mamaj chłopčyka) pajechali na mašynie na poštu, mnie treba było źniać hrošy. Pryjechali, ahledzielisia — jaho niama. Prajechalisia ŭ bok Nieścieraŭki (susiedniaj vioski), nie znajšli, viarnulisia nazad. Paviedamili pra źniknieńnie. Ratavalniki pryjechali chutka.
— Jak vy dumajecie, dzie Maksim moh zhubicca?
— Boh jaho viedaje. Jak skroź ziamlu pravaliŭsia: byŭ — i niama.
Dziadula apisvaje ŭnuka jak «nie bajaźlivaha», kaža, što toj časta sam kataŭsia na rovary pa vioscy. Vypadkaŭ uciokaŭ z domu nie było. U Minsku Maksim vučycca ŭ śpiecškole-internacie dla dziaciej ź invalidnaściu, jaho ŭzrovień razumovaha raźvićcia prykładna jak u siamihadovaha dziciaci.
Da ranicy paniadziełka pošuki Maksima iduć užo trecija sutki. Nadvorje pad Minskam staić chałodnaje, tumannaje: praciahłaje znachodžańnie ŭ lesie ŭ takich umovach moža akazacca krytyčnym. Ratavalniki ŭsio ž spadziajucca, što chłopčyk znajšoŭ u jakaści ciopłaj chovanki chacia b jakuju-niebudź zakinutuju pabudovu.
Pošukavymi hrupami praviedziena sucelnaje pračesvańnie ŭ radyusie troch kiłamietraŭ. Mašynami, kvadracykłami, pierasoŭnaj technikaj adpracavany darohi, ściežki, reki i kanały ŭ radyusie tryccaci kiłamietraŭ. Viedamstvy praciahvajuć dasyłać novych ludziej: u pošukach užo zadziejničany, siarod inšych, 140 leśnikoŭ i 50 mašyn MNS. Pavodle infarmacyi PSA «Anioł», na ŭčorašni viečar Maksima taksama šukali kala 300 vałancioraŭ atrada.
— Praviarajem pakazańni śviedak. Ich apisańni vielmi adpaviadajuć [tamu, jak vyhladaje chłopčyk], ale detali, naprykład u što apranuty, jany nie pamiatajuć. Adnak takich momantaŭ, jakija pakazvajuć na toje, što heta byŭ sapraŭdy Maksim, dastatkova: kazali i pra rovar, i što padletak vyhladaŭ maleńkim, kvołym, niaŭpeŭniena adčuvaŭ siabie na darozie, — raspavioŭ Aleh Palahoška, adzin z kaardynataraŭ PSA «Anioł».
U łahiery pošukavikaŭ samoha chłopčyka apisvajuć jak aŭtyčnaha, zamknionaha — dapuskajuć, što, chutčej za ŭsio, na čužyja kryki adhukacca jon nie stanie. Plus sama situacyja vielmi stresavaja dla dziciaci, nieviadoma, ci vyrašycca jon paprasić dapamohi ŭ ludziej, navat kali sam kahości sustrenie nie z pošukavaha atrada.
Maksim zaŭsiody lubiŭ katacca na rovary, kali pryjazdžaŭ z baćkami na lecišča. Daloka zvyčajna nie adjazdžaŭ. Ale ŭ hety raz, vidać, vyrašyŭ nakiravacca da adnoj z bolš addalenych viosak.
— Jon spytaŭ pra hetu viosku ŭ mamy. Taja skazała, što jamu tudy nielha, maŭlaŭ, daloka, — dzielicca padrabiaznaściami Aleh Palahoška. — Potym baćki adjechali ŭ horad litaralna na paŭhadziny-hadzinu. U hety čas jon i źjechaŭ, jak miarkujecca, u tym kirunku, pra jaki pytaŭsia. Ale adpracoŭvajucca i inšyja mahčymyja kirunki.
Štab pošuku znachodzicca pa nastupnych kaardynatach: 53.785477, 29.193437 (pablizu vulicy Zarečnaj, 13, vioska Karbaŭskoje Biarezinskaha rajona). Adpraŭlajučysia na pošuki, varta ŭziać z saboj pierakus, vadu, termas z haračym pitvom, źmienny kamplekt adzieńnia i abutku, lichtar (pry jaho najaŭnaści), a taksama apranucca tak, kab zručna było chadzić pa lesie.
Kamientary
U vas sieńnia rankam navina pra zahibłaha ravarysta z Novaha Dvara pad kołami aŭtobusa. Tak voś kolki hadoŭ tamu u tym samym Novym Dvary prykładna taki samy chłopiec zyšoŭ u les i ... da sieńnia niama.