Pahladzieli film «Piaščotna da siabie», źniaty pa dzika papularnaj biełaruskaj knizie — pra zaciukanuju žančynu, jakuju chočuć zrabić dla ŭsich zručnaj

Imia biełaruski Volhi Prymačenka prahrymieła ŭ 2020 hodzie. Tady jana, byłaja redaktarka internet-partała, vyvučyłasia ŭ Maskvie na psichołaha i vypuściła ŭ tamtejšym vydaviectvie knihu «Piaščotna da siabie» — padručnik dla žančyn pra luboŭ da siabie.

Kab nie spužać nieafitak ad psichałohii, im prezientavali prostyja iściny. Šanuj siabie, radujsia žyćciu, prymaj svajo cieła i pačućci… Banalna (hetyja idei prahučali b fienamienalna ŭ śviecie chatnich haspadyń 80-ch, a nie ŭ sučasnym), ale piśmieńnica trapiła ŭ aŭdytoryju, jakoj heta važna było pačuć. 

Žančyny, jakija, zamučanyja žyćciom, zhubili siabie pad upłyvam mody na dasiahnieńni, atrymali dazvoł adčuvać i rabić toje, što chočuć, admaŭlacca ad niepatrebnaha i nie vychodzić z zony kamfortu. Pra toje, što dziela vykanańnia svaich mar časta davodzicca vyjści z toj samaj zony, Prymačenka taktoŭna zmaŭčała.

Pavialičyć

Tak ci inakš, čytački acanili knihu. «Piaščotna da siabie» pieražyła niekalki pieravydańniaŭ, a Volha Prymačenka vydała jašče niekalki padobnych knih, niekalki pracoŭnych sšytkaŭ i tematyčnych razmalovak. Ciapier dajšoŭ čas i da ekranizacyi, pryčym film niabłaha źbiraje ŭ prakacie: niadaŭna «Piaščotna da siabie» prabiŭ adznaku miljon zaroblenych dalaraŭ.

Ale ž jak ekranizavać non-fikšn? Dla hetaha scenarysty stvaryli hierainiu, całkam procilehłuju ideałam piśmieńnicy.

Zavuć jaje Nadzia, joj kala 40 hadoŭ. Nadzia — dobry atałarynhołah, ale ŭ jaje asabistym žyćci poŭny pravał: muž pajšoŭ ad jaje dva hady tamu, ale farmalna jany dahetul u šlubie, a sama Nadzia nadakučyła ŭsim navokał, u tym liku i dačcy-padletku, svaim imknieńniem kantralavać uvieś śviet.

Pavialičyć

Kiraŭnica Nadzi i jaje siabroŭka vypichvaje žančynu ŭ adpačynak (jana daŭno nie adpačyvała). Ale sumavać u adpačynku Nadzia nie budzie, bo na jaje hałavu zvalvajecca novaja dziaŭčyna jaje byłoha. 

U toj prablema — mužčyna, što ich źviazvaje, niekudy źnik. Abiedźvie žančyny sprabujuć jaho znajści, ale akazvajecca, što toj prosta vyrašyŭ trochi pabavić čas na pryrodzie. Ale na hetym prablemy Nadzi nie zakančvajucca: byłaja śviakrucha raptam vyrašyła pradać kvateru, dzie žyvuć Nadzia z dačkoj. I razabracca z abajalnym mopsam Dantesam, jakoha taksama skinuli na Nadziu.

Pavialičyć

Piersanažy navokał jašče i nie spyniajucca pavučać žančynu. Adna ź ich navat zaŭvažaje, što jaje mužu ŭ adnosinach z Nadziaj mahło nie chapać pavietra, ale ž šalonuju atmaśfieru vakoł Nadzi stvarajuć mienavita inšyja. Naprykład, dziaŭčyna jaje byłoha, jakaja vyskokvaje z mašyny z Nadziaj i siadaje miedytavać u poli — maŭlaŭ, nie vytrymała napružańnia. Ci śviakrucha, jakaja pryvodzić novych kupcoŭ u kvateru prosta pry Nadzi.

Kali Nadzia — nieŭratyčnaja zamučanaja žančyna, to navokał jaje dziŭnym čynam sabralisia vyklučna jaje supraćlehłaści. U scenarystaŭ «Piaščotna da siabie» atrymalisia prostyja i płoskija piersanažy, a siužetnyja pavaroty hetaj historyi možna pradbačyć zadoŭha da finału — i, ščyra kažučy, film hladzieć nudna.

Pavialičyć

Zrazumieła, što pad łaskavym ciskam atačeńnia Nadzia navučycca rassłablacca, prymie svaje emocyi i pačnie atrymlivać asałodu ad žyćcia. Voś tolki heta nie vyrašyć jaje prablem, i, navat praśvietlenaj, joj treba budzie niekudy źjazdžać na zdymnuju kvateru i niejak afarmlać toj samy razvod z mužam. A potym i mieć spravu z kłapatlivym atačeńniem, jakoje jakraz źjaŭlajecca pryčynaj jaje prablem.

Heta jaje były muž, jaki jaje pavučaje žyćciu, infantylny i zdolny pajechać u les, nikoha nie papiaredziŭšy, heta i śviakrucha, jakaja vysialaje žančynu ź dziciom z kvatery, bo ŭ toj śviakruchi rak i joj treba hrošy, kab pavandravać pierad śmierciu. Da siabie jany, viadoma, staviacca piaščotna, ale nie da hałoŭnaj hieraini, jakuju jašče i zaciukali za bajavy charaktar i chočuć zrabić jaje prosta zručnaj dla ŭsich.

Niekatoryja idei stužki i ŭvohule vyhladajuć škodnymi. Naprykład, dačka Nadzi prychodzić sa škoły z padrapanym tvaram, i taja zdahadvajecca, što dziaŭčynie zładzili bulinh. Nadzia robić łahičnuju vysnovu, što treba iści ŭ škołu i raźbiracca z hetaj spravaj, ale jaje dačka ŭpeŭnivaje mamu, što chopić zmaharstva — jana prosta piarojdzie ŭ inšuju škołu.

Ale ž na takija filmy iduć nie pa sensy. Na ich iduć, kali chočacca pravieści viečar ź niejkim kantentam, jaki bolš nikoli nie ŭspomniš i nie pierahladziš. Kali adnarazovaje kino — heta nie vaša, lepš prachodźcie mima.

• 5
• 1
• 2
• 7
• 0
• 0
• 0
• 0