«Nas u hrupie było 240. U pałonie — siamiora. Astatnija dvuchsotyja». Andrej ź Viciebska, toj samy čałaviek-adkryvačka staŭ adnym ź siami ščaśliŭcaŭ

Andrej Łapatnioŭ naradziŭsia i žyŭ u Viciebsku. Skončyŭ Viciebski dziaržaŭny kaledž lohkaj pramysłovaści i technałohijaŭ. U jaho dźvie małyja dački, ale z žonkaj jon u razvodzie.

Łapatnioŭ pracavaŭ u budaŭničych firmach, piakarniach, zavodzie «Marka», pładovaaharodninnym kambinacie. Mieŭ prablemy z zakonam. U jaho bolš za dziasiatak administratyvak za pjanki. Taksama čatyry sudzimaści — za ŭžyvańnie narkotykaŭ pa č. 1 art. 328 i za parušeńnie režymu. Z 2017 pa 2019 hady jon pravioŭ u kałonii №12 dla recydyvistaŭ u Oršy.

Padčas pratestaŭ 2020 hoda Andrej byŭ na radzimie, ale ŭdziełu ŭ ich nie braŭ. Kaža, što prosta «naziraŭ z boku».

Čytajcie artykuł z raniejšym raspoviedam Łapatniova: U pałon da ŭkraincaŭ trapiŭ 33‑hadovy narkaman ź Viciebska, jakoha na froncie vykarystoŭvali jak «adkryvačku»

Na vajnu mužčyna trapiŭ u 2024 hodzie. Adnak pra kankretnyja abstaviny nie pryznajecca:

«Tak vyjšła… Prosta nie ŭdałosia vyjechać u Jeŭropu, byli prablemy. I trapiŭ na vajnu praz Łuhansk».

U Łuhansku jon dobraachvotna padpisaŭ kantrakt. Mužčyna śćviardžaje, što atrymaŭ amal $2500. Svaje matyvy pajści vajavać jon nie moža patłumačyć: «prosta tak vyjšła».

Paśla padrychtoŭki Łapatniova pryznačyli pa jaho śpiecyjalnaści, atrymanaj padčas terminovaj słužby, — starejšym radyjotelefanistam. Adnak zamiest pracy ŭ tyle jamu daviałosia ŭdzielničać u maštabnych šturmach na adkrytaj miascovaści.

Viciabčuk apisvaje sučasnuju vajnu jak zonu, dzie sałdat amal nie maje šancaŭ suprać technałohij. Pavodle jaho słoŭ, na adkrytych učastkach praciahłaściu vosiem kiłamietraŭ artyleryja ci strałkovy boj hublajuć sens, bo ludziej masava źniščajuć drony i minnyja pali jašče na padychodzie.

«Paśla adpačynku pajšoŭ na bajavoje zadańnie. Ja vyžyŭ prosta pa čystaj vypadkovaści, pa nieparazumieńni. (…) Nas u hrupie było ŭsiaho 240 čałaviek. U pałonie — siamiora. Astatnija, chutčej za ŭsio, «dvuchsotyja» (zabityja — NN). (…)

[Drony] nas zahnali ŭ jamu, try, moža, na piać [mietraŭ]. Tam byŭ paranieny taksama z našaj hrupy. Jon raniej vychodziŭ trochi. Biez stapy, pieraviazany, zažhutavany chłopiec. Paśpieŭ jon tolki skazać, što nam treba vybiracca. I ŭsio. Paśla hetaha nas pakryli.

Pamirali cicha, jak u pieśni DDT», — uzhadvaje Łapatnioŭ.

Andrej adznačaje, što viarboŭščyki abiacajuć kala 20—25 tysiač dalaraŭ, ale «nivodnyja hrošy nie vartyja žyćcia», i zaklikaje biełarusaŭ navat nie dumać pra ŭdzieł u vajnie:

«Z ułasnaha dośviedu nie raju. Maja parada — nie treba siudy iści. Hetych hrošaj jano nie varta. Šancy vyžyć vielmi małyja. Statystyka vyžyvalnaści — usiaho 2%, i toje jakaja vyžyvalnaść, ja ŭ pałonie ŭvohule ž. «Dvuchsoty» — heta jašče paŭbiady. A kali ŭ ciabie adarvie nohi i ruki i ty budzieš pa žyćci prykuty da łožka i nie zmožaš navat zdochnuć. Voś heta budzie vializnaja prablema. Takija ludzi jość».

Razvažajučy pra svoj dalejšy los, Łapatnioŭ vykazaŭ ździŭleńnie, čamu biełaruskija ŭłady nie iduć na abmien vajennapałonnych — svaich hramadzian, u toj čas jak adpuskajuć palitviaźniaŭ.

«A jak vy dumajecie, čamu?» — spytali jaho.

«Tamu što my na**j nikomu nie patrebny», — adkazaŭ vajennapałonny.

• 5
• 0
• 9
• 8
• 1
• 1
• 0
• 0