«Ja zalip, zalipajcie i vy». Hurnievič pra novy histaryčny prajekt «Karona Vitaŭta»
Žurnalist «Svabody» Dźmitryj Hurnievič padzialiŭsia svaim zachapleńniem ad pracy biełaruskich historykaŭ i papularyzataraŭ, jakija, niahledziačy na «eru tyk-tokaŭ i jutuba», zapuścili histaryčny anłajn-časopis «Karona Vitaŭta». «Dla Ciabie, Biełaruś», — taki tam pasył ad aŭtaraŭ.
Voś jość ža ŭ kahości impet. Hrupa biełaruskich historykaŭ i papularyzataraŭ našaj minuŭščyny zapuściła histaryčny anłajn-časopis «Karona Vitaŭta». U eru tyk-tokaŭ i jutuba, nam prapanujuć iznoŭ čytać. I heta cikava. Tym bolš, što tam siensacyja na siensacyi. Ja pra takoje i nie čuŭ. Sajt pracuje na biełaruskaj i rasiejskaj. Tam užo kala 20 artykułaŭ, štotydzień budzie źjaŭlacca niekalki novych. Tam fajnyja temy i siužety, mnohija pra jakija dla mianie absalutna z novymi cikavymi pavarotami.
Kaściuška addaŭ hrošy na svabodu amierykanskich raboŭ. Ale svajaki ź Biełarusi byli suprać i zabrali ŭsio da apošniaha centa, jašče i pracenty. U spravie była zadziejničana navat Rasiejskaja ambasada ŭ Vašynhtonie.
Naprykład, «Cień Vitaŭta. Heta jana «padčyščała» za vialikim kniaziem», pryśviečany dypłamatcy, vizijaniercy, charyzmatyčnaj asobie — Hańnie Kiejstutovič, žoncy kniazia Vitaŭta. Sučaśniki Hanny śćviardžali, što jana była adnoj z najpryhažejšych žančyn va Uschodniaj Jeŭropie. I nadta dziełavoj i efiektyŭnaj.
Jak pačynali biełaruskija anarchisty. Byli časy, kali Biełaruś viała rej u anarchisckim ruchu Uschodniaj Jeŭropy. Hrodna i Biełastok, jaki tady administratyŭna ŭvachodziŭ u Hrodzienskuju hubierniu — hetyja dva harady byli najmacniejšymi centrami anarchizmu ŭ Rasiejskaj impieryi.
Kiravać viečna. Sakrety dyjety Jahajły, Žyhimonta, Kazimira.
Ci viedajecie, što karalam Karony i vialikim kniaziam VKŁ kateharyčna było zabaroniena spažyvać dyni? A rybny recept ad niaśvižskich Radziviłaŭ staŭ papularnaj stravaj impierskaj kuchni Aŭstra-Vienhryi?
Čym biełarusy ździŭlali śviet u XIX-ym stahodździ. Pra historyju ŭdziełu biełarusaŭ u suśvietnych vystavačnych forumach. Ci šmat chto viedaje, pra toje, što ŭ Łondanie srebranym miedalom była ŭznaharodžana aŭsianka, jakaja vyrablałasia ŭ Laŭkach Horackaha pavieta? Biełaruskuju tytuniovuju pradukcyju, naprykład, adznačyli srebranym miedalom na mižnarodnych vystavach u Amsterdamie (1883 hod), Novym Arleanie (1885 hod), suśvietnaj vystavie 1889 hoda ŭ Paryžy i załatym miedalom na mižnarodnaj vystavie ŭ Turynie 1911 hoda.
Raździeł «Postaci». I tam iznoŭ niespadziavanka. Francišak Paprocki — pieršy hałoŭny redaktar pieršaj rehularnaj haziety ŭ Vialikim Kniastvie Litoŭskim. Narodžany ŭ Biełarusi 10 červienia 1723 hoda, praŭdapadobna, na Mienščynie.
Šykoŭna, što va ŭsioj hetaj ciemry ludziam chočacca rabić. «Dla Ciabie, Biełaruś», — taki tam pasył ad aŭtaraŭ. Dziakuj, dobryja ludzi! Ja zalip, zalipajcie i vy.
Kamientary
Kali tvajho naratyvu niama na mižnarodnaj movie - jaho niama. Dośvied usich susiedziaŭ heta paćviardžaje.