22 žniŭnia va ŭzroście ŭsiaho 50 hadoŭ pamior piśmieńnik Ihnat Karpovič. Jon naradziŭsia i žyŭ u Polščy, pisaŭ svaje tvory pa-polsku, ale mieŭ biełaruskaje pachodžańnie. Jahony rodny dziadźka — viadomy biełaruski mastak ź Biełastoččyny Lavon Tarasievič.
Ihnat Karpovič naradziŭsia ŭ 1976 hodzie ŭ Biełastoku. Pieršyja hady žyćcia jon pravioŭ u vioscy Słučanka za 15 kiłamietraŭ ad biełaruskaj miažy, a paśla razam z baćkami pierajechaŭ u Biełastok.
Pastupiŭšy ŭ Varšaŭski ŭniviersitet, jon vyvučaŭ tam ispanskuju movu i kulturu, a taksama afrykanistyku. U litaratury debiutavaŭ u 2006 hodzie ramanam «Niehalo» («Nie ŭ paradku»). Paźniej vyjšli jaho knihi «Cud», «Žesty», «Baładyny i ramansy», «Kości» i «Sońka».
Najbolšaje pryznańnie jamu prynios raman «Baładyny i ramansy», za jaki ŭ 2011 hodzie jon atrymaŭ premiju časopisa Politika. Niekalki jaho inšych tvoraŭ taksama byli finalistami prestyžnaj polskaj litaraturnaj premii «Nikie».
Asablivaje miesca ŭ tvorčaści Karpoviča zajmaje raman «Sońka». Jon byŭ pierakładzieny na biełaruskuju movu Maryjaj Martysievič i ŭ 2018 hodzie vydadzieny ŭ vydaviectvie «Łohvinaŭ».
Akramia ŭłasnaj litaraturnaj tvorčaści, Karpovič zajmaŭsia pierakładami mastackaj litaratury z anhlijskaj, ispanskaj i amcharskaj moŭ.
Ciapier čytajuć
Trahiedyja z 30‑hadovaj doktarkaj sa Starobina — pajšła vydalać zub mudraści i pamierła2
Kamientary