Расія і Кітай дамовіліся аб будаўніцтве «Сілы Сібіры — 2». Гэта канчаткова пераарыентуе расійскі газ з Еўропы ў Азію
У Пекіне прадстаўнікі Расіі, Кітая і Манголіі падпісалі мемарандум аб будаўніцтве газаправода «Сіла Сібіры — 2». Гэты трубаправод дазволіць газавай кампаніі, якая з-за адмовы Еўропы ад расійскага трубаправоднага газу пасля пачатку вайны сутыкнулася з сур’ёзнымі фінансавымі праблемамі, давесці свае пастаўкі ў Кітай да прыблізна 100 млрд кубаметраў, піша «Агенцтва».
Паводле слоў старшыні праўлення кампаніі Аляксея Мілера, мемарандум прадугледжвае будаўніцтва газаправода, а таксама транзітнага газаправода праз тэрыторыю Манголіі «Саюз Усход». «Гэты праект дазволіць пастаўляць з Расіі транзітам у Манголію 50 млрд кубаметраў газу ў год», — падкрэсліў ён.
Дамоўленасць, паводле яго слоў, разлічаная на 30 гадоў. Цана паставак па газаправодзе будзе ніжэйшая, чым для Еўропы, сказаў Мілер, дадаўшы, што разглядаць яе плануецца пазней.
Акрамя таго, «Газпрам» падпісаў з кітайскай кампаніяй CNPC дакументы аб павелічэнні паставак газу ў Кітай па «Сіле Сібіры» з 38 млн кубаметраў у год да 44 млн кубаметраў у год, паведаміў Мілер.
Праект «Сіла Сібіры — 2» дапаможа Маскве перанакіраваць у Азію частку газу, які раней прадаваўся ў Еўропу. Пасля яго ўводу ў эксплуатацыю Расія зможа пастаўляць у Кітай 98 млрд кубаметраў газу. Гэта прыблізна палова ад таго, што да вайны Расія пастаўляла ў Еўропу (больш за 200 млрд кубаметраў на піку).
Цяпер чытаюць
«Соевыя экстрэмісты павінны адпрацаваць міску клубніц». Скардзіўся на ўмовы працы ў КДБ, а цяпер уцюхвае трэнінгі сілавікам — хто такі Антон Шабуневіч1919
Каментары
Можа я нічога не разумею ў бізнэсе, але найважнейшай часткай этапу падрыхтоўкі любога інвестыцыйнага праекту з'яўляецца бізнэс-план. Асабліва калі справа ідзе аб шматмільярдных інвестыцыях. І тут раптам высвятляецца, што галоўны паказнік - кошты продажаў, у гэтым бізнэс-плане адсутнічаюць ўвогуле і будуць разглядацца неяк потым, а падмяніць іх спрабуюць сурагатам - аб'ёмамі продажаў, які ніякім чынам не дазваляе ацаніць прыбытковасці інвестыцый. Між тым вядома, што даўгатэрміновыя кошты паставак газу па Сілы Сібіры-1 не дазваляць ніколі акупіць выдаткаў нават на пабудову гэтага газаправода. Фактычна, увесь цымес будавання чарговай Сілы Сібіры ў тым, каб зноў распілаваць бюджэтныя грошы (бо ўласных грошаў на стратнага Газпрама відавочна бракуе) на пабудову, а потым аддаваць газ у Кітай па любых коштах.