Іспанія будзе раздаваць грамадзянства жыхарам сваёй былой афрыканскай калоніі

Згодна з законам, грамадзянства праз натуралізацыю змогуць атрымаць сахраві, народжаныя да 29 верасня 1977 года, а таксама іх дзеці. Менавіта гэтая дата лічыцца фактычным завяршэннем працэсу дэкаланізацыі Заходняй Сахары. Права на атрыманне грамадзянства будзе дзейнічаць і для тых, хто не мае законнага статусу пражывання ў Іспаніі.

Дакладная колькасць патэнцыйных атрымальнікаў іспанскага грамадзянства невядомая. Паводле ацэнак, пад крытэрыі закона падпадаюць каля 80 тысяч сахраві, а з улікам іх нашчадкаў колькасць можа дасягаць амаль 200 тысяч чалавек.

За закон прагаласавалі 168 дэпутатаў, супраць — 31. Народная партыя, галоўная правацэнтрысцкая апазіцыйная сіла, устрымалася, а ультраправая Vox выступіла супраць. Партыя Junts, якая падтрымлівае незалежнасць Каталоніі, таксама ўстрымалася. Раней гэтыя сілы падтрымлівалі законапраект на пачатковых этапах, калі кіроўная Сацыялістычная партыя яшчэ не наважвалася актыўна яго прасоўваць.

Цяпер закон павінен разгледзець Сенат. Пасля канчатковага зацвярджэння і афіцыйнай публікацыі прэтэндэнты атрымаюць тры гады для падачы заявы на грамадзянства.

Каб пацвердзіць права на яго атрыманне, заяўнікі павінны будуць падаць дакумент, які пацвярджае іх статус. Гэта можа быць пасведчанне асобы, запіс у перапісе насельніцтва, праведзеным пад кантролем ААН падчас падрыхтоўкі да так і не праведзенага рэферэндуму аб статусе Заходняй Сахары, альбо пасведчанне аб нараджэнні. Дапускаюцца таксама іншыя дакументы — школьныя атэстаты, паперы аб прызначэнні пенсіі, іспанскія правы на кіраванне аўто, медыцынскія карты і выпіскі з бальніц.

Ініцыятарам прасоўвання законапраекта стала партыя Sumar, малодшы партнёр у іспанскай кіроўнай кааліцыі. Адным з яе прадстаўнікоў з'яўляецца інжынерка Тэш Сіды, якая сама нарадзілася ў лагеры сахравійскіх бежанцаў у Тындуфе ў Алжыры.

Паводле яе слоў, закон павінен выправіць гістарычную несправядлівасць. Пры легальным пражыванні ў Іспаніі тэрмін працэдуры прапануецца скараціць да двух гадоў. Раней сахраві маглі чакаць 10, 14 і нават 24 гады, перш чым атрымаць магчымасць падаць заяву на іспанскае грамадзянства, у тым ліку ў выпадках, калі іх бацька быў іспанцам.

Прыняцце закона можа мець і дыпламатычныя наступствы для адносін Іспаніі з Марока. З 1975 года большая частка Заходняй Сахары кантралюецца Марока, аднак ААН працягвае лічыць яе несамакіраванай тэрыторыяй.

На працягу многіх гадоў для Іспаніі складанай праблемай быў канфлікт паміж Марока і Фронтам ПАЛІСАРЫА, які падтрымліваецца Алжырам і выступае за незалежнасць Заходняй Сахары. Аднак у 2022 годзе Мадрыд адышоў ад сваёй традыцыйнай пазіцыі нейтралітэту і падтрымаў прапанаваны Марока план надання гэтай былой іспанскай калоніі аўтаноміі. Гэта стала часткай працэсу паляпшэння іспана-мараканскіх адносін.

Палітыка Іспаніі ў дачыненні да Марока пры гэтым застаецца прадметам вострай крытыкі. Асабліва гэта праявілася пасля беспрэцэдэнтнага нядаўняга наплыву дзясяткаў тысяч мігрантаў з Марока ў іспанскую Сеуту. Іспанскі ўрад устрымліваецца ад прамых абвінавачанняў Марока, якое прэтэндуе на суверэнітэт над афрыканскімі эксклавамі Сеутай і Мелільяй, тады як правыя палітычныя сілы Іспаніі сцвярджаюць, што Рабат выкарыстаў міграцыйны наплыў у палітычных мэтах.

На гэтым фоне рашэнне аб грамадзянстве для жыхароў Заходняй Сахары выклікала неадназначную рэакцыю ў Марока, але афіцыйны ўрад краіны пакуль не выступіў з асуджэннем гэтай ініцыятывы.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0