«Heta bandycki režym, jaki raskraŭ u krainie ŭsio, što možna raskraści. Hałasy kuplali, sudździaŭ kuplali! A chto nie pradavaŭsia, tych źniščali, — uschvalavana kaža karespandentu «Našaj Nivy» Juryj, student kijeŭskaha Univiersiteta teatra, kino i telebačańnia imia Karpienki-Karaha. — Nam zaraz niama darohi nazad. Abo jany, abo my. Jany ŭsich nas źniščać, kali pieramohuć», — miarkuje jon.
Juryj ad niadzieli kožnuju noč pravodzić na pieradavoj na vulicy Hrušeŭskaha, choć jon užo na miažy svaich emacyjnych i fizičnych siłaŭ. Udzień jon trochi śpić, trochi siadzić u internecie.
«Ja nienavidžu našu apazicyju, — nie strymlivajecca jon. — Jany ni na što nie zdolnyja. Kali b jany dałučylisia da nas, Janukovič by ŭžo chavaŭsia ŭ Rasii».
Pad apazicyjaj jon maje na ŭvazie parłamienckija apazicyjnyja partyi i ich lidaraŭ, Arsienia Jacaniuka i navat Aleha Ciahniboka. Choć jašče niadaŭna Juryj byŭ palavym aktyvistam pravaj i nacyjanalistyčnaj «Svabody».
«Im kaniec! Navat rehijanalnyja kiraŭniki strašna rasčaravany ich nierašučaściu. Ja maju dostup da zakrytaha ŭnutrypartyjnaha čatu — pabačyli b vy, što pra ich pišuć aktyvisty!»
Radykały, jak Juryj, chočuć pačuć jasny zaklik da paŭstańnia.
Heta, spadziajucca jany, sabrała b na vulicy Hrušeŭskaha krytyčnuju masu ludziej. A apazicyja — prynamsi na słovach — vystupaje suprać hvałtu. Nazyvaje sutyčki pravakacyjami.
U toj ža čas premjer-ministr Azaraŭ abvinavačvaje apazicyju ŭ tym, što jana staić za śpinaj usiaho hetaha: «Hetyja nibyta pravakatary pa čarzie iduć adpačyvać na Majdan, kormiacca ŭ budynku prafsajuzaŭ u apazicyjnym štabie».
«U Janukoviča ŭsiaho 10 tysiač śpiecnazaŭcaŭ, a armija za nas», — upeŭnieny Juryj.
Trochi lepšaje ŭ jaho staŭleńnie da Vitala Klička — baksior pačuvajecca ŭ sutyčkach jak ryba ŭ vadzie.
Takich jak Juryj va Ukrainie miljony. Dla ich Janukovič straciŭ usiakuju lehitymnaść. «Heta nie prezident, jaki nakraŭ stolki, što zbudavaŭ sabie pałac i zrabiŭ synoŭ miljarderami!» — kaža jon.
I «Bierkut» dla Juryja — nijakaja nie milicyja, a «płatnyja najomniki zažratych aliharchaŭ», što vyssali z najbahaciejšaj krainy apošnija soki. «Heta nie ŭkraincy!» — stavić svoj dyjahnaz jon.
Moładź zhurtavałasia ŭ farmalnych i niefarmalnych supołkach «pa intaresach». Siarod ich «Aŭtamajdan» — jaki paŭstaŭ jak inicyjatyva pa aŭtapikietavańni pałacaŭ kiraŭnictva krainy. A taksama «Pravy siektar» — hrupoŭka futbolnych fanataŭ. I kvazi-ŚMI ŭ internecie, siarod jakich anłajn-TV i roznyja infarmahienctvy.
Hetyja aktyvisty bolš nie vierać u mirnyja pratesty. Kab złamać sistemu, što łamała i padkuplała nie adnaho, treba revalucyja, ličać jany.
I heta jany ŭviečary ŭ niadzielu vazili bienzin u kanistrach z haradskich bienzakałonak na vulicu Hrušeŭskaha.
Jany spadziajucca, što ŭrešcie na vulicu, što viadzie da Viarchoŭnaj Rady, vyjdzie krytyčnaja masa ludziej. Jany vierać u šturm.
U vyniku troch dzion sutyčak było paraniena nie mienš za 200 čałaviek z abodvuch bakoŭ. Čaćviora ź ich zastajucca ŭ ciažkim stanie. Paviedamlajecca pra dźvie śmiarotnyja achviary.
Ciapier čytajuć
«Nadzieja Ściapanaŭna». Mikita Najdzionaŭ apublikavaŭ paemu, jakaja naradziłasia ŭ Žodzinskaj turmie. Takoha paetyčnaha epasu ŭ biełaruskaj paezii XXI stahodździa jašče nie było66
Kamientary