Maryja Kaleśnikava adkazała, chto niasie adkaznaść za padziei 2020 hoda i čamu nie abyścisia biez razmovy z Łukašenkam
«Moža być, varta pahavaryć z rodnymi palityčnych źniavolenych, jakija siadziać bolš za piać hadoŭ? Moža być, u ich varta spytać: vy chočacie, kab my pačali hetuju dypłamatyčnuju inicyjatyvu ci nie?»

Byłaja palitźniavolenaja Maryja Kaleśnikava ŭ efiry kanała DW Biełaruś adkazała na pytańni pra adkaznaść apazicyjnych lidaraŭ u 2020 hodzie, a taksama patłumačyła, čamu ličyć nieabchodnym adnaŭlać dypłamatyčnyja inicyjatyvy ź biełaruskimi ŭładami.
«Mnie składana ŭjavić, što ŭ ludziej, jakija vyrašyli ŭ 2020 hodzie hałasavać, byli niejkija iluzii nakont taho, u jakoj jany krainie žyli»
«Ci niesiacie vy niejkuju adkaznaść za vašy zakliki, za toje, što vy prapahandavali, što možna režym pieramahčy luboŭju, kvietkami, mirnymi słovami, zaklikam da miru i dyjałohu?» — spytali ŭ Maryi.
Kaleśnikava adkazała iranična:
«Prapahanda lubovi — heta, viadoma, kryminalna karanaje złačynstva ŭ Biełarusi. I jakraz za prapahandu lubovi, dabra i ahulnačałaviečych kaštoŭnaściaŭ u mianie byŭ termin 11 hadoŭ».
Maryja padkreśliła: «Adkaznaść za hvałt nad ludźmi, za ahresiju, za toje, jak brutalna razhanialisia mirnyja pratesty, i toje, jakaja kolkaść ludziej ad hetaha paciarpieła, lažyć na tych, chto prymaje rašeńni».
Pavodle jaje, zručna rabić z apazicyjnych lidaraŭ «chłopčykaŭ dla bićcia», ale rašeńni ab represijach prymali inšyja ludzi:
«Nichto z nas nie prymaŭ rašeńnia razhaniać mirnyja mitynhi, sadžać tysiačy ludziej u turmy, vydvarać ich ź Biełarusi, praciahvać represii bolš za piać hadoŭ».
Kaleśnikava zaŭvažyła, što padobnyja abvinavačvańni ŭ adras lidaraŭ mirnych pratestaŭ nahadvajuć joj situacyju z hvałtam nad žančynami, kali achviaru abvinavačvajuć u tym, što jana sama vinavataja ŭ tym, što jaje zhvałcili, «tamu što ŭ jaje niedastatkova doŭhaja spadnica abo niedastatkova ščylny chidžab».
Na pytańnie, ci pavinien palityk tearetyčna nieści adkaznaść za toje, što ludzi natchniajucca jahonymi pramovami i iduć na pratesty, Kaleśnikava zadała sustrečnaje pytańnie:
«A miedyja niasuć adkaznaść za toje, što jany padajuć infarmacyju pra toje, što adbyvajecca?»
Maryja padkreśliła: adkaznaść za ŭčynki niasuć tyja, chto ich ździajśniaje, i tyja, chto kiruje tymi, chto ździajśniaje.
Zhadvajučy 2020 hod, jana adznačyła:
«Mnie składana sabie ŭjavić, što ŭ ludziej, jakija vyrašyli ŭ 2020 hodzie hałasavać i naohuł pajści na vybary, byli niejkija iluzii nakont taho, u jakoj jany krainie žyli. (…)
Mnie składana ŭjavić, što ludzi nie viedali, što ŭ Biełarusi byli i raniej palityčnyja źniavolenyja. Mnie składana sabie ŭjavić, što jany nie viedali, što ŭ 2006 hodzie adbyvałasia ci ŭ 2010 hodzie. I jakaja vialikaja kolkaść ludziej užo ciaham hetaha času (…) padviarhałasia represijam.
Mnie zdajecca, što nie było takich ludziej u 2020 hodzie, jakija b nie vałodali takoj infarmacyjaj».
«Ci realnyja źmieny ŭ Biełarusi biez adkaznaści tych, chto ciapier ładzić złačynstvy?» — spytali ŭ Kaleśnikavaj.
Taja zaŭvažyła: adkaznaść za złačynstvy pavinna być, bo heta narmalna dla pravavoj dziaržavy.
«U 2020 hodzie adbyłosia toje, što Maksim Znak nazvaŭ pravavym defołtam, kali zakony pierastali dziejničać. Voś tady adkaznaści niama.
A kali my havorym pra tuju Biełaruś, u jakoj budzie dziejničać zakon, i zakon budzie dziejničać dla ŭsich, viadoma, i adkaznaść za złačynstva taksama budzie dziejničać dla ŭsich».
Čamu Kaleśnikava prapanuje razmaŭlać z Łukašenkam? «Pahladzicie ŭ vočy rodnym palitźniavolenych»
Adna ź viadučych zaŭvažyła, što, atrymlivajecca, ciapier Maryja zaklikaje da dyjałohu z tymi, chto i niasie adkaznaść za hetyja złačynstvy.
Kaleśnikava adkazała, što havorka idzie nie pra «siabroŭstva» i nie pra zhodu z palitykaj uładaŭ. Jana padkreśliła, što maje na ŭvazie «nieabchodnaść adnaŭleńnia dypłamatyčnych inicyjatyŭ» i «pačatak naohuł razmovy pra situacyju, u jakoj ciapier znachodzicca Biełaruś». Jana zaŭvažyła, što ŭ Jeŭrasajuza jość šmat ryčahoŭ uździejańnia na Łukašenku.
Dla Maryi asabista vielmi važnymi źjaŭlajucca try mety: vyzvaleńnie ŭsich palityčnych źniavolenych; poŭnaje spynieńnie represij; źniaćcie izalacyi ź Biełarusi.
Tłumačačy, čamu jana nastojvaje na nieabchodnaści razmovy, Kaleśnikava źviarnuła ŭvahu na ŭłasny dośvied:
«Prykład pačatku dypłamatyčnaj inicyjatyvy siadzić zaraz pierad vami. Kali b chtości z kimści nie pačaŭ razmaŭlać u niejki momant, to mianie i mnohich ludziej, chutčej za ŭsio, jašče nie było b na voli. I kali jość taki šaniec, chacia b adzin pracent, što padobnyja inicyjatyvy dapamohuć vyzvalicca inšym ludziam i dapamohuć źmianić hetuju represiŭnuju mašynu, jaje spynić, mnie zdajecca, heta varta taho, kab pra heta havaryć».
«My vydatna razumiejem, što ciapier za ŭsio, što adbyvajecca ŭ Biełarusi, prymaje rašeńnie Łukašenka. Jon adziny, ad kaho zaležać žyćci inšych ludziej. I kali nam važna ratavać žyćci inšych ludziej, to my pavinny ź im razmaŭlać».
Byłaja palitźniavolenaja zaŭvažyła, što jaje lohka krytykavać, ale prapanavała źviarnucca da siemjaŭ palitviaźniaŭ:
«Moža być, varta pahavaryć z rodnymi palityčnych źniavolenych, jakija siadziać bolš za piać hadoŭ? Moža być, u ich varta spytać: vy chočacie, kab my pačali hetuju dypłamatyčnuju inicyjatyvu ci nie? Davajcie ŭ ich spytajem. Pahladzim im u vočy i ŭbačym».
Kaleśnikava nahadała pra dośvied svajoj siamji, jakaja nie vieryła, što jaje vyzvaleńnie mahčymaje, ale praciahvała zmahacca.
«Ciapier situacyja takaja, jakaja jana jość. Nam jana nie padabajecca. Mnie heta taksama nie padabajecca.
Ale Łukašenka prymaje rašeńnie pra žyćci ludziej. Kali ludziej možna vyratavać, značyć, ich treba ratavać. Heta samyja hałoŭnyja čałaviečyja i ahulnajeŭrapiejskija kaštoŭnaści, suśvietnyja kaštoŭnaści, jakija z nas zrabili cyvilizacyju.
Ratavać ludziej, i kropka. Inšych tłumačeńniaŭ, sprobaŭ niejak pa-inšamu padyści da hetaha niama», —
vykazała svaju pazicyju Maryja i patłumačyła, čamu ŭ hetym moža być zacikaŭleny Łukašenka:
«Napeŭna, niešta jon choča taksama i ad Jeŭrapiejskaha sajuza. Ale dla taho, kab daviedacca, što choča tvoj surazmoŭca, treba ŭ jaho pra heta spytać. Ciapier nichto, napeŭna, akramia Trampa, nie maje paniaćcia pra toje, što patrebna Łukašenku. Tamu što ź im prosta nichto nie razmaŭlaje».
Kamientary
Chibnaja anałohija. Achviara hvałtavańnia adkazvaje tolki za siabie, i u jaje chacia b jość šaniec nie sustreć hvałtaŭnika, a ŭ mirnych pratestoŭcaŭ u 20-m takoha šancu nie było. Łukašenka tak daŭno zahnaŭ siabie ŭ kut, stolki kryvi na im, što ahitavać naiŭnych nievierojatnych na mirnyja pratesty, nie majučy za dušoj płana B, - heta duraść na miažy złačynstva, a moža i za joj.