Ci praŭda, što Mišel Nastradamus nasamreč lićvinski chłopčyk, jaki pad uździejańniem napoju ź pialostkaŭ
A viedajecie, što Homielski dziaržaŭny ŭniviersitet nazvany imiem Skaryny zusim nievypadkova? Pieršadrukar słužyŭ u homielskim śpiecnazie, dzie zdaŭ navat na krapavy baret. U jakim i byŭ adlustravany na słavutaj hraviury.Nu, a virus Biełaruščyny pieradajecca praz ukusy admysłova vyhadavanych pčołak. Niaŭžo i hetaha nie čuli?
Kali nie, to terminova ŭ kniharni, dzie źjaviłasia novaja kniha homielskaha piśmieńnika i nastaŭnika Siarhieja Bałachonava «Ziamla pad kryłami Fieniksa». Aŭtar prapanuje alternatyŭny pohlad na historyju Biełarusi, dzie jość miesca
Niepadrychtavany čytač moža pryniać mistyfikacyi Bałachonava za čystuju manietu.Pra heta ŭ subotu na minskaj prezientacyi knihi ŭ kniharni «Ŭ» kazała vykładčyca biełaruskaj litaratury Aksana Biaźlepkina. Jaje niekatoryja studenty pračytali teksty Bałachonava, jak absalutna histaryčnyja. «Prykiń, našy Amieryku adkryli», — vidać, možna pačuć ad ich.
Zrešty, byŭ adzin skrupulozny student, jaki raźbiraŭ tvory Bałachonava słova za słovam, dzie praŭda, a dzie niapraŭda. Nu dyk vyśvietliŭ, naprykład, što ŭ Maroka chroniki stali stvarać na stahodździ paźniej, čym napisana ŭ knizie. Zrešty, usio adno spytknuŭsia na francuzskaj haziecie Le Grand Bleu. Jon znajšoŭ, što tak zaviecca jachta Abramoviča, choć nasamreč miełasia na ŭvazie karcina Luka Biesona.
Prezientacyja pačałasia sa śpievami. Piśmieńnik, uvieś u čornym, zaciahnuŭ vierš «Za siniaj haroj», dzie jość taki radok «na ŭskrajku ziamli, dzie ciemra naŭściaž pad cmoka kryłom».
Siarhiej Bałachonaŭ ščyra pryznaŭsia, što pačynalisia stvaracca mistyfikacyi z banalnaha «žadańnia vypiendrycca». Pisalisia tvory 9 hadoŭ,ad 2002 da 2011. Pieršyja ź ich drukavalisia ŭ «Našaj Nivie».
Vystupali na impezie piśmieńniki Ihar Babkoŭ, Anka Upała, redaktar knihi Aŭhien Kaściuška, bard Andrej Mielnikaŭ kranalna vykanaŭ staryja chity.
Paśla pieśni «Heta — my» Ihar Babkoŭ skazaŭ «Žyvie Biełaruś», to Bałachonaŭ dadaŭ: «Pacichu».
Skončyłasia ž usio na žyćciaśćviardžalnoj nocie, jak moža inakš. Hieroj viečara vykanaŭ pieśniu na matyŭ słavutaj «Nadzieńki»:
U kanvojnych vajskach słužyŭ parań adzin.
Jaho słužba siem miesiacaŭ šła.
Ŭdruh padruha jamu napisała piśmo:
«Iźviani, ja tabie nieviarna».
Šukajcie knihu ŭ niezaležnych raspaŭsiudnikaŭ!
Ciapier čytajuć
Zialenski nazvaŭ, jakija retranślatary na miažy i biełaruskija pradpryjemstvy chvalujuć Ukrainu36
Kamientary