U Aŭstralii ŭsie sočać za ciuleniem, jaki rehularna źniščaje darožnyja konusy. Navukoŭcy tłumačać, čamu
Michaił Fiodaraŭ paćvierdziŭ, što pryčyna jaho adstaŭki — kanflikt z hałoŭnakamandujučym USU Syrskim3
Stała viadoma, kaho Zialenski choča pryznačyć ministram abarony. Ale jaho treba jašče zvolnić z vojska4
Vynieśli prysud hrodzienskamu błohieru, jakoha vinavacili ŭ machinacyjach sa zboram na Vaniu Ściacenku1
«Nichto nie viarnuŭsia». Jak vyrašyli pytańnie z rabotnikami z Uźbiekistana, niezadavolenymi ŭmovami ŭ Biełarusi12
Azaronak pra zakryćcio biełaruskich kram: Prybrali tamu, što vy heta lubili. Mnie nie lanota siadzieć i hladzieć, dzie što pradajuć
Zialenski adstaŭlaje papularnaha maładoha ministra abarony. U taho nie było ŭzajemarazumieńnia z Syrskim
«U kožnaha svaja darožka». Videa ź junakom, jaki pajechaŭ na prapołku bulby pad Mazyrom, stała miemam
Kryścina Cimanoŭskaja raskazała pra Niedasiekava, jaki nie moža na jaje zabycca, i pracu na «Biełsat» pa-biełarusku
Na mahile Alaksieja Dudarava pastavili pomnik u vyhladzie staradaŭniaha kryža. Usio tam nie vypadkova
«Ja vam skažu — zusim nie toje!» Na 80‑hodździ va Urocłavie Niaklajeŭ paraŭnaŭ pacałunki Brežnieva i Cichanoŭskaj